31-03-06

Wat gaan we vanavond eens doen?

Liza verslaan op een muziekkwis lijkt me nog wel plezant, maar of dat lukt weten we straks pas ;-)

15:05 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

30-03-06

Tom Boewene

Tejust hem ekik keihèt gelache toen ik noa de raddio ont luistere was. Tommeke Boewene, ne vent woa da weit alle vrouwe zoe zot as een vijs van stoan (tis toch zoewe Liese), moest koome uitlegge woroem dattem nie meedee oan de koers. Ik hem èègelek niet tegoei geluisterd, want as dieje ze bakkes oopetrok, lach ik plat vant lache. Dieje sprekt mè e keihèt Petrik en Jehanaccent. Hiejel aamusant.

17:08 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

29-03-06

Link it to the world

Weinig inspiratie vandaag, maar wel linkjes genoeg. Naar een dolgelukkig kind bijvoorbeeld, of een kind dat blijkbaar graag naar de kermis gaat, of enkele foute voorspellingen.

Er is ook nog een vervolg aan het negerinnentettenverhaal. De makers zijn nu met iets nieuws op de markt gekomen. Smakelijk.

Momenteel ben ik nogal weg van het nummer Pump it van the Black Eyed Peas. Ik weet niet of het een single is, maar hier valt alvast te genieten van een ander zeer aanstekelijk nummer van hen. "Mix your milk with my cocoa puff" :-)

17:04 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

28-03-06

En ik win anders nooit iets

Tijdens mijn ziekteverlof vorige week heb ik eens de tijd genomen om kennis te maken met de wondere wereld van e-bay, en daar stonden wel een aantal dingen op die me konden bekoren. Bijgevolg duurde het niet lang voor ik een account aanmaakte, en een bod uitbracht op twee voorwerpen: een t-shirt van Corpse Bride en een poster van Before Sunrise, de derdebeste film allertijden. Ik heb gemerkt dat het vooral spannend is tijdens het laatste half uur, want dan spant het er meestal om of het uitgebrachte bod al dan niet overtroffen wordt. In het geval van de t-shirt al, in het geval van de poster dan niet. Adrenalinekick en zwetende handen tijdens de laatste minuut, spanning à volonté, maar ik mag me nu de eigenaar noemen van die poster, als de afhandeling tenminste vlot verloopt.

 

Ik ga er in elk geval geen gewoonte van maken om naar die site te surfen, want ik heb gemerkt dat het wel eens verslavend zou kunnen worden.

17:04 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

27-03-06

maar ze heeft wel manieren

Het is weer zover. Dat zomeruur haalt mijn bioritme altijd volledig overhoop. ’s Avonds voelt het te vroeg aan om al te gaan slapen, ’s morgens is het gewoon te vroeg om op te staan. In combinatie met antibiotica zorgt dat ervoor dat ik er redelijk verdwaasd bij loop. Ik zie de wereld rondom mij gebeuren, maar het kan mij allemaal niet zoveel schelen. En ook dat kan mij niet zoveel schelen.

 

Wat mij wel kan schelen is het feit dat ik daarstraks naar het toilet moest. Als me dat niet kon schelen, zou ik met een natte broek op het werk zitten en dat is ook niet zo aangenaam, denk ik, ik heb het nog nooit geprobeerd. Op weg naar het toilet hoorde ik mijn blinde collega op haar hond roepen. Soms durft de hond er al  eens alleen op uit te trekken. Ik was degene die haar vond, gehurkt op de mannen-wc, terwijl ze zich ontlastte. Gelukkig dat haar hond dat niet moest zien. Nee, het ging wel degelijk om de hond, de gore smeerlap. Goeie manieren tot daar aan toe, maar ga dan tenminste op het toilet van uw eigen sekse.

 

Ondertussen heeft een van mijn huisgenoten teveel films gedownload (ik gok Harry Potter, de films dan, ik heb geen huisgenoot die zo heet), waardoor we nu tot het einde van de maand op smalband zitten, veel te traag naar mijn goesting, de zeikerd.

