15-05-09

Tommeke, Tommeke, Tommeke

Het ergste aan de hele Tom Boonen heisa van de laatste dagen is dat de echte fans het allemaal niet meer kunnen bolwerken:

 

07:04 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

09-05-09

De billen van Lily

Gisterenavond trad Lily Allen aan in een volgestouwde AB. Enkele bedenkingen.

Het publiek: zoals verwacht. Hoofdzakelijk hyterische krijsende tienermeisjes en geile bokken. En natuurlijk het obligate lesbokoppel dat recht voor mij post gevat had. Helaas zijn lesbokoppels in het dagelijkse leven nooit zo knap als in de films, dus op zich had ik daar niet veel aan. Het was dan ook nog eens een klef koppel en een te enthousiast meedoend koppel, wat resulteerde in een constant aritmisch heupwiegen, de armen bij vrijwel elk nummer in de lucht, waardoor mijn zicht drastisch belemmerd werd, of overmatig handgeklap. Klapvee.

Het optreden zelf: ook hier niet echt verrassingen. Een zeer degelijke en aanstekelijke show, waaruit bleek dat de nummers uit de eerste plaat toch nog net iets meer pit hebben dan die van de nieuwe. Het is een beetje als Disney of Sesamstraat from hell. Luchtige popdeuntjes met teksten die eigenlijk niet voor kinderen geschikt zijn. Pop met weerhaakjes. Een evenwichtige set met als hoogtepunten "fuck you", "smile", "littlest things", "LDN" en "Not Fair".

Leuk om tussendoor te doen: "Met het vrouwtje naar...". Telkens dat zinnetje zeggen en dan toevoegen naar welk irritant optreden je wel eens meegesleurd zou kunnen worden in een relatie. vb: "met het vrouwtje naar Bon Jovi", "met het vrouwtje naar marco borsato", "met het vrouwtje naar Scala", met het vrouwtje naar snow patrol",...

Lily Allen zelve: Miauwkes! Lily kan toveren. Mijn lange broek was toen ze opkwam plotseling enkele maten kleiner. En Lily zelf had ofwel koud, ofwel was ze heel blij dat ze mocht optreden. Aangezien het nogal warm was, gok ik op het laatste. Toen ze van schoenen wisselde verzocht ze een van de geilaards op de eerste rij om niet onder haar kleedje te kijken. Voor alle duidelijkheid, ik stond op de vierde rij. Helaas. Ook een zeer aanstekelijke podiumpresence. Ook hier zorgde het contrast tussen het lieftallige meisje en haar volwassen teksten voor een spetterend contrast.

Conclusie: het was de 25 euro meer dan waard.

10:20 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

10-04-09

Denk!

"Ik kan denken dat ik piano speel, terwijl dat niet zo is, want ik kan het dromen. Maar ik kan niet denken dat ik denk, terwijl dat niet zo is. Want in dat geval (alléén in dat geval) is het feit dat ik denk dat ik denk, de garantie dat ik denk."

Ik heb andere literatuur nodig vlak voor het slapengaan, denk ik...

08:47 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-04-09

De wondere wereld van MSN

Gisteren had iemand die ik niet kende mij toegevoegd op msn, en begon een gesprek met mij.

"alles goe?"
"ja, maar ik ken u niet denk ik."
"haha joh, doe ni belaghelijk."
"vanwaar zou ik u dan moeten kennen?"
"vanop sgool he, ik zen magalie"
"ja, dat zie ik, maar ik ga al lang niet meer naar school."
"das wel, gij zit naast mei in de klas."
"ik denk dat ge de verkeerde voor hebt."
"gij zijt toch fILLE"
"ja, maar ik veronderstel dat er zo nog wel meerdere mensen rondlopen."
"nee, da kan ni."
"ok dan, hoe oud zou ik dan moeten zijn volgens u"
"10 of 11 jaar."
"ge zit er maar 17 jaar naast."
"JONG, AS GE BELAGHELIJK WILT DOEN, LAAT DAN MA ZITTE!"

En ze meldde zich af :-) Die andere persoon gaat waarschijnlijk ruzie krijgen met zijn klasgenootje :-)

09:43 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

05-04-09

fILLE leest een boek

fILLE leest een boek en is daarvan zo onder de indruk dat hij het in één dag uitleest. Jawel, 319 pagina's op één dag.

Dat moet dan wel enorm goed zijn, hoor ik u al denken. Meer zelfs, enorm goed is slechts een vage appreciatie voor dit onversneden meesterwerk.

"Een keuze maak je in een paar seconden en de rest van je leven betaal je de prijs ervoor."

Het gaat om De eenzaamheid van de priemgetallen, de debuutroman van Paolo Giordano, een boek dat zo pijnlijk oprecht is en zo naar de keel en het hart grijpt dat het onmogelijk is om het ook maar één seconde neer te leggen.

We volgen de levens van twee eenzaten die door het lot en een naar jeugdtrauma voornamelijk tot zichzelf veroordeeld zijn. Enerzijds is er Alice die op jonge leeftijd verlamd geraakt, anderzijds de superbegaafde Mattia die op zevenjarige leeftijd zijn debiele zusje achterliet op een bank in het park en haar nooit meer terugziet. Deze mensen kruisen elkaars leven in de middelbare school. Mattia omschrijft hen als "tweelingspriemgetallen", getallen die enkel door 1 en zichzelf deelbaar zijn en slechts door 1 getal van elkaar gescheiden zijn, zoals 17 en 19. "Alleen en verloren, vlak bij elkaar, maar niet dicht genoeg om elkaar echt te raken."

Zeer herkenbaar, trefzeker en hartverscheurend mooi. Aanrader!

18:14 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

26-03-09

Muzieks

Maart is een mooie muziekmaand, met enkele langverwachte releases, zoals:

The Hazards of Love van The Decemberists, een conceptalbum in sprookjesvorm dat gaat over een verliefd man-hert, zijn geliefde die hij bezwangert, zijn boosaardige moeder en een sadistische kindermoordenaar. Een romantisch sprookje over liefde, bedrog en wraak. Aanvankelijk een beetje teleurstellend, aangezien het nogal afwijkt van de vorige albums, maar eens het verhaal duidelijk is, openbaart de schoonheid van deze cd zich in al haar glorie. En de teksten van Colin Meloy zijn nog steeds enkel begrijpelijk met behulp van een geavanceerd Engels woordenboek.

Daarnaast ook nog We zijn hier nu toch van Yevgueni, alweer een degelijk album met rake observaties en een mild komische ondertoon. Meer moet dat niet zijn.

En het absolute pièce de résistance van deze maand, en bij uitbreiding misschien wel van het jaar, de debuutcd van Fever Ray, een soloproject van Karin Dreijer van The Knife. Een angstaanjagende, duistere trip die slechts mondjesmaat haar diepgang prijsgeeft en zich ondanks de schijnbaar koelheid warm in het hart nestelt.

Naast de mij voorgenomen aankopen ook nog de bezwerende americana van Slim Cessna's Auto Club en de melancholische schoonheid van BUURMAN ontdekt.

08:19 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

16-03-09

Memories are a good thing as long as you don't have to deal with the past

Afgelopen weekend gebeurde er iets dat een nasty jeugdherinnering triggerde. Ik was naar een zeer interessante documentaire aan het kijken (misschien in mei te bewonderen op een documentairefestival), waarin naast David Hasselhoffs onsterfelijke klassieker Looking for Freedom, ook een stukje uit Baywatch kwam. Onwillekeurig moest ik terugdenken aan de prille nineties, toen zowat iedereen op school naar dat programma keek. Ik vormde hierop geen uitzondering. Mijn favorieten waren Shauni (Erika Eleniak) en iets later en in hogere mate Summer (Nicole Eggert).

In diezelfde periode moesten we op school ook een spreekbeurt houden over ons favoriete tv-programma en motiveren waarom we dat zo goed vonden. Iemand vond Rescue 911 geweldig, omdat hij zo kon leren hoe hij zelf reddingsoperaties moest uitvoeren. Boeiend dude. Mijn favoriete tv-programma was Married with Children, omdat het mijn ambitie was om later met 1 hand in mijn broek urenlang voor tv te zitten. Alvast 1 droom die werkelijkheid geworden is. Maar een van mijn klasgenotes vond Baywatch dan weer het beste tv-programma allertijden: "omdat ik zelf een zwemster ben, en het mijn droom is later mensen te kunnen redden die aan het verdrinken zijn." Mooie motivatie, daar niet van, maar ik probeerde krampachtig niet aan die klasgenote te denken, wier naam ik niet ga vermelden, maar haar bijnaam was "den hond" (nuff said), in rood badpak waggelend over een strand in Malibu, maar het kwaad was geschied. Nooit heb ik nog naar die reeks kunnen kijken, zonder spontaan zure oprispingen te krijgen.

Stomme documentaire.

08:18 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-03-09

Open your heart to the benign indifference of the universe

Ik ben fan van Albert Camus. Dat mag geweten zijn. Camus had door dat het leven absurd is en het zoeken naar een betekenis erin even zinloos is als het zoeken naar een goeie grap in een zaalshow van Geert Hoste of een goed geschreven dialoog in een aflevering van Familie. Een man naar mijn hart. Diezelfde Camus lijkt ook een niet onbelangrijke invloed te zijn op The Airing of Grievances, een uppercut van een plaat door Titus Andronicus. Lang geleden dat een cd mij vanaf de eerste noten zo een trap in mijn noten gegeven heeft. Het klinkt alsof The Clash, The Pogues, Bruce Springsteen en Neutral Milk Hotel collectief beslist hebben om samen met Conor Oberst van de vroege Bright Eyesperiode een plaatje op te nemen. Het vormt wonderwel een zeer intens en coherent, waarin de zanger zijn existentiële Weltschmerz witheet van woede uittiert, keelt, en krijst. Een welgemeende fuck you van formaat!

 

17:46 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-03-09

Hannelore Bedert

Al wekenlang teistert een irritant kleinkunstgeval de radio 1 golven. Hannelore Bedert met haar tweedehandsliedjes in een soort van Algemeen Beschaafd West-Vlaams, dat in bepaalde kringen die ook dol zijn op Mira, Eva De Roovere, Bart Peeters en Axl Peleman ongetwijfeld als enorm origineel en sympathiek bestempeld wordt. Bullshit. Kutmuziek blijft kutmuziek. En dan nog haar cover naar aanleiding van de carpooldag. "Rij met mij". Graag Hannelore, bij voorkeur met een rotvaart frontaal tegen een betonnen muur, terwijl gij geen gordel aan hebt. Een mens zou op den duur nog heimwee krijgen naar de Fixkes.

11:17 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

03-03-09

Jeugdsentiment

A not so long time ago, in a klaslokaal not so far, far away...

- "Die nieuwe is een rare." (een sterk staaltje mensenkennis van mijnentwege)
- "Ja he, dat vind ik ook."
- "En lelijk. Ik geef ze een twee op tien."
- "Zoiets moogt ge niet zeggen, dat is seksistisch en denigrerend."
- "Kan best zijn, maar gij zijt wel een acht."
Een lichte twinkeling in de ogen, glimlach en aarzeling later:
- "En toch vind ik het seksistisch om zoiets te zeggen."
- "Hier se, ik trek een streep op uw blad, dan zwijgt ge een beetje."
- "Dan trek ik een streep op uw hand."
- "En ik een op uw arm."
- "Dan breid ik de streep op uw hand verder uit." (tot een swastika dan nog wel)
- "Nazi!"
- "Dat is wel een hindoeïstisch symbool van voorspoed en geluk."
- "Ik wil het niet weten, nazi!"
- "Wacht ik zal het aanpassen." (tot een soort kabouter)
- "En toch zijt ge ne nazi."
- "Sorry."
- "Tis niks, nazi!"

Op dergelijke momenten vraag ik me soms toch af of ik ooit volwassen zal worden. Ik hoop van niet.

08:12 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

26-02-09

Does life seem worthwhile to you?

Ik ben goedgezind. Dat mag ook wel eens. De oorzaken zijn veelvuldig:

Een uiterst briljant optreden van de goddelijke Mariee Sioux in de AB op maandag. Dit optreden heeft de lat zo hoog gelegd dat het heel onwaarschijnlijk is dat het dit jaar nog overtroffen zal worden. Voor een verslag en een youtubeversie van het optreden, check out Roen's Ranch.

Al sinds gisterenochtend, toen het nieuws mij bereikte dat Faith No More een reünietoer gaat doen langs de Europese festivals, en het ziet er naar uit dat ik jeugdhelden eindelijk eens live aan het werk zal kunnen zien! Mike Patton en co, Laat Werchter links liggen en opteer voor Pukkelpop!

Dit goeie nieuws werd dan ook nog eens aangevuld door een goed optreden van Rachael Yamagata in de AB, en dat in aangenaam gezelschap. Het voorprogramma, een eenmansproject waarvan ik niet eens de naam heb opgevangen, bood een eerder surrealistische ervaring. Het leek of hij slechts gewapend met gitaar eens alles wilde uitproberen wat in hem opkwam, en hij faalde grandioos. Er is slecht, en pijnlijk genant slecht. Dit optreden paste duidelijk in de laatste categorie. Tenenkrommende tekstflarden werden eindeloos herhaald, en hij had blijkbaar van sinterklaas een effectenpedaal gekregen waarmee hij zichzelf opnam en dan ook nog eens eindeloos herhaalde. Tussendoor kregen we bindteksten in uiterst gebrekkig Limburgs Engels, en enkelen kregen vlak voor het nummer Daily Drinker (waarschijnlijk ook het startpunt van zijn carrière op een zatte avond) een bekertje wijn aangeboden. Lachen!

En in het publiek bevonden zich ook enkele malloten. Achter mij stond een overenthousiaste Waal heel de tijd in mijn nek te ademen, en alles wat Rachael zei, leek hij het grappigste te vinden dat hij ooit gehoord had, wat dan resulteerde in een naar adem happend piepgeluid dat als lach moest fungeren. Maar dat viel al bij al nog meer vergeleken met de geitenwollen rastadeerne voor mij die waarschijnlijk op een strikt macrobiotisch dieet leeft en regelmatig wat gas liet ontsnappen. Een ondraaglijke stank. Plotseling maakten zij en haar vriendin zich uit de voeten. Waarschijnlijk op zoek naar de dichtsbijzijnde toiletten. Dolle pret.

09:21 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-02-09

Lang leve AIDS!

Hoera voor AIDS! Zo, dat moest er even uit. Toch raar dat AIDS, oorspronkelijk een apenziekte, bij de mens verspreid is geraakt. Hoe gaat zoiets in zijn werk vraag ik me dan af? Via de uitwisseling van lichaamssappen wordt algemeen aangenomen. Ik zie de eerste bosjesman met AIDS al bij de dokter zitten als hij de diagnose krijgt. "Hoe kan dat dan dokter?" "Wel, er zijn twee mogelijkheden: ofwel heb je een chimpansee in de kont geneukt, ofwel heb je in je vinger gesneden toen je een aap aan het slachten was, en ben je in aanraking gekomen met zijn bloed." En dat die bosjesman dan iets te snel antwoordt: "Dat laatste, zeker weten!"

Maar we wijken af. Hoera voor AIDS! zei ik al eerder. En daar is een reden voor. Ik wens het niemand toe, verschrikkelijke ziekte. Maar de broertjes Dessner van The National hebben een benefietcd samengesteld ten voordele van Red Hot, een organisatie die zich inzet voor de strijd tegen AIDS, en de daarop deelnemende artiestenlijst is ronduit indrukwekkend. Zowat iedereen met een beetje naam en faam in de indiewereld is erop vertegenwoordigd. Beirut, Arcade Fire, The Decemberists, Andrew Bird, Antony, Cat Power, Bon Iver, My Morning Jacket, Sufjan Stevens, Feist... Voor een volledig overzicht klik hier, en kopen die handel!

11:41 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

17-02-09

Strike Anywhere & Rise Against @AB

Ik ga het kort houden. Ook al volg ik het punkgebeuren niet meer op de voet, onderstaande nummers en andere in de optredens van gisteren bezorgen me nog altijd kippevel. Nuff said.

 

08:15 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-02-09

Druk

Februari 2008 lijkt de drukste maand uit mijn bestaan te worden. Propvol zit ze. Maar we zijn al halverwege en hebben al enkele doldwaze activiteiten als Wim Helsen, cinemabezoekjes, etentjes, fuiven en een cantus achter de rug. Nog voor de boeg: optredens à volonté: Strike Anywhere, Rise Against, Seasick Steve, Mariee Sioux, Rachael Yamagata, Gunter Lamoot, The Gaslight Anthem. Daarnaast ook nog een kookles, enkele vriendenbezoeken en een boekenclubmeeting, en misschien tussendoor ook nog eens een cinemabezoekje. En ondertussen ook nog een opkomend griepje de kop zien in te drukken. Ik ga me niet vervelen, zoveel is zeker.

PS: Thaise bloemen als versiering bij cocktails dienen niet om op te eten. Maar giftig zijn ze ook niet, hoop ik.

17:16 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-02-09

Het uur van de prutser

Het uur van de prutser, de show waarmee Wim Helsen momenteel het land rondtrekt, was geweldig. Na een inleiding waarin hij ons allemaal aan ons zinloze kutleven herinnerde, volgde een uitzinnig anderhalf uur boordevol hilariteit, een ontmanteling van de Jezusmythe, ontroering, nuttige tips voor bij de bakker, enkele Engelse uitdrukking, Skopja skopja, en bovenal Wim Helsen. Ondanks de talloze uitweidingen en zijsprongen en schijnbare chaos werd alles mooi samengekneed tot een coherent geheel. Briljant!

Er was wel raar volk aanwezig in het Cultureel Centrum van Scherpenheuvel. Na afloop werd mijn maat aangesproken door een oudere vent. "Hallo," zei hij, wat mijn maat niet gehoord had. Iets luider: "Hallo!", en hij kwam van de andere kant van de zaal in onze richting toegesneld. Het bleek een advocaat te zijn die af en toe wel eens een rechtszaak dient te pleiten, en aan het lege glas in zijn rechterhand te zien precies al een beetje gedronken had. Na een beetje zelfbewierroking over zijn steun aan de oprichting van de cultureel centrum en andere smalltalk, vroeg mijn maat de advocaat wat hij van Wim Helsen vond: "Wel, soms vond ik het niet goed, maar soms vond ik héél goed." Probeer daar maar eens ernstig bij te blijven.

Op de parking kwam uit het duister ineens een man op ons af: "Mag ik eens iets vragen?" Dat mocht hij. "Worden er hier bij fuiven blikjes op de parking gegooid?" Bizarre vraag waar ik niet meteen een pasklaar antwoord op had. "Ik vraag het gewoon omdat het hier binnenkort een fuif is," zei hij, en toen verdween hij weer in de duisternis. Skopja skopja nog aan toe.

08:19 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

12-02-09

De thee wordt nooit zo heet gedronken als hij geschonken wordt

Een van mijn officieuze taken op het werk is het maken van thee voor onze dienst. Dat doe ik elke ochtend rond negen uur. Regelmaat is goed. Daarstraks had ik het water in de waterkoker opgewarmd en goot het daarna traditioneel in de glazen kan waar ik dan twee theezakjes in doe. Zover is het helaas niet gekomen, want tijdens het ingieten hoorde ik ineens een slag, en een fractie van een seconde later merkte ik dat heel de kan gebarsten was, en dat er een stukje van de onderkant weggevlogen was. En dat heel de vloer nat was. Dolle pret.

13:09 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

11-02-09

To sleep, perchance to dream

Ik heb slecht geslapen de afgelopen nacht. Shit happens, dat is waar. Het was nochtans geen shit die me wakker hield, edoch mijn eigen gedachtengangen. Rond 2u ongeveer werd ik wakker, om vlak daarna terug in slaap te vallen, en een uitgebreide droom te beleven. Ongeveer twee minuten later werd ik wakker, terwijl de overbrugde tijdsperiode in mijn droom veel langer in beslag nam. En dan ben ik beginnen nadenken hoe het kon dat ik al die evenementen op zo een korte tijd heb kunnen dromen, zonder dat ze zich in fast forward afgespeeld hebben, maar op een normaal tempo. Helaas gebeurde het nadenken daarover wel in real time en voor ik tot een conclusie kon komen liep mijn wekker af.

21:30 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-02-09

The Curious Case of Benjamin Button

The Curious Case of Benjamin Button is een bizar geval. We volgen de levensloop van Benjamin Button, die in het lichaam van een oude man geboren wordt en fysiek alsmaar jonger wordt. Origineel uitgangspunt, waar veel mee aan te vangen valt. Helaas is daar weinig van te merken in deze film.

Volgens mij zijn er enkele foute keuzes gemaakt wat betreft de scenarist (Eric Roth) en regisseur (David Fincher). Roth, eerder al verantwoordelijk voor het scenario van Forrest Gump (ook zo een overschatte Oscarfavoriet), lijkt zijn succesverhaaltje nog eens te willen overdoen: een outsider die in het kader van historische gebeurtenissen de liefde van zijn leven herhaaldelijk ontmoet en misloopt. Het is duidelijk dat de film aanstuurt op de Grote Gevoelens en wil ontroeren, maar daar slaagt hij niet in, tenzij in het laatste half uur een beetje. En dat ligt dan weer aan Fincher, die uitblinkt in steriele, donkere thrillers als Se7en, The Game, Fight Club en Zodiac. Passie of magie weet hij helaas niet op een scherm te toveren. Alle belangrijke emoties en gebeurtenissen worden nogal dik in de verf gezet. Subtiliteit is ver zoek.

Logica is al even ver zoek. Gedurende de veel te lange speelduur belandt Benjamin van de ene nutteloze situatie in de andere, zonder ook maar enige coherentie of logica. En na meer dan 2,5u begint dat wel tegen te steken. De enige reflectie over tijd en vergankelijkheid die ik heb ervaren, is dat ik die tijd ook aan een andere interessantere film had kunnen besteden.

Visueel is de film verbluffend. New Orleans wordt prachtig in beeld gebracht, en de transformaties die Benjamin Button in de loop van de film ondergaat zijn ronduit spectaculair. Over de acteerprestaties ook niks dan lof.

Het is niet verwonderlijk dat de film 13 Oscarnominaties op zak heeft. Het verhaal is oer-Amerikaans ("yes, we can", iemand?), met breed uitgesmeerde emoties en topacteurs. Helaas is er niet zo een goeie film uit voortgekomen.

**,5/****

08:53 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

03-02-09

The Day the Music died

Vandaag is het exact 50 jaar geleden dat een vliegtuigje besloot te crashen. Helaas bevonden zich drie rockiconen aan boord: Buddy Holly, Ritchie Valens en The Big Bopper. Ter ere van die drie grootheden, en in het bijzonder van Buddy Holly, een streepje muziek.

 

 

 

08:15 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

31-01-09

Connecties

Ik had me nog maar net in mijn cinemazetel genesteld om te genieten van het uitstekende en uiterst verfrissende Dirty Mind, pakken beter dan die clichématige en routineuze onterechte hype Loft, toen er een man met vijf luidruchtige snotapen voor me kwam zitten. "Sorry, de rust is gedaan," zei hij. "Als de rust maar weerkeert tijdens de film is er niks aan de hand zei ik." Toen wendde hij zich tot de kinderen en zei: "Hebben jullie de meneer gehoord? Stil zijn tijdens de film. En de meneer kent Kim De Gelder, dus ik zou maar luisteren als ik jullie was." Vijf paar kinderogen keken me even aan alsof ik hen elk moment rauw zou kunnen opeten, en draaiden zich dan om. Het was misschien niet helemaal pedagogisch verantwoord, maar het was wel heel efficiënt. Gedurende de hele film hebben ze geen kik gegeven.

17:53 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

29-01-09

Konijn met pruim(en)

Waarschuwing: dit bericht kan shockerend zijn of gewoon ronduit goor. Zeg niet dat ik niet verwittigd had.

Ik beschouw mezelf als een verdraagzaam, ruimdenkend mens (behalve ten aanzien van eskimo's, maar daar wens ik hier niet op in te gaan), maar er zijn bepaalde grenzen van fatsoen die onder geen enkele omstandigheden dienen overschreden te worden, zeker niet tijdens het eten. Bepaalde uitspraken kunnen littekens slaan, die we tot het einde der dagen met ons mee moeten zeulen. Konijn met pruimen zal nooit meer hetzelfde zijn voor mij.

De verstandige lezer had al lang kunnen vermoeden dat de kooklesfreak er voor iets tussen zou kunnen zitten. De verstandige lezer heeft het naar goeie gewoonte bij het rechte eind. Mijn volstrekt tactloze medecursiste was goed op dreef. In het midden van een gesprek werden we onderbroken: "Sorry menskes, ik moet een belangrijke mededeling doen. Zaterdag zijn we 31 januari, en dat betekent ook dat het de laatste dag van de solden is. Alles aan 70 ten 100. Ik ben al naar de Wibra geweest, ik koop daar al mijn gerief. Daar hebben ze alles. Ik heb bh's gekocht voor 3 euro 99 eurocent. Maat 85C." Hilariteit alom uiteraard. De maaltijd werd verdergezet iets later tijdens een andere conversatie begon ze weer over die 85C. De vrouw die altijd naast haar zit, zei dat er bepaalde dingen waren die niet luidop dienden gezegd te worden, omdat ze niet altijd even gepast zijn. "Ja, das waar, kinneke, daar hebt ge groot gelijk in," zei ze, waarna ze op fluistertoon verder ging: "zeg, had ik al verteld dat ik onlangs een cyste op mijn vagina had?" Miljaar, ik verslikte me bijna in mijn cappucino mascarpone. Ik keek vertwijfeld naar het meiske links van mij, en die beantwoordde mijn blik met een "ja, dat hebt ge inderdaad goed gehoord." Ieuw.

08:20 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

28-01-09

Pincodes

Vandaag werd een nieuw toetsenbord geleverd. Goed gerief, daar niet van. In stijlvol zwart, met quasi geluidloze knoppen, en met een gleuf om kaarten in te steken. Om die gleuf was het hem te doen, want voor een nieuwe applicatie heb ik enkel toegang door middel van mijn identiteitskaart. Allemaal okidoki pianissimoké, tot er naar mijn PIN-code gevraagd werd. De kans dat Kim De Gelder nog eens los geht in een kindercrèche is reëler dan dat ik mij die code ooit zou kunnen herinneren. Dat bleek ook na drie foutieve pogingen. Blijkbaar is de applicatie nu geblokkeerd of mijn identiteitskaart. Geen idee welk van beide. Ik kan in elk geval voorlopig niet inloggen in dat programma.

Ondertussen heb ik nog een mailke ontvangen van een collega die mij voorstelt om eens te gaan speeddaten in het legermuseum, onder het motto "make love not war." Ik weet niet eens waar zich dat museum bevindt, en verder dan een vlotte "heyyyy", in combinatie met een hippe afvurend-pistoolimitatie met behulp van duim- en wijsvinger kom ik doorgaans niet bij eerste ontmoetingen.

15:45 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

18-01-09

Crisis voor iedereen

cartoon

10:50 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-01-09

Slumdog Millionaire

Kijk, zo hoort een filmjaar te beginnen, met een knaller van formaat. En knallen doet Slumdog Millionaire, in allerlei opzichten. Danny Boyle maakt zijn eerste echt goeie film sinds Trainspotting, na enkele semi-interessante films als A Life Less Ordinary, The Beach, 28 Days Later en Sunshine. Een film die voor elk wat wils bevat en daardoor een groot publiek kan, mag en zou moeten aanspreken, zonder daarbij aan kwaliteit te moeten inbieden.

We bevinden ons in de studio van de Indische versie van "Wie wordt Euromiljonair?", waar de jonge Jamal probleemloos op elke vraag het juiste antwoord kan geven. Dit is blijkbaar verdacht, want tijdens de pauze, en vlak voor hij op het punt staat om de laatste vraag voor 20 miljoen roepie te beantwoorden, wordt hij door de politie meegenomen en hardhandig ondervraagd. Hoe kan het dat iemand uit de sloppenwijken, zonder degelijke opleiding, zulke moeilijke vragen kan beantwoorden?

Door middel van flashbacks komen we in de twee daaropvolgende uren het antwoord te weten. We volgen het leven van de jonge Jamal en zijn broer in hun struggle for life in de Indische sloppenwijken. Flitsende montage, felle kleuren, een dreunende soundtrack (met het uiterst toepasselijke paper planes van MIA), de film scheurt voorbij aan een rotvaart, en doet niet zelden aan Cidade de Deus denken. De film is bij momenten, hard, grappig, vertederend, en bovenal spannend. Vanaf de openingsbeelden, wordt de kijker bij het nekvel gegrepen en zit hij op het puntje van zijn stoel. En tussen dit alles zit ook nog eens een motherfucker van een love story verweven.

Een kleine film voor een groot publiek, die het verdient door iedereen gezien en bemind te worden. Een film die blijft nazinderen. Is it too soon to whisper Oscar?

***,5/****

Onderstaande heeft niks met de film te maken, maar is gewoon hilarisch:

09:49 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-01-09

rrrrright.....

Een van de informatici op het werk is geen groot licht. We moeten daar niet moeilijk over doen, dat is zo. Intellectueel gezien functioneert hij bij benadering op het niveau van een 8-jarige, denk ik. Dat leidt tijdens de middagpauzes soms tot surrealistische gesprekken.

Vorige week had hij het er bijvoorbeeld over dat hij vroeger weleens een mammoetschrabber in een brievenbus gooide. Op de vraag wat een mammoetschrabber was, antwoordde hij: "da is ne grote schrabber." Thank you for that, captain obvious.

Gisteren kwam hij tot de ontdekking dat de familienaam Aerts een homofoon is van een niet ander genoemde lichaamsholte. Dat vond hij blijkbaar zo hilarisch dat hij het wel tien keer herhaalde. En vulde aan met de opmerking dat de collega in kwestie waarschijnlijk graag pureet eet. In zo een geval moet flauw met flauwer bestreden worden vind ik, en zei dat hij volgens mij liever krotetten at of pruimensap dronk. De informaticus vond dit zo lachwekkend dat hij bijna in zijn pureet stikte.

Jaja, we lachen wat af daar...

08:13 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

06-01-09

Gevoelstemperatuur

"De gevoelstemperatuur bedraagt -13 graden", aldus een nieuwslezer op de radio. Vrij nietszeggende info. Alsof ik het verschil voel tussen -13 of -20 graden. Ik weet alleen dat het verdomd koud is. Wie heeft er trouwens wel iets aan die info? Volgens mij redeneert niemand als volgt: "-13, dan blijf ik vandaag maar binnen. Moest het nu -12 geweest zijn, dan was dat uitstapje naar zee wel doorgegaan, maar -13 is me net iets te koud."

12:11 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

30-12-08

Oudjaar

Ondergetekende werd verzocht om te zorgen voor het eindejaarsmenu. We sluiten het jaar af in stijl, en ook wel een beetje decadent.

We vliegen erin met toastjes met foie gras, surimi en ajuinenconfituur.

Vervolgens is er kreeftensoep, als hoofdgerecht hazenrug met veenbessensaus, kroketten en gestoofde appelen. En als dessert de ondertussen reeds befaamde chocomousse.

Drankgewijs is er een selectie van Champagne, Rode en Witte Bourgogne en om af te sluiten een Wanker's Elbow (een combinatie van drie soorten whisky).

Laat 2009 maar beginnnen!

17:50 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

26-12-08

fILLE's fORMIDABELE fILM-jaaroverzicht

2008 was een beetje onevenwichtig wat films betreft. Na een massa goeie releases in het begin van het jaar, was de spoeling vanaf april eerder dun, met slechts enkele uitschieters. Deze 10 films zijn me dit jaar het meest bijgebleven:

10. Happy-Go-Lucky (Mike Leigh)
Niet-zo-vrolijke Frans Mike Leigh levert dit jaar dé feelgood-film van het jaar. Eeuwige optimist en onweerstaanbaar quirky Poppy tovert, net zoals Amélie Poulain enkele jaren geleden, gedurende twee uur een hemelsbrede glimlach op ieders gelaat. Een mens zou op den duur nog gaan geloven dat het leven echt mooi kan zijn.

09. There Will Be Blood (Paul Thomas Anderson)
Episch van proporties, Kubrickiaans qua uitwerking. Een morele parabel over de slechtheid en hebzucht van de mens, met een ronduit indrukwekkende Daniel-Day Lewis. "I drink your milkshake!"

08. Be Kind Rewind (Michel Gondry)
Een prachtige ode aan Cinema in al zijn aspecten en Creativiteit (beide met grote C). Heerlijk nostalgisch, hilarische remakes van gekende klassiekers, met een magistraal, ontroerend einde.

07. No Country For Old Men (Ethan & Joel Coen)
De Coens zorgen voor een ongemeen spannende en ultragewelddadige suspensethriller. Atypisch voor hun doen, maar wel enorm geslaagd. Met Javier Bardem als winnaar van de prijs voor meest intense badguy en lulligste kapsel van het jaar.

06. El Orfanato (Juan Antonio Bayona)
De film die mij dit jaar het meest de stuipen op het lijf gejaagd heeft, en dat gebeurt maar zelden. Bayona levert een indrukwekkend regiedebuut af, een ouderwetse spookhuisthriller, die zijn invloeden (the innocents, sixth sense, the others, the haunting) niet onder stoelen of banken steekt, maar er wel iets origineel mee aanvangt.

05. The Dark Knight (Christopher Nolan)
Dé blockbuster van de zomer, en gelukkig een die de intelligentie van de kijker niet beledigt. Ook de op een na beste Batmanverfilming (Batman Returns van Tim Burton blijft vooralsnog titelhouder), met een imposante Heath Ledger. Deel uit die posthume oscar!

04. Juno (Jason Reitman)
Heerlijk subversieve komedie die het thema van tienerzwangerschappen eens niet op de gebruikelijke kleffe tv-filmachtige manier behandelt. Ellen Page is onweerstaanbaar als de grofgebekte tiener. De soundtrack is ook niet te versmaden.

03. Sweeney Todd (Tim Burton)
Het betere bloedbad in musicalversie gegoten. Een van de donkerste, maar tegelijk ook een van de beste films van Tim Burton en bijgevolg een meesterwerk. Ik kijk al uit naar zijn verfilming van Alice in Wonderland.

02. Entre les murs (Laurent Cantet)
De lotgevallen van een leraar Frans gedurende een schooljaar in een Parijse multiculturele school. Bijna 130 minuten in een klaslokaal, in documentairestijl. De camera registreert, maar oordeelt niet.

01. Once (John Carney)
Wat gebeurt er als twee gebroken harten elkaar ontmoeten in Dublin? Een oprecht mooi, realistisch en ontroerend liefdesverhaal. Een parel om te koesteren. Film in zijn puurste vorm. Superlatieven schieten tekort.

Ook de moeite: Into the Wild, Gomorra, Burn After Reading, 3:10 to Yuma, Before the Devil Knows You're Dead, Linkeroever, Waltz with Bazhir, Eldorado

Tegenvallers: Loft (niet slecht, maar nogal routineus), Wall-E (sublieme animatie, kutverhaal met té nadrukkelijke ecologische boodschap), Quantum of Solace (slechts 15 minuten gezien, in slaap gevallen, geen goed teken)

Helaas gemist: (N)iemand, Hunger

13:05 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

16-12-08

Muzikaal jaaroverzicht

Naar jaarlijkse traditie mijn muzikaal jaaroverzicht. Deze cd’s hebben me dit jaar het meeste luistergenot verschaft:

10. The Kills: Midnight Boom
9.
Drive-by Truckers: Brighter Than Creation’s Dark
8.
Get Well Soon: Rest Now, Weary Head! You Will Get Well Soon!
7. Amanda Palmer: Who Killed Amanda Palmer
6. Los Campesinos!: Hold on now, Youngster… + We are Beautiful, We are Doomed
5.
Calexico: Carried to Dust
4. Silver Jews: Lookout Mountain, Lookout Sea
3.
Isobel Campbell & Mark Lanegan : Sunday at Devil Dirt + Keep me in Mind Sweetheart (ep)
2.
Mariee Sioux: Faces in the Rocks
1. Fleet Foxes: Fleet Foxes + Sun Giant (ep)


Ook het vermelden waard:
Rachael Yamagata, dEUS, The Tossers, MGMT, The Gutter Twins, The Gaslight Anthem, The Sedan Vault, Emiliana Torrini, of Montreal, Blood Red Shoes, The Black Box Revelation, Bon Iver, Bodies of Water

Teleurstellend:
Islands: Arm’s Way : Na het fantastische Return to the Sea en een uiterst geslaagde doortocht in de Botanique, had ik veel meer verwacht van deze opvolger. Verre van slecht, maar wel een hele stap terug. Volgende keer beter
Flogging Molly: Float
Tim Vanhamel: Welcome to the Blue House


Ik-zit-nog-liever-een-week-op-de-pot-met-hardnekkige-diarree-dan-dat-ik-dit-nog-eens-in-mijn-cd-speler-steek-cd-van-het-jaar:
The Killers: Day & Age. Luister vooral zelf, en probeer dit misbaksel langer dan drie nummers vol te houden.

Beste cd-aankoop:
Johnny Cash: Unearthed. Een vijfdelige boxset met outtakes uit de American Recordings-sessies. Prijzig, maar absoluut zijn geld waard.

Ontdekkingen:
Two Gallants, M.I.A., Santogold, The Magnetic Fields, Fleet Foxes

 

Optredens van het jaar:
Two Gallants in Botanique en Fleet Foxes in AB.

Singles van het jaar:
Emiliana Torrini:
Jungle Drum
Weezer: The Greatest Man that Ever Lived
Ikzelf

 

 

15:51 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Old people

Toen ik daarnet buiten kwam en de vuilzak op straat zette alvorens naar het werk te gaan, twee omgevallen kerstbomen en een oud vrouwtje zag, wist ik dat er problemen op til waren. Mijn gedachten waren nog niet koud of ze sprak mij aan: "Tis toch erg he meneer." Ik zag dat ze het echt erg vond, dus ik trad haar bij: "een regelrechte schande is het." "Echte crimo, crimen, misdadigers zijn het!" Ze begon zich op te jagen. Hopelijk zou haar hart het niet begeven, want dan had ik die miserie ook nog eens op mijn dak. Ze vervolgde: "en ge moogt daar niks van zeggen he, maar ik weet wel wie het gedaan heeft," Ik achtte de kans op studenten eerder groter dan degenen die zij in gedachten had, maar het onheil was al geschied. "Ze moesten ze allemaal hun hand afkappen zoals ze in de Congo gedaan hebben vroeger, en ze op de vlieger terug naar hun land zetten." Op dat moment besloot ik dat er geen remedie bestaat tegen domheid en dat deze conversatie me gestolen kon worden, en ik trapte het af. Ik vraag me trouwens af of het echt artrose was in die stijve rechterarm van haar.

08:09 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende