28-04-06

De ouden van dagen

Gisteren bevond ik mij op het Ladeuzeplein, waar nog steeds dat paasdorp met die ezel van twee berichten geleden stond. Aangezien ik niet zo direct iets beters te doen had, ging ik maar eens een kijkje nemen bij die ezel, om te zien of hij er daadwerkelijk zo slecht uitzag. In de stal zaten, afgezien van de ezel, enkele schapen, geiten en kippen, ook nog twee oude mannen wezenloos voor zich uit te staren. Bij een van hen bungelde een nat stompje tussen zijn lippen, de restanten van een bijna volledig opgerookte sigaar.

 

Een vriendelijk woord kost niks dacht ik bij mezelf en ik vond het ook stom om gewoon te vertrekken zonder iets te zeggen. “Waarom staat dat hier eigenlijk?” vroeg ik aan de sigaarloze. Hij keek me eens aan, maar er volgde geen antwoord. Ik herhaalde mijn vraag dan maar aan de andere, die de sigaar gewoon in zijn mond hield bij het spreken: "Das het lenteproject. we staan hier nog tot maandag, dan zijn we weg." Aha, deze produceerde toch al geluid. Dus ik ging verder: "En wat houdt dat lenteproject dan juist in?" Hij haalde zijn schouders op, zuchtte eens en zei toen: "Tja, das het lenteproject he, dat staat hier nog tot maandag, dan zijn we weg, dat is hier al twee weken bezig.” Blijkbaar mocht het opzet van het lenteproject niet vrijgegeven worden aan derden, dus ik herformuleerde mijn vraag. “Wat is dan juist de bedoeling van dat lenteproject?” “Dat staat hier al twee weken, maandag is het gedaan. Ik sta hier elk jaar ook met mijnen ezel op de kerstmarkt." Dat had volgens mij niet echt betrekking op het lenteproject, en de kans dat ik nog antwoord zou krijgen leek me eerder gering. Dus ik stelde maar een andere vraag: “Zijn dat uw dieren?” “Ja, ik zit hier al twee weken, ze hadden mij dat gevraagd. Als het nog tien dagen langer geduurd had, dan was ik ook wel gebleven, maar maandag is het gedaan. Volgende week zaterdag moet ge ook maar eens komen. Dan is het bloemenmarkt hier. En dan komen er knappe jonge danseressen.” Ik begon dan maar over zijn ezel. “Amai, das wel al een oud beest precies.” “Jaja, al tien jaar, hij komt ook altijd mee naar de kerstmarkt.” “Hij moet wel veel drinken zeker, als het zo warm weer is gelijk in de week?” Plotseling beleefde hij blijkbaar een helder moment, en sprak vurig: “Manneke, zwijgt me daarvan, dinsdag is hier nog een zatte zottin geweest die geen vlaams sprak. Ik verstond er geen knijt van, en die is tegen mij beginnen te roepen over water, maar die sprak dat heel raar uit en maar naar diejen ezel wijzen. Ik heb die dan opgesloten gehad en de pollis gebeld. En ze hebben ze meegepakt. Ik laat mij door niks of niemand doen. In den oorlog heb ik als jonge gast van 14 jaar ook nog wapens gepikt bij de Duitsers. Ik heb van niemand schrik.” Ondertussen begon zijn kompaan heftig te knikken om dit verhaal te bevestigen. Ik begon me een beetje ongemakkelijk te voelen en heb dan maar snel afscheid genomen. Tegenwoordig worden mensen voor minder doodgestoken.

12:06 Gepost door fILLE | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

:-) miljar ik haat bejaarde leuvenaars!
een van de redenen waarom ik weg ben gegaan! :D

Gepost door: lord cms | 28-04-06

whaha! super!!

Gepost door: liese | 28-04-06

De commentaren zijn gesloten.