Ik heb geen idee of de scheldwoorden in dit bericht een gevolg zijn van de antibiotica of van Gunter Lamoot die vrijdag weer op dreef was in Comedy Casino. Ik gok op het eerste.

18:22 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

26-03-06

't Hof van Commerce en Osdorp Posse

Ongeveer omstreeks half acht stopte de lowrider van homie Péke, aka de MC Joel van de heilige landen, voor de deur van mijn crib. Met luide beats werd koers werd gezet naar de moederneukende hometown van triad lil’ slut Liza en haar biatchez. Daar vond een optreden plaats van ’t Hof van Commerce en de Osdorp Posse.

 

De opkomst was eerder mager te noemen, enkel de spreekwoordelijke vijf man en een paardenkop waren aanwezig om te chillen en te trippen op de beats. Na aan de kassa de nodig bling bling neergelegd te hebben, mochten we de veel te grote venue binnen.

 

’t Hof van Commerce was goed, maar volkomen onverstaanbaar, tenzij tijdens de bindteksten en een occasioneel zinnetje tussendoor. Het klonk ongeveer als: “blablablabla oe loat est blablabla gin gedacht van blablablablablabla osan rechtendeure blablablablabla wuk blablablabla zonder totentrekkerie blablabla kom mor ip. Maar het was wel plezant.

 

Tijdens de pauze zijn we een goed doel gaan steunen, door een curryworst te kopen voor personen met autisme, denk ik. Buyakasha.

 

En dan was het de beurt aan de Hollandse Hardcore Hip-Hop-Helden en een zeer geslaagde nostalgietrip. Medio jaren 90 (enkele jaren na de revival van groepen als Ramones en Led Zeppelin) was fILLE nogal onder de indruk van Nederlandstalige hiphop en werd zijn muziekcollectie vooral in die sector uitgebreid met groepen als ABN, Nest, II-Zwaard, White Wolf, Ouderkerk Kaffers, Neuk! (kwestie van mijn bezoekersaantal nog eens wat op te drijven), enz… Maar veruit de beste en ook pioniers van het genre waren de Osdorp Posse, en ik luisterde urenlang naar hun muziek en vooral de teksten. Op die leeftijd was het geweldig om teksten als “Ik zat op tram vijf en m’n lul stond stijf” enorm hard en gemeend mee te brullen. Nu nog, merkte ik gisteren :-) Het was een geslaagd optreden met een stagedivend publiek enzo. En de OP puurde toch voornamelijk uit ouder werk, dat ik nog steeds kon mee scanderen alsof het gisteren was. Het was ook gisteren. Def P waagde zich ook nog aan een zeer geslaagde freestyle. Ik voelde me weer helemaal 16 jaar.

 

Na het optreden stond Def P alleen in de zaal en Liza vond dat een beetje zielig. De barmhartige Samaritaan in me kwam boven en ik ging bij Def P staan en zei dat ik het een geslaagd optreden vond. Hij was niet erg spraakzaam vond ik. Dus richtte ik me maar weer even naar het podium waar Essense het beste van zichzelf gaf, en Def P nam de gelegenheid te baat om te vluchten. De zeikerd :-)

 

DUIK WEG! Als de schijt de ventilator raakt

en bekken dicht voor de nare smaak

10:43 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

25-03-06

Heather Nova

Gisteren was het eindelijk zover. Het langverwachte optreden van Heather Nova in het Depot in Leuven.

 

Na het nodig duw- en trekwerk waren we er in geslaagd om een plaats te bemachtigen in het midden op de vierde rij, met uitstekend zicht dus.

