01-02-06

Me and You and Everyone We Know

Omdat de Lord het mij daarstraks zo mooi gevraagd heeft, volgt hier speciaal voor hem de bespreking van Me and you and everyone else we know. Wat zeggen we dan?

 

Miranda July levert met deze film haar eerste wapenfeit af als regisseuse. Ze schreef ook zelf het scenario en speelt een van de hoofdrollen. Dat dergelijke ondernemingen schitterende resultaten kunnen opleveren is in het verleden nog al gebleken (Citizen Kane, en meer recent Garden State), en ook dit keer is het bingo.

Vergelijkingen met huisfavoriet Todd Solondz (Welcome to the Dollhouse, Happiness, Storytelling, Palindromes) dringen zich onwillekeurig op, maar dan wel Solondz in een vrolijke bui.

Al vanaf de openingsscenes waarin de hoofdpersonages kort voorgesteld worden, is duidelijk dat dit geen doorsnee Hollywoodtrash is. Licht anarchistisch en bevreemdend, en tegelijk ook grappig en ontroerend. De toon voor de rest van de film is meteen gezet.

De film wordt bevolkt door vreemde personages: een kunstenares die op zoek is naar de ware liefde, een pas gescheiden schoenenverkoper waar ze op verliefd wordt, diens twee zoontjes die niet met hem communiceren en uren doorbrengen achter hun computer, twee tienermeisjes die een potentiële pedofiele buurman uitdagen en pijpwedstrijden organiseren, diezelfde buurman die schunnige boodschappen achterlaat en een uitbaatster van een kunstgalerij die haar vak niet verstaat. Al deze verhalen kruisen elkaar regelmatig.

De film barst van de originele scenes en sprankelende dialogen. Zo zien we onder andere de spectaculairste goudvisreddingsoperatie sinds Finding Nemo, een geweldige mooie wandeling (vooral de dialogen erbij) en gore chatsessies die desalniettemin vertederend werken. Schijnbaar banale scenes zoals het passen van schoenen krijgen een enorme geladenheid door zinnen als “you think you deserve that pain, but you don’t.”

De hoofdthema's in deze film zijn de zoektocht naar liefde en erkenning, en het onvermogen tot communicatie in de huidige technologische maatschappij. Alle personages hunkeren naar een beetje liefde en erkenning van hun omgeving en stuiten daarbij regelmatig op obstakels of apathie. Zo steekt een vader zijn hand in brand om de aandacht van zijn kinderen te trekken…tevergeefs.

"Me and You and Everyone We Know" is sprankelend, verfrissend, origineel, grappig, ontroerend, melancholisch, bizar, arty-farty, meeslepend, speels, naïef, nonchalant… adjectieven schieten tekort.

 

Verplichte kost! En van Miranda July gaan we ongetwijfeld nog horen. Ik kijk er in elk geval al vol verwachting naar uit.

 

***,5/****

17:38 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

merci fille zeg ik dan, de Heer zal't u lonen met erwten en bonen!
en jeronimo gewoon met een stevige handdruk, fetch me a date will you?

Gepost door: lord cms | 01-02-06

De commentaren zijn gesloten.