12-01-06

Architecture in Helsinki - In Case we Die

Het nieuwe jaar is nog geen maand bezig en ik word alweer met een fantastische cd rond mijn oren geslagen. In Case We Die van Architecture in Helsinki.

 

Een omschrijving ervan geven is moeilijk, maar ik onderneem een poging. Stel u een aantal ADHD-patiënten voor die ze opgesloten hebben in een kamer met alle mogelijk denkbare instrumenten (41 volgens het cd-hoesje) en ze daar hun gang hebben laten gaan. Het eindresultaat zou iets als deze cd moeten opleveren. Op nauwelijks veertig minuten tijd worden ontelbare geluidjes, tempo- en stijlwisselingen op de argeloze luisteraar afgevoerd, en het klinkt allemaal zeer charmerend en kinderlijk naïef, maar oh zo catchy en oh zo zomers.

 

Neem bijvoorbeeld het openingsnummer, Nevereverdid. Het begint met het luiden van klokken, en dan volgt een engelachtige vrouwenzang, begeleid door een zaag. Het klinkt als de opening van een of andere musical, maar dan wordt de sfeer plots verstoort en lijkt het ineens een of ander gezang uit een kerkkoor. Vlak daarna begint een rustig pianomuziekje, begeleid van allerlei rare geluidseffectjes en wat zang erbij, dan wordt het tempo ineens geleidelijk aan versneld en ontaardt het in een soort dancenummer en wordt er uitzinnig geroepen, en zo gaat het nog een tijdje door, en dat alles binnen vijf minuten tijd.

 

Wonderwel werkt deze mengeling van stijlen, en niet op de zenuwen. Ik word er zowaar spontaan opgewekt van.

 

Voorlopige uitschieters voor mij zijn it’s 5 (een liedje over wiskunde), do the whirlwind (klinkt als een 80s dancenummer) en The Cemetery (een hawaïaans klinkend liedje over een kerkhof).

 

Geluidsfragmenten en videoclips zijn te vinden op hun site. Check it out!

17:53 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

hmma sounds freaky weird or just crazy killer!

Gepost door: lord cms | 12-01-06

:-) een kamer vol adhd'ers...daar komt geen muziek uit, maar bataille :-)

Gepost door: liese | 13-01-06

De commentaren zijn gesloten.