 

Hoewel er geen voorprogramma aangekondigd was betraden ineens een pianist (die verdacht veel leek op acteur Alfred Molina) en een violiste (Fiona Pears) het podium, dat bezaaid was met sfeervolle kaarsen, en al snel barstte een bevlogen Ierse instrumental los. Vlak daarna sprak Fiona het publiek toe en zei dat ze een Nieuw-Zeelands nummer ging spelen. Dat deed ze ook en het publiek was enthousiast, maar werd helemaal uitzinnig toen dat nummer naadloos overging in “Gloomy Sunday” en Heather Nova het podium betrad en meteen zorgde voor een eerste hoogtepunt van de avond: een broeierige versie van dat nummer, die niet zou misstaan hebben in een of andere nachtclub. Mijn hart sloeg enkele slagen over, zo mooi was het, en Heather zelf ook. Andere hoogtepunten in de eerste helft van het optreden waren de kippenvelbezorgende versie van “Heal”, gevolgd door het wondermooie “Paper Cup”, en het mooi aanzwellende “Winterblue”. En ze speelde ook nog eens een stevig rockende gouden oude “Mothertongue”, waarbij ik de blikken in de zaal zag heen en weer gaan. Blijkbaar was dit nummer toch niet zo bekend bij de andere fans.

 

Na de pauze begonnen de pianist en violiste weer met twee solonummers (een Turks en een Russisch). De violiste ging helemaal op in haar spel. Je kon de paardenharen letterlijk zien springen op haar strijkstok. Dan dreigde het even mis te lopen. Heather stapte in een nieuwe outfit het podium op, met een boekje in de hand. Ze begon allerlei bizarre dingen uit te halen met een effectenpedaal en dan ook een gedicht voor te dragen uit dat boekje. Ik vreesde dat ze Andy Kaufman-gewijs heel de avond gedichten zou lezen, maar dat bleek gelukkig vals alarm te zijn, want daarna greep ze terug naar haar gitaar en waren we weer voor een uurtje boordevol magische momenten vertrokken. Hoogtepunten van de tweede helft waren “Walk this World” (het liedje waardoor ik 12 jaar geleden fan geworden ben van haar), mijn favoriete Heatherliedje “Walking Higher” (dat moeten ze later spelen op mijn begrafenis) en “these walls” (uit haar debuut-ep, wederom veel verbaasde blikken).

 

Ze heeft dan ook nog enkele bisnummers gespeeld waaronder een geweldige cover van Neil Youngs “Like a Hurricane”, en als extra bisnummer het geweldige “Heart and Shoulder”.

 

Als God bestaat, is het een vrouw en haar naam is Heather Nova (en niet Alanis Morrissette, wat ze in Dogma ook mogen beweren). En moge haar engelenstem nog jaren voortgalmen.

10:18 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

24-03-06

Goed nieuws en belachelijk nieuws

Goed nieuws: de langverwachte mail is eindelijk aangekomen en er is duidelijkheid omtrent de paasvakantie. fILLE gaat naar Genève!

 

Belachelijk nieuws: de negerzoen, of in schoon Vlaams, de negerinnetet, mag niet langer zo genoemd worden omdat die benaming racistisch zou zijn. Volgens mij een extreem geval van overdreven politieke correctheid. Als dat zo doorgaat mogen we binnenkort nog niet meer zeggen dat we goesting hebben in een stukje zwarte of bruine chocolade, omdat iemand zich aangesproken zou kunnen voelen. Laten we het met zijn allen voortaan “gekleurdevrouwenborsten” noemen, al zal daar waarschijnlijk ook wel weer commentaar op komen. It's a sad sad planet.

10:55 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

22-03-06

Spelleke

Verslavend als de pest: druk de juiste toetsen in, zoals aangeduid op het scherm en vorm zo een melodietje. Ik geraak tot in level 13.

Weet iemand toevallig wat het melodietje in level 5 is?

18:14 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Ondertussen

Het gaat al iets beter dan gisteren. Geslapen tot half twee en nu enorm veel rugpijn van zo lang te liggen.

Maar veel rust is noodzakelijk om morgen weer helemaal fit te zijn voor het filmfestival. Er staan twee films op het programma: Headspace en Mortuary, de nieuwe van Tobe Hooper, de regisseur van een van de beste horrorfilms allertijden: The Texas Chain Saw Massacre. De ticket zijn al gekocht, dus ik moet zorgen dat ik beter ben.

