31-08-05

Woensdag, 18u

Elke woensdag belt mijn ma mij om 18u op. Om eens te horen hoe het met mij is. Een gewoonte die ontstaan is toen ik op kot zat en die ondertussen blijft voortbestaan. Ik kan er mijn klok op gelijk zetten. Om zes uur en geen seconde vroeger. Niet dat het mij stoort, zeker niet, maar week na week wordt ongeveer dezelfde conversatie gevoerd.

“Hoe is het ermee?”

“Goed.”

“En op het werk alles in orde?”

“Ja.”

“Voor de rest niks speciaal te melden?”

“Nee, eigenlijk niet.”

“Gaat ge naar de cinema vandaag?”

(Antwoord afhankelijk van week tot week, indien “ja”: )

“Wat gaat ge zien?”

“(Filmtitel)”

“Ken ik niet.”

Uitleg geven heeft weinig zin, dus gewoon wachten op de volgende vraag.

“Moet ge nog eten?”

(antwoord variabel, meestal “ja”)

“Hier is ook alles zoals gewoonlijk”, gevolgd door een hele opsomming over wat allemaal zoals gewoonlijk is, dikwijls ook anekdotes over mensen die ik totaal niet ken. En steevast volgt als afsluiter nog een live-beschrijving van wat de hond allemaal aan het uitspoken is, meestal gepaard met het nodige gevloek op de hond. En dan rondt ze het gesprek af, omdat ze eten aan het maken is, en steeds met de volgende zin: “als er iets is, belt ge maar he.”

 

Er zijn nog zekerheden in het leven.

 

(Ik vond geen afbeelding van een klok die zes uur aanwees, dit kwam het dichtst in de buurt).


21:47 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

fILLE wird Lehrer

Daarjuist werd ik op de trein opgeschrikt door mijn GSM. S. belde me op. S. zit momenteel met tweede zit, dus ik voelde de bui al een beetje hangen. “Ik heb morgen herexamen Duits en er zijn mij een paar dingen niet duidelijk. Zou gij mij wat uitleg kunnen geven straks?” In mijn eeuwige goedheid (sprak hij bescheiden) heb ik maar toegezegd. Ik kijk er eerlijk gezegd niet naar uit. Mijn Duits zit bijlange niet meer op het niveau van toen ik pas afstudeerde en bovendien ben ik niet zo goed in het uitleggen van grammatica. Ik voel wel aan hoe iets moet, maar kan het moeilijk overbrengen. Toch kon ik niet weigeren, omdat ik niet met het gevoel wil zitten dat het mijn schuld is als ze niet zou slagen voor dat examen. Aber wir zullen wohl sehen was es gibt.


17:27 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

30-08-05

Carpenters - Superstar

Door een stom toeval ben ik daarstraks op een liedje uitgekomen dat ik vroeger fantastisch vond. Ik was naar Me First and The Gimme Gimmes aant luisteren, een punkgroep die met de nodige ironie allemaal covers speelt van bekende (al dan niet foute) hits (geluidsfragmenten hier) en plotseling schalde Superstar door de boxen. Ik herkende het aan het geweldige stukje "don't you remember you told me you loved me baby". Enig opzoekwerk leerde me dat het van the Carpenters was. Een van mijn huisgenoten bleek de originele versie te hebben en ik heb het nu al vijf keer na mekaar beluisterd. Nostalgie kan plezant zijn :-)

20:52 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Back in action

Jaja, geheel tegen de verwachtingen in is er vandaag iemand van Skynet langsgekomen om het probleem te fixen. Waarvoor dank! Al mijn doldwaze en andere avonturen zullen hier weer op regelmatige basis te lezen zijn.

 

Gisteren moest ik terug gaan werken en het was duidelijk dat ik nog in vakantiestemming verkeerde. ’s Morgens stapte ik uit de lift en herkende de verdieping totaal niet meer. Bleek dat ik een verdieping te hoog uitgestapt was. Niet veel later werd ik breedgrijnzend onthaald door E.: “Wel spijt zeker dat uw verlof erop zit.” Goed dat de ramen bij ons niet open kunnen. Ik wist al snel terug waarom vakantie zoveel plezanter is dan werken. En daarom heb ik ’s middags ook maar direct een lange pauze genomen en in het stadspark van Brussel eens gaan kijken naar een groep met Wim Opbrouck, die allerlei bekende kinderliedjes in een modern kleedje gestoken hadden. Ook nog Bert Anciaux tegen het lijf gelopen en in het echt ziet hij er even irritant uit als op tv.

 

Dezemorgen was er even paniek op de trein. In Brussel-Noord stapte een man van buitenlandse origine met een grote valies op. Hij zette zijn valies neer in de wagon waar ik zat en verliet dan terug de trein. Enkele mensen vertrouwden het zaakje niet en stapten uit. Mij kon het niet zoveel schelen. Sterven door een bomaanslag is toch spectaculairder dan sterven van verveling op het werk, dus ik zag er er de humor wel van in. Zeker toen ik naar buiten keek en zag dat de man gewoon afscheid stond te nemen van zijn vrouw of vriendin.


17:05 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

28-08-05

Problemos

Het ziet er naar uit dat ik na vandaag een tijdje niet meer op internet zal kunnen. Momenteel ben ik met veel moeite online geraakt op de pc van mijn ouders. De harde schijf staat hier op crashen en ik heb de hele voormiddag zitten proberen om de computer op starten. Voorlopig gaat het nog even goed, maar ik verwacht dat de harde schijf het elk moment kan begeven.

 

Vanavond vertrek ik terug naar huis, maar daar zit ik al sinds dinsdag zonder internet. Ze zijn in onze straat komen werken aan de waterleiding en hebben daarbij een kabel geraakt, waardoor we geen telefoon of internetverbinding meer hebben. Een van mijn huisgenoten heeft naar Skynet gebeld en die zouden een lasser sturen, maar dat is ondertussen nog altijd niet gebeurd. Ik vermoed en hoop dat het probleem in de loop van volgende week verholpen zal worden. Tot dan zal ik hier niet meer kunnen posten.

 

Maar don’t worry (of juist wel), I’ll be back.

 

Tot overmaat van ramp zit mijn verlof er ook bijna op. Toch raar dat dat altijd veel rapper voorbijgaat dan werken. Maar ik mag niet klagen, ik heb twee heel plezante weken achter de rug, waarin ik zowel oude als nieuwere bekenden nog eens teruggezien heb.

13:16 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

27-08-05

Ding dong

Daarstraks ging de bel. Ik had de deur nog niet volledig opengedaan of er begon iemand een hele uitleg. “Dag meneer, wilt ge geen schoon tapijt kopen?” “Nee, dank u.” “Aan halve prijs, rechtstreeks uit het fabriek. Wacht ik zal het eens tonen.” En hij haastte zich om de koffer van zijn auto open te doen. Ik zei: “jamaar, ge moet die moeite niet doen.” Maar er was geen stoppen aan. Koffer open, en van op afstand liet hij het tapijt zien. “Nee, toch maar niet,” zei ik. “Jamaar, niet zo rap. Ik zal het anders binnen efkes komen tonen.”, probeerde hij nog. “Het huis ligt hier vol tapijten, en ik ben echt niet geïnteresseerd.” “Dan niet he,” zei hij, duidelijk teleurgesteld, en toen stak hij de straat over om daar zijn geluk te beproeven.

 

Een goed half uur later ging de bel terug. Deze keer deed mijn vader open en vlak daarna riep hij mij. “Kom eens, hier staan twee meiskes aan de deur die naar u vragen.” Dat klonk veelbelovend. Mijn aanvankelijk enthousiasme werd al snel getemperd. “Kent u ons nog?”, vroeg er eentje. Helaas wel, dacht ik bij mezelf. Twee geïndoctrineerde jehovagetuigen (dat is een pleonasme zeker?), die me een jaar of twee geleden eens een foldertje gegeven hadden en me gevraagd hadden om dat eens te lezen en na te denken over het lijden in de wereld. Dat lijden wordt deels veroorzaakt door hardnekkige jehovagetuigen denk ik. Ze zouden terugkomen als ik het foldertje eens rustig doorgenomen had. En nu komen ze met intervallen van ongeveer drie maanden eens aanbellen om te horen of ik hun foldertje al eens gelezen heb. Dat is tot op heden nog altijd niet gebeurd, en ik veronderstel dat dat er ook nooit van zal komen, aangezien ik het al lang weggegooid heb. Deze keer was hun vraag ook weer dezelfde: “Heeft u ons foldertje al eens gelezen?”, en weer heb ik geantwoord dat ik daar nog altijd de tijd niet voor gehad heb. “Goed, dan komen we binnenkort nog wel eens terug.” Helaas menen ze het nog ook.


12:14 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

26-08-05

Kiekeboe

Daarjuist heb ik de nieuwste strip van Kiekeboe gekocht. Al sinds mijn tiende is dat een driemaandelijks ritueel. Vroeger kocht ik veel strips: Jommeke, Suske en Wiske, Urbanus,... , maar in de loop der jaren is dat fel geminderd. Tegenwoordig beleef ik meer plezier aan stripreeksen zoals "XIII" of "Preacher". 
 
Maar Kiekeboe blijf ik kopen, deels ook om de collectie volledig te houden. Het niveau is de laatste jaren wel geminderd vind ik, de verhalen zijn lang niet meer zo interessant als vroeger, maar toch vind ik het nog altijd wel amusant, al is het maar voor de originele woordspelingen die er soms in voorkomen. Dat staat weer garant voor een klein halfuurtje leespret.
 
 

13:15 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Hondslelijk

Deze hond heeft al drie jaar na elkaar de bedenkelijke eer om tot lelijkste hond ter wereld verkozen te zijn. Ondertussen zorgt hij voor een echte hype. Verscheidene sites worden aan hem gewijd. Hij is zelfs het onderwerp van een CNN-reportage geweest. Ik zou hem toch niet in huis willen.

09:17 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

25-08-05

Digitale miserie

"Zoonlief, zou jij voor mij eens een klusje kunnen opknappen?"
"Natuurlijk vader, als er mensen geholpen kunnen worden, sta ik op de eerste rij."
"Ik heb hier enkele digitale foto's, maar er zit totaal geen structuur in. Zou jij alles even per categorie kunnen indelen?"
"Maar natuurlijk, vader."
"Hartelijk dank zoon."
"Geen probleem paps."
 
In realiteit ging het gesprek er echter iets anders aan toe. Ik kreeg plotseling een stapel cd's boordevol foto's voor mijn neus geworpen met het bevel om alles "eens rap" per categorie in te delen. Daar ben ik me nu al meer dan een uur mee aant "amuseren". Het is echt complete chaos: vakantiefoto's worden afgewisseld met foto's van de tuin, van wandelingen, uitstappen, familiefeesten... en niks zit in mappen. Zelfs per datum is het een grote mengelmoes, dus moet ik foto per foto bekijken en oordelen in welke categorie het zou kunnen thuishoren. Sommige foto's ben ik ondertussen al op drie cd's tegengekomen. Om zot van te worden. Ik heb nochtans al verschillende keren uitgelegd dat het veel gemakkelijker is om per fotoserie een map aan te maken die aangeeft welke foto's er instaan (en zelfs stap voor stap genoteerd hoe mappen moeten aangemaakt worden), maar het mag niet baten. Ouders en technologie, geen winnende combinatie blijkbaar.

16:08 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Finding Neverland

Boys don’t cry zeggen ze weleens. Welnu, ik daag al die boys uit om eens naar Finding Neverland te zien zonder een traan weg te pinken. Dit is een regelrechte aanslag op de traanklieren, en wat voor één! Het heeft mij drie natte zakdoeken gekost.

 

In deze film speelt Johnny Depp de rol van JM Barrie, een toneelschrijver, die er zojuist een flop opzitten heeft. Niet veel later komt hij in contact met de weduwe Sylvia Llewelyn Davies (Kate Winslet) en haar kinderen. Hij brengt veel tijd door met hen en krijgt al snel inspiratie voor een nieuw toneelstuk, dat uiteindelijk het wereldberoemde Peter Pan wordt. Veel meer kan ik er niet over prijsgeven, want dat zou de impact wegnemen.

 

Wat je te zien krijgt is echt onvoorstelbaar goed. Schitterende acteerprestaties van Depp (stelt zelden teleur) en ook Winslet (tweede voltreffer na het machtige Eternal Sunshine of the Spotless Mind). Hartverwarmende scènes, meeslepende muziek (goed voor een oscar), jeugdige onschuld tegenover de desillusies van een volwassen wereld, een oproep om te geloven in idealen en eeuwig jong te blijven.

 

Absolute aanrader, een van de beste films die ik de afgelopen tijd gezien heb, een emotionele uppercut van formaat: ****/****


12:31 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

The Tossers

De dag begint al direct met goed nieuws. In oktober komt The Valley of the Shadow of Death uit, een nieuwe cd van The Tossers. Trouwe lezers van deze blog weten al dat het de ideale muziek is om wraak te nemen op luidruchtige Hollandse buren.

 

The Tossers brengen een mix van traditionele Ierse muziek met punkinvloeden, een beetje zoals Flogging Molly en Dropkick Murphys, maar qua geluid leunen ze toch nog net iets dichter aan bij The Pogues, zij het een paar versnellingen hoger. Ze zijn heel politiek geëngageerd en dat uit zich ook in hun intelligente teksten, al geef ik toe dat “fuck the police” niet echt subtiel is, maar het blijft wel plezant om mee te brullen. Het is niet altijd even toonvast, maar wat ze zingen menen ze wel.

 

Geluidsfragmenten zijn hier (een nieuw liedje) en hier te vinden. Luister zeker eens naar Come Dancing, dat een heel eigenzinnig ritme heeft en zich binnen de kortste keren in uw hersenpan zal nestelen.



09:50 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

24-08-05

fLIPPO eet een Calippo

Daarstraks vroeg mijn ma of ik een Calippo wilde. Het was al jaren geleden dat ik dat nog eens gegeten had, en het aanbod was aanlokkelijk. Al snel kwamen de oude sensaties weer boven: de verkleumde handen tijdens verwoede pogingen om het ijs naar boven te laten komen, op het einde het opdrinken van de ondertussen al gesmolten vloeistof onderaan in de verpakking, en last but not least de bevroren lippen en verhemelte, die tintelden doordat er terug leven in kwam. Een geweldig gevoel, daarvoor alleen al was het de moeite waard. Hopelijk zijn er morgen nog calippo’s over :-)

 

Ondertussen zit ik ook nog met een irritant liedje in mijn hoofd dat ik toevallig opving tijdens de rode loper: "jedan dan", de eurosonginzending van Joegoslavië uit 1968. Twee heren in kleding, die zelfs gezien de tijdsgeest van toen als onmodieus bestempeld zou worden en met een liedje dat een middeleeuwse sfeer uitstraalt en helaas enorm catchy is.


19:24 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

5000

We zitten bijna aan nummer 5000...

Update: De kaap van 5000 is ondertussen al overschreden. Leenieke was nr 5000. Bedankt Leenieke, maar natuurlijk ook alle anderen die af en toe de moeite doen om hier eens te komen lezen en een berichtje achter te laten. Het doet deugd om te weten dat wat ik hier neerpen gelezen wordt. Ik doe het niet voor de reacties, maar de reacties blijven me wel motiveren om te blijven schrijven. En nu op naar de 10.000 :-)

11:24 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Film Voiceover

Enkele Hollanders hebben zich blijkbaar geamuseerd door hun eigen stemmen op bekende films te zetten. Het niveau ligt niet bijzonder hoog, maar is bijwijlen wel amusant.

10:16 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

23-08-05

The House

In dit huis hebben zich enkele lugubere taferelen afgespeeld. Door op de juiste voorwerpen te klikken wordt de geschiedenis van het huis langzaam maar zeker geopenbaard. Bekijk dit bij voorkeur 's avonds met het volume redelijk luid. Doet qua sfeer een beetje denken aan de uitstekende thriller Session 9.

19:14 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Ergernisstokje

Gelezen op de blog van Liza en nog wel interessant om eens over na te denken.

 

Mijn 10 ergernissen, ook hier geen wereldschokkende dingen, maar kleine dingen die het leven onaangenaam maken:

  1. Mensen die de cinema als refter gebruiken en er komen om zoveel mogelijk chips en cola op zo weinig mogelijk tijd en zo luidruchtig mogelijk naar binnen te spelen. Naar de cinema ga je om films te zien en niet om te eten.
  2. Sandalen in al hun verschijningsvormen. Al vind ik ze wel iets minder ergerlijk bij vrouwen dan bij mannen. Bijna even irritant vind ik pulls die gezellig losjes over de schouders gehangen worden of rond het middel gebonden worden.
  3. Mensen die niet punctueel zijn, zeker als ze niet eens verwittigen dat ze later zullen zijn. Liever een half uur te vroeg dan een halve minuut te laat is mijn motto.
  4. Mijn buurvrouw en bij uitbreiding alle mensen waarbij je nooit iets kunt vertellen zonder dat zij iets gelijkaardig meegemaakt hebben, maar meestal net iets straffer.
  5. GSM’s met alle mogelijke snufjes en irritante beltonen. Vooral het onderzeeërgeluid dat sommige gsm’s hebben als er een sms binnenkomt, irriteert mij mateloos.
  6. BV’s die beroemd zijn omwille van het feit dat ze niks noemenswaardig gepresteerd hebben. Hierbij denk ik aan die pipo’s van Big Brother en Star Academy en toestanden.
  7. Mensen die constant lopen te klagen en van het minste een drama maken.
  8. Tom Hanks
  9. Bepaalde Franstalige collega’s die het vertikken om af en toe ook maar een klein woordje Nederlands proberen te spreken, al moet ik zeggen dat de meeste wel degelijk een inspanning leveren.
  10. Vooroordelen en racisme.

 

Het is eigenlijk nog niet zo eenvoudig om tien ergernissen te vinden, maar ik durf er voor wedden dat ik zo dadelijk ineens nog aan een paar ergernissen zal denken, die ik vergeten te melden ben.


12:03 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

22-08-05

ahum

Ik ben hier eens naar mijn statistieken aant kijken en ik kan daaruit alleen maar concluderen dat er hier soms raar volk komt kijken. Zo is hier iemand terechtgekomen die in google gezocht heeft op de termen "fille pipi kaka" en nog iemand anders die op zoek was naar "anale verkrachting". Ik vrees dat ik beide zal moeten teleurstellen, want met dergelijke vunzigheid hou ik mij niet bezig. De kans dat ze nog eens terugkomen met die zoektermen is door dit berichtje ironisch genoeg wel verdubbeld :-)

11:58 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

21-08-05

The Bride of Frankenstein

We blijven vandaag in de huwelijkssfeer met “The Bride of Frankenstein” (1935) van regisseur James Whale.

 

“Alone, bad. Friend, good.”

 

Boris Karloff kruipt opnieuw in de huid van het monster dat gecreëerd werd door Dr. Frankenstein (Colin Clive). Terwijl het misbegrepen monster op de hielen gezeten wordt door een uitzinnige menigte dorpsbewoners die hem willen lynchen, komt hij in contact met een blinde kluizenaar die hem als vriend in zijn huis opneemt en hem leert spreken. Ondertussen komt dr. Frankenstein in contact met zijn Dr. Pretorius, die hem onder druk zet om een vrouw te maken voor het monster.

 

In deze film komen enkele thema’s zeer duidelijk naar voren: eenzaamheid, de zoektocht naar liefde, vooroordelen en onverdraagzaamheid (tegenover iedereen die een beetje afwijkt van de norm, alleen een blinde man accepteert het monster voor wat hij is), kuddegeest vs. individualisme, mooi vs. lelijk. Het is eens iets anders dan de hedendaagse horrorfilms waarin zoveel mogelijk tieners zo gruwelijk mogelijk om het leven worden gebracht.

 

Hoewel de acteerprestaties vrij theatraal en bombastisch zijn, een beetje campy zelfs, stoort dit geen moment. Karloff zet een prachtprestatie neer als het monster dat wanhopig op zoek is naar vriendschap.

 

De filmdecors zijn prachtig: je kan bijna de sfeer opsnuiven van vervallen kerkhoven en grillige catacomben. Ook de special effects zijn opmerkelijk goed, gezien de periode waarin de film gemaakt werd.

 

Deze film is ook een van de zeldzame gevallen waarin de sequel beter is dan de originele film. Een intelligente horrorfilm met meer diepgang dan gebruikelijk is in het genre.

 

****/****


18:14 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Trouwfeest

Gisteren heb ik mijn eerste trouwfeest meegemaakt. Niet dat van mezelf, nee. Het huwelijk zegt mij niet zoveel. Voor velen is het de ultieme manier om hun eeuwige liefde voor elkaar te bezegelen. Noem me cynisch, maar als ik zie hoeveel huwelijken er verkeerd lopen, heb ik daar toch mijn bedenkingen bij. Een briefje op het stadhuis en een ring zijn nu eenmaal geen garantie dat je iemand een heel leven lang graag gaat blijven zien.

 

Het was het trouwfeest van mijn oudste nicht en ik heb me goed geamuseerd. De fanta vloeide rijkelijk en het eten was ook lekker.

 

Toch een bedenking: wie geeft zijn trouwfeest in godsnaam op een omgebouwde boot? Originele setting, daar niet van, maar na vijf minuten was ik al draaierig en ik had nog niks gedronken. Misschien een subtiele manier om te besparen op eten en drank? Gelukkig was er ook een reling waarover ik me even zou kunnen buigen, moest dat nodig geweest zijn.

 

Nog een bedenking: waarom stopte de muziek toen ik me op de dansvloer begaf? Ik zal het maar op toeval houden. Tina Turner vond ik een beetje een rare keuze voor een openingsdans en het bijhorende ingestudeerde dansje vond ik ook niet alles, maar de bruid en bruidegom hadden er duidelijk lol in en om hen draaide tenslotte toch de hele avond.

 

Afgezien daarvan vond ik het een heel geslaagde avond en ik wens de pasgetrouwden het allerbeste toe.

 

Update: ik wil het cynisme van de eerste paragraaf toch even temperen. Ik ben daarjuist bij mijn grootouders gaan eten en mijn bomma vertelde dat ze deze week 53 jaar getrouwd zijn. Haar ogen lichtten helemaal op toen ze het zei. Dat vond ik zo mooi en tegelijk ook heel ontroerend. 53 jaar en elkaar nog altijd doodgraag zien, zowel in goeie als minder goeie tijden. Geweldig. Ik denk niet dat ik het zelf ooit zal meemaken.


11:00 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

20-08-05

Pukkelpop

Gisteren ben ik een dagje naar Pukkelpop geweest. Ondanks een valse start met enkele hevige stortbuien waren de weergoden mij redelijk gunstig gezind.

 

Als ik naar een festival ga, is dat deels voor de sfeer, maar in eerste instantie voor de optredens, en ik probeer er dan ook zoveel mogelijk te zien. Dit jaar heb ik 10 groepen gezien.

 

Wat is er beter om de dag goed in te zetten dan een plezant punkoptreden? Een heel plezant punkoptreden en dat is precies wat de heren van Venerea brachten. Snelle snedige Zweedse skatepunk voorzien van de nodige humor. Naar mijn smaak iets te veel nieuwe nummers, maar voor de rest absoluut geen klachten.

 

Vervolgens was het de beurt aan The Coral, die een hit gehad hebben met het zeer plezante “Dreaming of you”, dat ze blijkbaar halsstarrig weigerden te spelen. Dat hadden ze beter wel gedaan, want de rest van hun materiaal was behoorlijk saaie dromerige sixtiespop waar ik het warm nog koud van kreeg.

 

Tijd om terug wakker geschud te worden met de melodieuze, anarchistische Oi! streetpunk van Funeral Dress. Eerste hoogtepunt van de dag. Extra pluim voor de knappe violiste die ze meegebracht hadden. Ze brachten fijnzinnige teksten à la “cops are no human beings” en “free beer for the punks”. Die laatste slogan probeerde ik achteraf uit aan een drankstand (met vervanging van bier door cola, aangezien er geen fanta was) en zowaar met resultaat. Het hielp waarschijnlijk wel dat ik de drankbezorger van dienst kende.

 

Daarna was een beetje jeugdsentiment wel op zijn plaats vond ik, en vatte post bij het optreden van the Posies. Ondanks een behoorlijk slordige en rommelige start werd het toch een heel plezant optreden met als hoogtepunten hun twee bekende singles “Please return it” en “everybody is a fucking liar”.

 

Daarna een heel klein stukje van The National meegepikt. Nogal zwaarmoedige deprimerende muziek, redelijk intellectualistisch had ik de indruk. Ik had er niet echt een boodschap aan en begon na te denken over het woord “enable”. Ik weet nog altijd niet waarom.

 

The Dwarves (met Nick Oliveiri, ex- Queens of the Stone Age) brachten groezelige shock and roll. Stel u een orkest op speed voor in een Mexicaans baancafé en u hebt ongeveer een idee hoe deze heren klinken. Vermakelijk, maar het duurde net iets te lang en begon naar het einde toe wat te enerveren.

 

The Toy Dolls, legendarische pretpunkers, brachten een zeer onderhoudend optreden, dat zowel visueel als muzikaal de moeite was. Speelden als bisnummer hun bekendste hit: “Nellie the Elephant”.

 

Daarna de een moeilijke keuze moeten maken. Futureheads of Millionaire. We hebben geopteerd voor Millionaire en kregen een geweldig, luid en intens optreden. Goeie keuze dus.

 

Vanop een veilige afstand het optreden van Marilyn Manson meegepikt. Niet echt mijn ding al vond ik de covers van “Revolution”, “Sweet Dreams” en “Tainted Love” wel redelijk geslaagd.

 

Na dat optreden een manoeuvre naar voor gemaakt om goeie plaatsen te hebben voor het enige optreden waar ik echt naar uitkeek: The Pixies, de derdebeste groep allertijden, en de enige die ik nog ooit in levende lijve zal kunnen aanschouwen. Iets langer dan een uur moeten wachten, maar die tijd overbrugden we door het Kinofreunde™-spel te spelen. Heel eenvoudig: de ene speler zegt een film, vervolgens zegt de andere een acteur die erin meedoet en een andere film met die acteur. Voorwaarde is wel dat er in die andere film nog een bekende acteur zit. Degene die geen film of acteur weet te verzinnen, verliest een punt.

 

Eindelijk was het de beurt aan de Pixies. Ze zetten er direct de beuk in met het geweldige “where is my mind?” Iedereen brulde collectief mee. Daarna volgde het ene geweldige nummer na het andere elkaar in sneltempo op, 80 minuten lang. En volgens mij moeten ze geweten hebben dat ik in het publiek stond, want ze hebben mijn favoriete nummer “Wave of Mutilation” zomaar even twee keer na elkaar gespeeld. Eerst in een fantastische akoestische versie en daarna in een al even fantastische elektrische versie. Kippenvel alom. Hun optreden was nog beter dan dat van vorig jaar op Werchter en wordt ongetwijfeld een van mijn beste festivalherinneringen.

 

Een goed gevulde dag dus, met een ongelofelijke climax. Meer moet dat niet zijn.


12:14 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-08-05

Telefoon

Zojuist krijg ik telefoon van een mij onbekend nummer. Ik neem op en een zwaar hijgende man begint allerlei overhitte praat uit te kramen: "Vanessa, ik sta hier op springen", en dan allerlei dingen die hij met zijn naar eigen zeggen grote spuit in Vanessa's liefdesgrotje zou willen doen. Ik heb hem onderbroken en gezegd dat mijn naam niet Vanessa is. Toen legde hij af zonder zich te verontschuldigen ofzo. Sommige mensen kunnen zo onbeleefd zijn.

10:00 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

18-08-05

de zee

Gisteren ben ik voor het eerst in jaren nog eens een dagje naar de zee geweest. Het weer was uitstekend, het gezelschap nog beter.

 

Enkele tips voor potentiële kustgangers: de treinreis kan lang zijn en het kan gebeuren dat je aangesproken wordt door eenzame oude mensen die heel hun dagplanning uit de doeken doen en vertellen dat de NMBS verantwoordelijk is voor slecht weer in geval van vertraging. Ze zullen je ook alles leren over de hoge stookolieprijzen: “want dat komt allemaal uit Afrika en die negers zorgen ook wel dat ze hun deel van de winst hebben.” Gewoon discreet zwijgen is dan waarschijnlijk de aangewezen modus operandi.

 

Nog een tip: voor vertrek eerst buiten kijken wat voor weer het is. Anders zou je wel eens in een veel te warme floeren broek aan het strand kunnen staan.

 

Neem ook een rugzak mee die het gewicht van een zwaar boek aankan, anders zou een van de litsen het wel eens kunnen begeven.

 

Na een voorspoedige reis werd koers gezet richting Nieuwpoort waar het geklikklak van teenslippers op de dijk oorverdovend klonk. Het werd ook al snel duidelijk waarom de kwaliteit van het Belgische zeewater niet zo denderend is: rondslingende pampers en oudere vrouwen die enkel kledij boven de gordel aan hebben, kindjes die schijnbaar pipi of kaka aan het doen waren op het strand. En vroeg of laat belandt dat natuurlijk allemaal in de zee.

 

Vervolgens een lamp gekocht en als cadeau laten inpakken. Ongeveer tien minuten werk voor dat inpakken om het kort daarna zelf terug open te doen.

 

Ook nog kennis gemaakt met Puss, het levende evenbeeld van Puss in Boots uit Shrek 2. Geweldige kat.

 

Tenslotte nog een bezoek gebracht aan de Guatemalareiziger. Onze komst werd aangekondigd door een angstaanjagende hellehond. Nadat we CMS zijn snoepjes “gesneukeld” hadden, nog iets gaan drinken in een etablissement met gigantische spinnen en tenslotte moe maar zeer tevreden weer naar huis.


12:09 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

16-08-05

Marktrock dag 3

En ondertussen zit dag 3 van Marktrock en bijgevolg ook het ganse festival erop. Het was veruit de rustigste dag van allemaal, aangezien er maar één optreden op het programma stond, de Belgische punktrots the Kids. Zoals het een goeie punkgroep betaamt was het optreden zeer to the point, circa 30 liedjes binnen de tijdspanne van een uur. 30 keer volle bak ambiance en sociaal bewogen teksten. Twee covers: If the kids are united van Sham 69 en Blitzkrieg Bop van de onovertroffen Ramones. En daarbovenop nog een gratis kritische commentaar over de commerce die Marktrock eigenlijk is. Heel amusant.

 

Over Kids gesproken, ik heb ook nog een poster op de kop kunnen tikken van Charlie Chaplins legendarische film, The Kid. Hij prijkt nu al heel stijlvol op één van mijn kamermuren.

 

Voor de rest heb ik mijn namiddag gevuld met een marathonsessie van de beste komische reeks allertijden, the office: alle afleveringen vlak na elkaar gezien (behalve de kerstspecials). Goed voor 6u kijkpret. Mensen met vakantie doen rare dingen.


10:39 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

15-08-05

Marktrock dag 2

Dag 2 zit er ondertussen ook op en was ook weer zeer geslaagd. Uitsluitend goeie tot zeer goeie optredens gezien.

 

Na een namiddag vol regenbuien kwam de zon er even door en ben ik naar The Dead Souls gaan kijken, en laat dat nu net een groep zijn die qua sfeer misschien meer gebaat zou zijn met regen. Ze brachten covers van Joy Division, niet bepaald muziek waar een mens vrolijk van wordt, maar het was een heel intens en energiek optreden.

 

Daarna was het de beurt aan Swinnen, de nieuwe groep van, inderdaad, Guy Swinnen. Ondanks de hevige regen hadden ze het publiek al vanaf de eerste noten mee. Ze speelden voornamelijk nieuw werk, waarvan enkele liedjes enorm goed bevonden werden (zoals de huidige single Easy Daisy en het stevige Hooked on Heather). Daarnaast ook een aantal klassiekers zoals Don’t you know, robbin’ the liquor store en nothing on my radio. Zeer meeslepend.

 

Vervolgens nog een stukje van Rudy Bravo meegepikt. Een foute groep die Nederlandstalige hits met de nodige dosis ironie en zelfrelativering bracht. Heel amusant optreden met een zeer hoog kitschgehalte.

 

Tenslotte volgde nog het beste optreden van de avond: The Young Presleas, een nieuwe gelegenheidsgroep van Ben Crabbé en Axl Peleman met covers van de betere gitaargroepen uit voornamelijk de jaren zeventig en tachtig. Hoogtepunten waren Teenage Kicks (The Undertones), Rockaway Beach (Ramones), So Lonely (the Police), Guns of Brixton (The Clash), Die Laughing (Therapy?), Basket Case (Green Day) en There’ll be no next time (The Kids).

 

Helaas werd dit laatste optreden enigszins verpest door een koppel (veertigers schat ik) dat blijkbaar besloten had om niemand langs hen te laten passeren. Ze stonden achter een laag haagje, een van de weinige doorgangen, doordat overal op het plein tafeltjes stonden. Ze hadden eerst stoeltjes op de haag gezet, maar dat had weinig resultaat. Op den duur grepen ze gewoon naar geweld. Een jongen met drie pinten wilde langs hen passeren, duidelijk tot zeer grote ergernis van de man. Toen de jongen over de haag stapte, werd hij hierbij geholpen door een zeer harde duw in zijn rug van de man, waardoor hij voorover vloog, zijn pinten op de grond vielen en in zijn val de vrouw van het koppel meesleurde. Even dreigde de situatie te escaleren, maar de jongen wist gelukkig zijn kalmte te hervinden en ging dan maar gewoon verder. Toch spijtig dat er altijd mensen zijn die de sfeer moeten kunnen verpesten.

 

Daarna volgde nog een lange nacht in Irish Pub Stapleton’s en studentencafé Pavlov.


11:13 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

14-08-05

fILLE de keukenpiet

Zojuist heb ik voor de eerste keer in mijn leven gekookt, met uitsluiting van de keren dat ik iets opgewarmd heb in de microgolfoven. Last van grootheidswaanzin heb ik niet, dus leek spaghetti me wel een goeie keuze voor mijn eerste stappen in deze wondere wereld. In den Aldi had ik gisteren een complete maaltijd gevonden voor slechts 50 cent. Zo heb ik er maar 2 gekocht, want er kwam nog volk.

 

Nauwgezet en zo goed mogelijk (met de nodige improvisaties hier en daar) heb ik de niet zo duidelijke aanwijzingen op de verpakking gevolgd. Resultaat: een keuken die helemaal vol hing met saus. Ik had het al op tv gezien, maar wist niet dat het echt kon. Enkele keren mezelf verbrand. Redelijk platte spaghetti in een saus die meer van tomatensoep begon weg te hebben. Maar al bij al smaakte het nog wel redelijk. En mijn gasten hebben ook niet geklaagd, misschien durfden ze niet. Ze hebben zelfs nog eens bijgehaald. Missie min of meer succesvol dus.


13:39 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Marktrock dag 1

Dag 1 van marktrock zit erop en we zijn alvast goed van start gegaan:

Een aantal optredens gezien: het einde van Nid & Sancy (elektronische teringherrie, niet mijn ding), Janez Detd. (plezant optreden, maar ik apprecieerde vooral het oudere werk uit de tijd dat ze nog Jane’s Detd waren, in het bijzonder Beaver Fever en Saturday) en Coco jr. (onderhoudend, een aantal bekende covers, een aantal minder bekende).

 

Een zeer dronken ex-kotgenoot na vele jaren nog eens teruggezien. Hij vroeg of de muizenplaag al opgelost was. Ik veronderstelde van wel, ik wist totaal niet waar hij het over had. Hij probeerde ook nog zijn planning voor de komende twee dagen te laten zien, maar dat lukte ook niet al te best meer.

 

Een zeer grappige mislukte versierpoging gezien. Een vriend van mij ging heel vlotjes bij een meisje onder de paraplu staan en werd onthaald op een vieze blik. “Ik zal maar weggaan zeker?”, zei hij. Zei zij niks, maar knikte gewoon van wel.

 

Mijn drie vorige alinea’s beginnen om de een of andere reden allemaal met een zin die het woord “zien” bevat. Deze alinea nu ook. De volgende niet.

 

Regen, regen en nog eens regen. Dat laatste zal er niet op beteren denk ik.


10:45 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

13-08-05

Trouble

De vakantie is niet geheel probleemloos begonnen. Daarjuist wilde ik geld gaan afhalen, maar mijn kaart werd geweigerd: “onbekende kaart”. Ik weet wel hoe het komt, maar het is desalniettemin niet echt plezant. Een tweetal weken terug was mijn kaart gebarsten, en ik heb toen een nieuwe aangevraagd, die ik nog altijd niet in mijn bezit heb. Ik vermoed dat ze om veiligheidsredenen ondertussen mijn huidige kaart geblokkeerd hebben. Het zou wel kunnen dat de nieuwe kaart al opgestuurd is, maar aangezien ik normaalgezien pas vrijdag nog eens naar de ouderlijke woonst ga (waar ik nog gedomicilieerd sta en al mijn post laat bezorgen), kan ik dat dus niet nagaan. Naar huis bellen heeft ook geen zin, aangezien mijn ouders in verlof zijn. De banken zijn pas dinsdag terug open en zo lang zou ik niet meer toekomen.

 

Na het nodige heen en weer getelefoneer met achtereenvolgens de bomma (die totaal niet kon volgen), een nonkel (die een beetje doof is) en vervolgens een tante (die wel kon volgen, niet doof, en eigenlijk ook wel veel te goed) heb ik toch iemand gevonden die me gaat komen depanneren. En dan kan de vakantie weer zorgeloos verdergezet worden.


13:13 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Land of the Dead

Gisteren ben ik naar Land of the Dead gaan kijken, de langverwachte nieuwe zombiefilm van George A. Romero, die met Night of the Living Dead de regels van het genre definitief bepaald heeft. Met Dawn of the Dead maakte hij in ‘78 de ultieme zombiefilm (ondanks de lachwekkende make-up en special effects) en tegelijkertijd een keiharde commentaar op de consumptiemaatschappij waarin we leven. In “85 maakte hij nog Day of the Dead (beter qua special effects, maar minder interessant als film).

 

Als fan van de drie vorige films en een van de hoofdrolspeelsters, Asia Argento, was ik uiteraard benieuwd naar de nieuwe film.

 

Op onverklaarbare wijze zijn de zombies ineens terug en de overlevende mensen hebben zich teruggetrokken in een beschermde stad die gedirigeerd wordt door Kaufman (Dennis Hopper). Een aantal mensen verlaat regelmatig met gevaar voor eigen leven de stad om in de buitenwijken levensmiddelen te gaan zoeken. Een van hen, Riley (de mij onbekende Simon Baker) is de tirannie van Kaufman beu en wil met zijn beste vriend Charlie (Robert Joy) en later ook met Slack (Asia Argento) naar Canada gaan, omdat het daar verlaten zou zijn en ze zich van niets of niemand nog iets moeten aantrekken. Ondertussen rukken de zombies gestaag op naar de stad…

 

Hoewel de film zeer onderhoudend is, loste hij mijn verwachtingen niet helemaal in. Qua special effects en make-up zit het allemaal heel goed, de zombies zien er angstaanjagend uit, er hangt constante dreiging, maar het komt helaas nooit tot een echte climax.

 

Goed voor liefhebbers van het genre, maar een stevige maag is nodig.

 

**,5/****

09:51 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

12-08-05

Vakantie

Eindelijk vakantie! Na maanden van hard werken is de fILLE eindelijk toe aan een beetje rust: twee weken geen gezever en gezaag aan zijne kop (van collega's weliswaar). Ik blijf gewoon thuis, maar zal mijn dagen moeiteloos gevuld krijgen.
 
Ik vlieg er straks al direct in met een cinemabezoek en dan drie dagen marktrock, en af en toe volgt hier waarschijnlijk wel een update.

16:21 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

11-08-05

We spelen een spel vanavond

Niet van MB, maar gewoon hier. De uitleg is simpel, de uitwerking iets minder. Het is de bedoeling dat het aantal vakjes gekleurd wordt dat in de marges wordt aangegeven. Als alles goed gekleurd wordt, verschijnt er een tekening.

19:42 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |