09-01-06

Ik vind dat niet lekker

Soms kan een mens toch rare dingen dromen. Zoals afgelopen nacht. Ik vond een papiertje in mijn brievenbus met daarop de volgende boodschap: weldra zal de betekenis van het leven duidelijk worden. “Dan wordt het toch nog een plezante dag”, dacht ik bij mezelf. Voorts stond er ook nog op dat ik naar Sharon moest gaan voor meer uitleg. De enige Sharon die mij te binnen schoot, was een meisje dat jaren geleden in de docusoap “het leven zoals het is: camping” meedeed. Dus ik ging naar die camping en na een lange zoektocht, met hulp van dikke Pierre, die nogal zat was en de juiste caravan niet wist te vinden, kwam ik uiteindelijk dan toch bij Sharon terecht. Die was niet thuis, maar haar bomma bood me wel iets te drinken aan. Fanta had ze niet, maar wel gele limonade. In crisissituaties moet een mens niet al te kieskeurig zijn, dus daar nam ik maar genoegen mee. Dikke Pierre ging voor een six-pack Karlsquelle. Toen Sharon thuiskwam, bleek ze van niks te weten, maar zei dat ik misschien meer geluk zou hebben bij de premier van Israël. Dikke Pierre zou mij wel rap brengen met zijn caravan. Sympathiek van hem. In Israël bleek dat Sharon in coma lag en dat hij niet zomaar bezoek mocht krijgen, tenzij ze een speciale gift voor hem meebrachten. Pralines waren speciaal genoeg, maar Sharon was gezien zijn toestand niet echt spraakzaam. Na enige fysiek geweld van Dikke Pierre werden we naar de Tempelberg doorverwezen, waar het mysterie snel zou ontrafeld worden. Maar eerst moest ik twee rappende rabbi’s helpen met het schrijven van vette rhymes met bonkende beats. Ik herinner me alleen nog de zinsnede “de mohel besnijdt mijn snikkel.” Daarna wezen ze me de weg naar een geheime ruimte in de tempel, waar het mysterie van het leven zich snel aan mij zou openbaren. Helaas waren hier enkele voorwaardes aan verbonden: ik moest kip eten en warme Fristi drinken. Kip eet ik niet uit principe, en Fristi vind ik zo ongeveer het walgelijkste wat er bestaat, dus daar kwam mijn queeste tot een einde. En ik was nochtans zo dichtbij geraakt!


17:14 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

Eindelijk! Nog iemand die geen Fristi lust! Werd tijd dat ik niet meer de enige was.

Gepost door: Anneke | 09-01-06

*** indienen bij VTM, kunnen ze er een docu-soap van maken :-))))
nog een aangename avond fILLE

Gepost door: Borriquito | 09-01-06

Amai.. .. wat een scenario voor een droom :) Ik herinner me bijna nooit iets van mijn dromen.. Bedankt voor de raad!

Gepost door: Mystic Flower | 09-01-06

aaaah ... Dromen ;-) fun fun fun :-)
zolang ge ze u maar kunt herinneren!

Gepost door: Jonas | 09-01-06

:-) freak! maar die sharon van het leven zoals het is zie ik ook nog voor mij, een blonde die graag strings droeg :-D

Gepost door: liese | 09-01-06

en toch denk ik... ... dat sharonneke (die van de camping) wel warme fristi lust ze!
enfin, en als ik daarover al begin na te denken wil dat misschien gewoon zeggen dat het tijd is om te gaan slapen! grtz,

Gepost door: ab | 10-01-06

BLeuh ... ik lust dat zoet roos spul ook niet ... Maar voor de rest bijna alles ... :-)))

Gepost door: klaverke | 10-01-06

Het onbereikbare dat bereikbaar wordt onaangetast laten... Chapeau voor zoveel boedhistisch genot ! (ik dacht overigens direct aan sharon stone, maar dat zal wel aan mij liggen)

Gepost door: Aardvarksken | 10-01-06

De commentaren zijn gesloten.