Vrijdag staat er een optreden van Heather Nova op het programma en zaterdag doen we aan jeugdsentiment met de Osdorp Posse.

Druk druk druk :-)

16:22 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-03-06

awoert

Stomme lente! Ondergetekende is ziek tot en met vrijdag: keelontsteking :-(

19:55 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Hoera!

Lente! Al valt van de lente en de zon nog niet veel te merken, mijn fallus impudicus staat zoals steeds in bloei :-)

 

Gelukkige verjaardag Liza!

08:56 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

20-03-06

Brrr 2

De dag eindigen op het BIFFF in aanwezigheid van de B-filmcultacteur Michael Ironside, Philippe Nahon, Rob Schmidt en Matthew Robbins daarentegen... 

23:38 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

brrrrr

De dag beginnen met een ijskoude douche is ook niet alles...

07:01 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

19-03-06

Live or let die?

Sommige mensen doen echt alles om aan geld te geraken. Wie zich geroepen voelt kan hier enkele goudvissen misschien van een gruwelijke dood redden.

14:19 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

17-03-06

Happy St. Patrick's Day me lads

Vandaag is het Saint Patrick’s Day en dat kan een Ierlandliefhebber als ik niet ongemerkt voorbij laten gaan. Mijn collega’s zullen de hele dag willens nillens getrakteerd worden op de Ierse hymnen van oa Flogging Molly, The Tossers, Blood Or Whiskey, Dubliners and many, many more.

 

Vanavond wordt er waarschijnlijk koers gezet naar een of andere Irish Pub alwaar de Cider rijkelijk zal vloeien en de livemuziek mijn oren zal strelen.

 

Éireann go Brách!

08:09 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

16-03-06

Wachten

Waarom duurt wachten altijd zo lang? Momenteel zit ik al twee dagen te wachten op een mail die het lot van mijn paasvakantie zal bepalen. Ik ga niet te hard hopen op een positief antwoord, maar ik zou het wel plezant vinden.

08:21 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

15-03-06

aan een zijden draadje

Ik heb een probleempje met mijn rechterveter. Wat er juist aan scheelt weet ik niet, maar om de een of andere reden zit hij de afgelopen drie dagen altijd los tegen de tijd dat ik ’s ochtends het station bereik, een wandeling van een kleine vijf minuten. Voor de rest van de dag werkt hij naar behoren. Voorjaarsmoeheid misschien? Heeft iemand hier ervaring mee en zijn er potentiële oplossingen? Mensen die hetzelfde probleem zouden ondervinden met hun linkerveter mogen ook altijd reageren. Ik vermoed dat het probleem op gelijkaardige wijze kan verholpen worden. Alvast bedankt voor de tips.

 

PS: het gaat hier om een bruine veter.

 

PS: nog een grappige uitdrukking die ik gisteren gehoord heb: "het is een druppel op een hete plaat water."

 

Update: ondertussen begint ook mijn linkerveter raar te doen.

12:24 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

14-03-06

wemmedadoekalisgat

Vandaag ben ik gaan werken op verplaatsing. Het is te zeggen, ik moest heel de dag naar een vergadering int Stad. “Ge moet daar niet om tien uur stipt zijn, dat begint toch altijd te laat.”, had mijn collega gisteren gezegd. Dus rond half elf klop ik aan op de deur van de vergaderzaal en bleek de vergadering al in volle gang te zijn, en mocht ik op enigszins afkeurende blikken rekenen. “Ik dacht al dat ge niet meer zou komen,” zei de collega in kwestie. Met een knalrode kop heb ik zo rap mogelijk een plaats gezocht en viel daarbij nog bijna over de over de kabel van de projector.

 

De vergadering op zich bleek totaal niet interessant te zijn, niet dat ik iets anders verwacht had. Ik amuseerde me dan maar door koekjes te eten en de medevergaderaars te observeren. Er zaten speciale gevallen tussen. Naast mij zat een vrouw die ongelofelijk hard lispelde en op bijna alles wat iemand anders zei antwoordde: “joa joa, wemmedadoekalisgat.” Ik heb geprobeerd me daar niet te hard op te focussen, want dan hadden mijn lachspieren het wel eens kunnen begeven. Er was dan ook nog iemand die bijna al zijn zinnen begon met: “Het is mijn natte droom dat…” en vervolgens uitte hij een wens in verband met een of andere optie die hij graag geïntegreerd zag in het computerprogramma waarover de vergadering ging. Ik weet het niet hoor, maar mijn natte dromen gaan eigenlijk nooit over computerprogramma’s. Geregeld ging ook zijn GSM en dan nam hij met veel lawaai op: “Hallo, ja, nee nu heb ik geen tijd, ik zit volop in vergadering.” Toen er op het einde een datum gezocht werd voor een volgende vergadering zei hij: “even kijken op mijn elektronische agenda wanneer ik nog kan.”, waarop hij diezelfde elektronische agenda met veel gedoe bovenhaalde. De zeiker.

 

Gelukkig was er ook nog een normaal iemand aanwezig. Een niet onknap meisje dat recht tegenover mij zat en zich blijkbaar ook zo hard verveelde als ik. Wij zijn de twee enigen die tijdens de hele vergadering geen woord gezegd hebben. Na afloop van de vergadering hoorde ik dat haar collega met de auto was en eventueel wel enkele mensen aan het station wilde afzetten. De man in kwestie leek nogal hard op een combinatie van Jos Van Oosterwyck en John Goodman (waarom kom ik de laatste tijd eigenlijk overal lookalikes tegen?). Blijkbaar was ik niet de enige die dat opgevallen was, want mijn collega zei: “Jos, mogen wij ook met u meerijden naar het station?” “Ja, geen probleem, maar ik heet eigenlijk Frank.”

17:39 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Groovy

Sinds vrijdag worden er op onze bureau met de regelmaat van de klok kunstwerken binnengebracht, al is die term in sommige gevallen wel heel eufemistisch uitgedrukt. Waarschijnlijk een gevolg van plaatsgebrek elders. Als we willen mogen we die werken mee naar huis nemen. Andere collega’s mogen dat ook, dus krijgen we regelmatig volk over de vloer dat de schilderijen en tekeningen komt bewonderen.

 

Een iemand merkte over een bepaald schilderij op: “amai dat is wel heel erg spikke, spiche, sichi, psicho, allez ja, zoals in de jaren 60.”

08:13 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-03-06

Dilemma's en meevallers

Dilemma: The Who speelt op Werchter. Op het eerste zicht geweldig nieuws, op het tweede zicht ook. The Who is voor mij namelijk een van de beste rockbands die er ooit geweest zijn. Nummer vier in mijn persoonlijke top vijf. Helaas, op de dag dat The Who komt, kan er niks anders mij bekoren, met uitzondering van Clap Your Hands Say Yeah. Muse zou ik eventueel nog wel kunnen aanhoren. Maar alleen al de gedachte om achtereenvolgens een optreden van Live en Anouk te moeten uitzitten, is voor mij het equivalent van besmet worden met het vogelgriepvirus. Voorstelletje aan Herman Schuurmans: zet Arcade Fire en Wolf Parade bij op vrijdag en ik zal er zeker zijn.

 

Meevaller: de geweldige film Crash kopen en tot de vaststelling komen dat er op de DVD ook een audiocommentaar van de regisseur staat die niet vermeld wordt op de doos.

17:45 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

11-03-06

Are you local?

Ik ben een fan van The League of Gentlemen. De reeks behoort tot het grappigste en meest subversieve wat er op gebied van humor te vinden is. Tot mijn favoriete personages behoren ongetwijfeld Tubbs en Edward, de bizarre uitbaters van de dorpswinkel ("this is a local shop, for local people, there's nothing for you here.").

Nu is het min of meer een traditie geworden dat een cinemabezoek voorafgegaan wordt door een aflevering van The League, en dat was afgelopen donderdag niet anders.

Op weg naar de cinema werden we aangesproken door twee Engelstalige meisjes die volgende vraag stelden: "Are you local?" Natuurlijk kon ik het niet nalaten om die vraag ook te beantwoorden met een quote uit de reeks, met bijhorend accent: "Yes, can I help you at all?" Tot groot jolijt van mijn medecinemabezoeker. Ik heb de meisjes natuurlijk ook de weg gewezen naar waar ze moesten zijn.

Maar er bestaan blijkbaar ook lookalikes van Tubbs, zoals gisterenavond in De Kruimel. De gelijkenis was griezelig. Maar zij was niet de enige lookalike, want haar vriend leek op Bolle Gijs uit de Smurfen. En de ober klonk exact als Don Vito Corleone uit The Godfather. Mad World als ge het mij vraagt.

 

16:12 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

10-03-06

wie goed doet, goed ontmoet

Daarstraks kreeg ik een amusant forwardmailtje binnen van een ex-collega. Ik maakte van de gelegenheid gebruik om te zeggen dat ik het wel grappig vond en vroeg in één moeite ook hoe het met haar was en zei dat met mij alles in orde was, en dat het een rustig dagje was.

Niet veel later stroomden er allerlei mails binnen van nobele onbekenden. "Met mij ook alles goed, dank u, vriendelijk om ernaar te informeren. Hier is het helaas iets drukker." en meer van dergelijke ongein. Nu bleek dat ik op reply to all geklikt had ipv op reply. Goed dat het bijna weekend is.

14:14 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

09-03-06

Our one source of energy

Op het werk is het weer erg. Ik ben een wandelende tijdbom en sta op ontploffen. Letterlijk. Niet dat de sfeer hier zo gespannen is of dat de werkdruk onnoemelijk hoog ligt. Verre van zelfs. De flauwe grappen kan ik ook perfect aan, en ik deins er niet voor terug om er zelf op tijd en stond enkele te maken. Maar er hangt al een tweetal weken elektriciteit in de lucht. En ik absorbeer die elektriciteit. Hoe of waarom weet ik niet, maar het gebeurt nu eenmaal. Het zal wel iets met fysica te maken hebben. Voorlopig ondervind ik er alleen ongemak van. Ik kan hier niks van metaal aanraken zonder een schokje te krijgen. De eerste keer was dat grappig. Zoiets overkomt me niet elke dag.

Maar nu houdt dat al twee weken aan, en de drang om een kast open te doen wordt met de dag kleiner. Er komen soms zelfs vonkjes aan te pas. Misschien zijn de kasten wel verliefd op mij. Ze zeggen toch dat er dan een vonk moet overspringen. Maar dit is een beetje teveel van het goede. Bovendien lijkt een kast me geen ideale partner. Hoewel het wel zijn voordelen heeft. Potentiële minnaars kunnen zich niet meer in de kast verstoppen, want dan worden ze sowieso op heterdaad betrapt. Anderzijds is het wel onpraktisch om eens samen in de koffer te duiken.

Ik heb nu een oplossing gevonden die redelijk doeltreffend is. Ik gebruik mijn zakdoek als buffer als ik een kast moet opendoen en dat helpt. Dit systeem staat nog niet helemaal op punt, want als ik de kast toe doe, vergeet ik meestal eerst mijn zakdoek te nemen, met een shockeffect tot gevolg. Pavloviaanse conditionering zal dit probleempje ook nog wel verhelpen.

Misschien ben ik onbewust een superheld geworden. Elektriciteitsman. Wil de lamp niet branden? Slechts 1 adres: elektriciteitsman! Met zijn partner in crime-bestrijding: Kastvrouw! Ik ga alvast een t-shirt laten ontwerpen met een grote letter E op mijn borst en ga voortaan mijn onderbroek boven mijn gewone broek dragen. Wie superheld wilt zijn, moet lijden.

15:03 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

08-03-06

John Vanderslice + Death Cab for Cutie

Gisteren trok ik in aangenaam gezelschap naar de AB voor het optreden van Death Cab For Cutie, een groep die ik via The Postal Service het electro-pop zijproject van de zanger heb leren kennen.

 

Eerst was het de beurt aan de mij volslagen onbekende John Vanderslice, uit San Francisco (gelukkig niet met bloemen in zijn haar). Dat onbekend niet onbemind hoeft te zijn, werd al zeer snel duidelijk. Na het derde liedje was ik overtuigd. Subtiele popsongs, met Grandaddy-achtige geluidseffectjes en een stem die bijwijlen doet denken aan wijlen Elliott Smith, en ook een beetje aan Colin Meloy van The Decemberists. Klasse. Een cd-aankoop drong zich later op, waardoor ik nu in het bezit ben van een gesigneerde John Vanderslice-cd (hoera voor mezelf). Mijn naam is zowaar juist gespeld. Vanderslice wist me ook nog te melden dat hij Brussel een geweldige stad vond. Ik heb gewoon geantwoord met "Yes", aangezien ik Brussel niet zo goed ken. Ik heb hem dan ook nog gefILLEciteerd met zijn optreden en bedankt voor de handtekening. Vriendelijkheid kost niks. Cd's helaas wel :-)

 

Daarna was het de beurt aan het magistrale Death Cab For Cutie. Naast een geweldige groepsnaam beschikken deze heren uit Seattle ook over een pak geweldige songs (denk Jimmy Eat World, maar dan met de nadruk op de rustigere nummers). Ze vlogen er meteen in met Marching Bands of Manhattan, gevolgd door The New Year ("so this is the new year, and i don't feel any different"). Ook hun twee recente, lichtjes fantastische singles met enorm catchy refreinen, Soul Meets Body ("and I do believe it's true, that there are roads left in both of our shoes") en Crooked Teeth ("and you can't find nothing at all, if there was nothing there all along") passeerden de revue. Tijdens de bisnummers werden we getrakteerd op de sublieme akoestische parel I will follow you in the dark. Maar het absolute hoogtepunt was een nummer waarvan ik de titel niet ken (goeie bespreking fILLE. Ik weet het, zwijg maar), dat langzaam opbouwde en dan ontaardde in een instrumentale explosie van door met twee drumstellen die met elkaar wedijverden om de meeste beats per minuut. Fe-no-me-naal. Tijdens de bisnummers slaagden enkele vrouwelijke fans erin om het podium te bestormen en hun favoriete groepsleden te omhelzen, om vlak daarna vakkundig door de security verwijderd te worden. Waarop de zanger enigszins verward zei: "I guess there's a first time for everything"

 

Mijn goeie voornemen om geen cd's te kopen is natuurlijk weer grandioos mislukt. Aldus ging ik met twee cd's (something about aeroplanes en We have the facts and are voting yes) naar huis. Death Cab For Cutie-cd's vertonen een opmerkelijk fenomeen. Om de een of andere reden liggen de plastieken pinnetjes die de cd vasthouden allemaal gewoon los in het cd-doosje (nietwaar Sfie?). Zou het de bedoeling zijn om die zelf vast te maken? Nader onderzoek dringt zich op.

 

Tot slot nog een geval van ironie en een wijze levensles. Neemt den voorlaatsten trein huiswaarts, en gij zult later arriveren dan met den laatsten.

14:19 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

07-03-06

Hedenavond in AB

Naast mezelf het nog net iets geweldigere Death Cab For Cutie. Kort en goed :-)

16:52 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

06-03-06

Oscars

Lang geleden dat ik nog eens echt tevreden ben over de oscarresultaten. Reese Witherspoon kaapt terecht de Oscar voor beste actrice weg (zoals mijn goeie Kinofreund Horst reeds eerder schreef, was haar rol in Walk the Line fenomenaal), en Rachel Weisz sleept ook een beeldje in de wacht, na Katie Holmes mijn favoriete actrice.

De enige categorie waar ik het onmogelijk mee eens kan zijn is de beste animatiefilm. De keuze is gevallen op Wallace & Grommit and the Curse of the Were Rabbit, een vermakelijk filmpje, dat knap gemaakt is en leuke odes bevat aan enkele Universalhorrorfilms uit de jaren 30, maar compleet verbleekt bij de visuele pracht, meeslependheid en wondermooie muziek van Tim Burton's Corpse Bride.

Voor degenen die Brokeback Mountain nog niet gezien hebben en niet veel tijd hebben: hier is een versie die slechts dertig seconden duurt en geacteerd wordt door konijnen.

En dit zal liefhebbers van the Simpsons misschien wel kunnen bekoren.

17:12 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

05-03-06

Wat is kunst? deel 2

Volgens mij heeft deze vrouw vroeger een beetje teveel met haar Magische Zandstudio gespeeld, maar de resultaten mogen er best wel wezen.

09:02 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

03-03-06

Boekenfestijn

Gisteren ben ik naar het boekenfestijn in de Brabanthal geweest, een initiatief dat zijn naam niet gestolen heeft.

Resultaat: 3 Dan Browns (Angels & Demons, Digital Fortress, Deception Point), 1 biografie van The Clash (Riot of our own Night and Day), De Mensentuin van Desmond Morris, 6 boeken van Virginia Woolf in één (oa The Waves, Mrs. Dalloway en Jacob’s Room), en dan nog een gratis boek (Gilgamesj, schrijver onbekend). 

 

Samen met The Closed Circle (Jonathan Coe, vervolg op het geweldige The Rotter’s Club), de filosofiecollectie van De Morgen, de verfilmde boeken van Het Nieuwsblad en Au Pair van WF Hermans, dat ik momenteel aan het lezen ben, weet ik de eerstkomende maanden weer wat gedaan.

14:52 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

02-03-06

Kunt ge dat nog eens opnieuw uitleggen?

Gisteren ben ik naar een pre-party (met koppelteken, anders verstaan sommigen het weer niet) geweest, alwaar veel Franse deernes aanwezig zouden zijn. Dat viel in de praktijk nogal tegen, want er was er slechts één aanwezig, maar ik klaag niet. In totaal waren we met vijf, en veel te partyen viel er niet. Daarom stelde onze Oostenrijkse gastheer voor om een dobbelspel te spelen met de tot de verbeelding sprekende naam Meks (zo klonk het, kan natuurlijk ook Max of Mechs of Mexx geweest zijn, weet ik veel). Na enkele rondjes Meks zou er drank bij betrokken raken, waarbij de verliezer enige Aldimartini (waarvan de naam me nu even ontglipt) moest drinken (shaken not stirred). De spelregels van Meks waren echter enorm gecompliceerd, en buiten de gastheer snapte niemand wat eigenlijk de bedoeling was. Zo bleek een 2 en een 1 het hoogste te zijn, maar een 4 en een 3 waren lager dan twee 1'en. Na veel vijfen en zessen was de bedoeling dan precies toch een klein beetje duidelijk, maar in de praktijk ging het steeds fout. Onze gastheer begon stilaan zijn geduld te verliezen en begon hierbij een beetje hysterisch te doen. Ik panikeerde even, want naar verluidt herhaalt de geschiedenis zich, en het zou me niet verbazen moest de tweede wereldoorlog begonnen zijn door een of andere Oostenrijker die voorstelde om een spelletje Meks te spelen en zich aan zijn medespelers ergerde. Dat wilde ik niet op mijn geweten hebben. Toen hij even weg was om de spelregels te noteren, maakte de rest plannen om te ontsnappen, die echter te laat ten uitvoer gebracht konden worden.

Het andere alternatief was een kaartspel te spelen. Toeval of niet, maar de Oostenrijker stelde voor om "War" te spelen. Klonk dreigend, maar alles leek beter dan Meks. De spelregels van War bleken ongelofelijk simpel te zijn. Degene met de hoogste kaart mocht alle kaarten oprapen. War was dus niks anders dan koeike melken. Dat hebben we ongeveer een uur gespeeld.

15:06 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |