03-07-05

En in Gent

Gisteren hadden we met een aantal bloggers afgesproken in Gent. Rond 15u arriveerde Tinkerbell in haar black chariot of fire en zetten we koers naar de heiligste stad van Vlaanderen. Daar werd evil Fonz achter slot en grendel gezet en namen we Péke en Néke mee. Een uur later klopten we aan bij de burcht van Lord CMS, waar we ook kennis maakten met Jonckvrouwe Anne met de Grote Ogen. De Jonckvrouwe had blijkbaar de grootste moeite om bij het drinken haar drank binnen te houden, een probleem waar ze nog heel de avond last van zou hebben. Had de Lord een vloek over haar uitgesproken? Wie zal het zeggen?

 

Natuurlijk moest ook de innerlijke mens verzorgd worden en daartoe reserveerde de lord, getooid met een bizar hoofddeksel dat op ieders lachspieren werkte, bij restaurant Firenze. Op weg naar daar stormde Anne zonder een woord te zeggen ineens weg als een bezetene. Allerlei mogelijkheden schoten door onze hoofden: de Lord had zijn slagzwaard willen tonen, een vlag van waanzin, angst voor een wesp… Uiteindelijk bleek dat ze gewoon even goeiendag ging zeggen bij een vriendin. Rare jongens (en meisjes), die Gentenaren.

 

Het eten spaghetti bolognaise in mijn geval) was heel lekker en aan een heel schappelijke prijs. De temperatuur in het etablissement lag wel iets te hoog. Het drankje dat we bij de rekening kregen, Sambuca, kende ik niet, maar het smaakte naar nog.

 

Na het eten volgden we de Lord en Anne naar café Polé Polé, waar Anne haar grote ogen liet vallen op de barman, een vriendelijke neger en op de cd-collectie. Het is nog niet geheel duidelijk wat ze het liefste zou willen, maar ik denk dat de neger met een “neus”-lengte zou winnen. Het niveau van de gesprekken (dat al niet bijzonder hoog lag) was omgekeerd evenredig met het drankverbruik, maar de sfeer zat er goed in. Even later maakten we aangenaam kennis met Liese en twee van haar vriendinnen. Het was plezant om mijn filmkijkzus eens in levende lijve te ontmoeten. Zij moesten achteraf nog naar een feestje dat blijkbaar in een gevaarlijke buurt plaatsvond. Hopelijk hebben ze het er levend vanaf gebracht.

 

Wij zetten onze tocht verder naar the Mosquito Coast, met het nodige oponthoud, want de etalages met solden oefenden een onweerstaanbare aantrekkingskracht uit op de vrouwelijke helft van ons gezelschap. Was ik maar een etalage met solden. De naam van het etablissement was verre van slecht gekozen, want op het terras wemelde het van de muggen. Een van hen zou haar ontmoeting met mij echter niet kunnen navertellen, nadat ze onzacht tussen mijn hand en de tot dan witte muur terechtkwam. Nu is het een witte muur met een zwart streepje. Allerlei voorwerpen (sigaretten, gsm’s, tabak) verdwenen er op mysterieuze wijze als de eigenaar ervan zich naar het toilet begaf en doken in het merendeel van de gevallen terug op achter Péke's t-shirt.

 

We zouden onze avond besluiten in café de Zondvloed. Op weg daar naartoe moet de Lord de toorn van de goden opgewekt hebben, want Gent werd plotsklaps geteisterd door dreigende bulderwinden. Angstaanjagend. De Zondvloed, dat in werkelijkheid Soul Food heet, was prachtig gelegen aan de Leie (ik hoop dat mijn aardrijkskundige kennis mij niet in de steek laat?) en had een heel mooi en gezellig terras. De inrichting van het toilet was iets bedenkelijker: na het openen van de deur werd ik bevangen door een roze lichtschijn en moest ik me een weg banen doorheen allerlei kralenkettingen. Ondertussen waren de tijgergeluidjes van Tinkerbell een ware beproeving voor de Lord en zijn slagzwaard. De gaten in de bloempotten boven hem spraken boekdelen.

 

Daarna zetten we tegen sneltempo koers naar de burcht van Lord CMS, waar we afscheid namen van Anne, die nog een behoorlijke tocht met haar stalen ros voor de boeg had, en niet veel later ook van de Lord zelve. Op de terugweg had ik mijn ogen toegedaan en blijkbaar heb ik in een onnatuurlijke houding gezeten, want momenteel zit ik met een stijve nek. Tinkerbell zette eerst Péke en Néke thuis af en niet veel later stond ik ook voor de deur van de ouderlijke woonst.

 

Het was ne vree wijze avond.


11:02 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

levend Soms :-)

Gepost door: liese | 03-07-05

bulderende winden en croughing tigers and dragoneyes...turn me on I know
:D
veel heb ik er hier niet aan toe te voegen beste MosquitoKiller
it was nice very nice indeed in the Old City of Dark Ghent!

Gepost door: Lord CMS | 03-07-05

het was idd vree wijs :D nu ja, ge kunt het mij niet verwijten, ik zat met veel te veel energie... En ik kon die toch heel moeilijk uitwerken op alle jongens van het gezelschap, hé ;o)

Gepost door: Anne | 03-07-05

Een vlag van waanzin? Tiens...
Er zijn toch duidelijk kosten aan die gentenaren... dat is een feit.

Gepost door: Péke | 03-07-05

Inderdaad om het op zn Gents te zeggen..
Het was vree wijs!
Ik wil terug!!

Gepost door: Tinkerbell | 03-07-05

ik zar ook vol energie ze anne, ik moest ook wel ontladen op bepaald moment :D
ik bedoel :s

enne Fille: ik heb u maar eventjes gelinkt, ik wist dat er nog een zwakzinnige tekort stond in mijn lijst

o ja: mijn lijst van favoriete groepjes is iets uitgebreid
en De la Vega is wel leuk vind ik Anne!

Gepost door: Lord CMS | 03-07-05

kliekjes als op school, blij dat ik er weg ben

Gepost door: schooltje | 04-07-05

Schooltje Kliekjes? Die staan in de frigo bij ons thuis zenne, niet op school...

Gepost door: Tinkerbell | 04-07-05

Klinkt héél gezellig! Ik zit hier al te watertanden bij het gedacht aan een spaghetti uit den Firenze :D

Gepost door: An | 05-07-05

De commentaren zijn gesloten.