30-10-06

Welcome to the fun

Mensen die mij kennen weten dat ik bij gelegenheid wel eens graag Fanta drink, maar de laatste maanden erger ik me aan Fanta. Niet aan de originele Orange, verre van zelfs. Ik ken nog altijd niks beters (tenzij desperados misschien), maar aan de Fanta World-smaken. Ik vind het een wrede en wansmakelijke grap, en ik weiger er aan mee te doen. Gedurende enkele weken wordt telkens weer een andere Fantasoort uit de wijde wereld aangeboden. Nu is Fanta Jamaica aan de beurt. Hoe lekker het misschien ook mag zijn, ik zal er geen drinken, want stel dat ik het nog lekkerder zou vinden dan gewone Fanta, dan zit ik binnen enkele weken met een onoverkomelijk probleem, aangezien die smaak niet meer verkrijgbaar zal zijn, en ik zie me nog niet elke maand naar Jamaica vliegen om een nieuw voorraadje in te slaan. Slecht initiatief.

 

Ondertussen bewijzen de nog in leven zijnde leden van The Who dat ze na 24 jaar nog steeds rocken als de beesten, leveren The Decemberists weer een melancholisch meesterwerkje af, zijn Deftones, samen met System of a Down de enige overblijvende relevante exponenten van de zogeheten nu-metal scene en doen Me First and the Gimme Gimmes nog steeds hun eigen ding, zij het deze keer in countrystijl: jippiejajee!

19:27 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

27-10-06

het leven zoals het gelukkig niet bij mij is

Zojuist tijdens het verorberen van een pak friet met berehap viel mijn oog op een tv-programma dat verdacht veel weg had van in de gloria, maar echt bleek te zijn en het op vele fronten overtrof.

 

Het was op één en ging over mensen die gaan trouwen. Waarschijnlijk het leven zoals het is: trouw of iets dergelijks, ik ben te lui om het op te zoeken.

 

Een van de koppels waren twee relnichten die zelf hun kostuums ontworpen hadden en moesten gaan passen. Uiteraard viel, zoals een dergelijk programma betaamt, één van de kostuums niet in de smaak. Daar kon ik het enkel volledig mee eens zijn. Ik zou het zelfs nog niet aan een bedelaar geven, want die mens zou denken dat ik hem aan het uitlachen was. Iets later kwam er iemand make-up tips geven aan de bruidsmeisjes. En toen ze zei: “voor de vrouwen met rimpeltjes…” zoemde de camera genadeloos in op één van de bruidsmeisjes. Geweldig.

 

Ook grappig was een militair die met een zekere Kelly, de naam verwonderde mij eerlijk gezegd niet, ging trouwen. Ik vond hem behoorlijk grof in zijn taalgebruik, en hij spuide ook de ene clichézin na de andere: “vrouwen kosten geld.” “relatie is een werkwoord”, en meer van dat. Op de vraag wat zijn vader van de toekomstige schoondochter vond, antwoordde deze enigszins gelaten en ontwijkend: “als gij er maar gelukkig mee zijt he.”

 

Maar veruit het beste was de vader die het huwelijk van zijn dochter in een of ander Spaans dorpje aan het regelen was en krampachtig naar inboorlingen zocht om de kerk toch wat voller te krijgen. Op den duur kon hij een oudere man overhalen om toch te komen in ruil voor een traktatie achteraf. Hij ging dan ook naar een locatie waar de trouwfoto’s moesten gemaakt worden, en moest ook een steen terugbrengen die hij daar vorige keer meegenomen had omdat dat volgens zijn dochter anders ongeluk zou brengen. Hij zou ook wijselijk verzwijgen dat er nog niet zo lang daarvoor een Duitser zijn vrouw in brand gestoken had op een van de omliggende velden. Aan de ruïne die hij voor ogen had stond hij ook te mijmeren. “Ik denk dat wit schoon zou zijn met dat op den achtergrond. En als ze niet content is kan ze toch al inspiratie opdoen voor haar huis, want het is een goeie fundering.” Waarop hij lachte naar de reporter. Blij dat hij er zelf plezier in had.

 

Nog een keer slapen en dan komt het grandioze Oktoberfest eraan. Geïnteresseerden mogen mij altijd mailen voor meer details. Met een beetje geluk antwoord ik wel. Hier alvast een voorsmaakje

21:39 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

25-10-06

Goed fout

daedlyNa die overdosis cultuur op zaterdag is er ook wel eens een tegenreactie nodig. Daarom aarzelde ik niet en stapte de free record shop te doen om een beslissing te nemen waar ik ongetwijfeld spijt van ga krijgen. Ik heb enkele behoorlijk foute cultfilmpjes gekocht. Wat te denken van pareltjes als Blood Feast, een waar gorefest van cultmeister Herschell Gordon Lewis, of 2000 maniacs over hillbillies die helemaal loos gaan (de opvolger was dit jaar nog te zien op het BIFFF), of Deadly Weapons en Double Agent 73 met in de hoofdrol Chesty Morgan, die mannen doodt met haar gigantisch borsten? Boobie traps!

 

Ook fout is jouw radio. Op deze site ben ik toevallig terechtgekomen tijdens mijn nimmer aflatende zoektocht naar kitsch. Het is een internetradiozender die uitsluitend Vlaamse hits speelt en waar zelf verzoekjes op gedaan kunnen worden. Mijn favorieten van het moment zijn Cowboy Gerard en Daniel Dirk. Toch een klein punt van commentaar. Mamadora van Bart Kaëll zit niet in de keuzelijst.

17:48 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

21-10-06

"Gentlemen, you can't fight in here! This is the War Room."

418Op tijd en stond kan het geen kwaad om eens een beetje aan cultuur te doen. Derhalve stond ik woensdagavond na het werk aan een Leuvens treinloket om een B-dagtrip naar de Stanley Kubrick tentoonstelling te boeken. “De wat?” “De Stanley Kubrick tentoonstelling in Gent.” “Doa weet ik niks van, da moet ich is opzuuke.” Iets later kwam de vriendelijke, doch niet zeer geïnformeerde loketbediende terug. “Ge het gelijk, dieje mokt toch films he?” Ik affirmeerde deze veronderstelling. “Wa het dieje zoe al gemaakt?” “In chronologische volgorde of liever alfabetisch?” Niet dat ik ze in alfabetische volgorde ken, maar dat leek indrukwekkend op het moment zelf. Gelukkig maakte de volgorde niks uit. “The Shining.” “Zjust!” “Full Metal Jacket” “Zjust, das ne grellige.” “Dr Strangelove” “Da zegt me wel iet” “A Clockwork Orange.” “Das ook nen hette film.” Ondertussen werd de rij achter mij langer en besloot ik maar te betalen.

 

Dezemorgen trok ik dan om half negen richting Gent, en na een voorspoedige trein- en tramreis, waarbij we ongevraagd hulp kregen van een inboorling die vroeg waar we moesten zijn en wat we daar gingen doen en ons waarschuwde dat het de moeite was, maar dat we toch anderhalf uur tijd daarvoor zouden moeten uittrekken. Hij zij ook dat we een tram richting Gravensteen moesten nemen. Terwijl hij het woord uitsprak tekende hij met beide handen een denkbeeldig rechthoekje in de lucht. Stippellijnen à la Pulp Fiction bleven echter achterwege.

 

De tentoonstelling zelf was meer dan de moeite. Elke ruimte was aan één van Kubricks films gewijd en bood een enorm diepgaand en interessant inzicht verschafte in het werk van deze meester. Hoe getalenteerd hij wel is werd steeds duidelijker. Foto’s, filmposters, filmfragmenten, documentaires, correspondentie, scripts, de documentatie voor zijn niet gerealiseerde projecten (oa een minutieus samengestelde fichebak met info over het leven van Napoleon voor de gelijknamige film die er nooit kwam (“the best film (n)ever made”)), echte rekwisieten uit zijn films (ik heb de typmachine uit The Shining aangeraakt!!!, ondanks uitdrukkelijk verbod) en veel aandacht voor zijn filmmuziek. Kortom alles wat de fan maar kan boeien, komt aan bod. Aan de uitgang heb ik me dan bij wijze van souvenir ook maar twee boeken over Kubrick, alsook een cd met filmmuziek gekocht.

 

Daarna nog gaan eten bij een Italiaan tegenover het Gravensteen. Ik denk dat het La Castella heette: Penne arrabiata en als dessert Tiramisu. Aanrader, ondanks de iets te dure tiramisu.

Nog een kleine ode aan The Shining:

20:24 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

19-10-06

Hoe zou het nog met Micha Marah zijn?

micha_04Hoe zou het nog met Micha Marah zijn? Die vraag flitste gisteren onwillekeurig door mijn hoofd tijdens de Spaanse les. De aanleiding daarvoor was een duidelijk met educatieve doeleinden opgestelde videoreportage over enkele deernes die in Spanje studeerden en mochten verklaren waarom ze dat deden. In deze doldwaze flitsende MTV-tijden verwachtte ik me aan niets minder dan 35 beelden per seconden, met hippe muziek op de achtergrond, maar niks was minder waar. We kregen weliswaar een hip filmpje te zien, hip naar 80s normen wel te verstaan. Een spuuglelijk lettertype en orentergende synthesizermuziek met irritante geluidseffectjes en kledij die zelfs niet in films als Flashdance gedragen werd, wegens erover. Gigantische brillen, leggings, hemdjes met epaulletten, jeans met daaronder spierwitte sportschoenen, om nog maar te zwijgen over de gigantische en groteske kapsels. Om de een of andere reden lijkt iedereen in de jaren 80 een uitgedroogde permanent of een gigantische kuif te hebben. Alsof de beelden op zich nog niet erg genoeg waren, bleek de band al zo vaak afgespeeld te hebben dat er van wat gezegd werd nagenoeg niks meer te verstaan was. Hilarisch, daar niet van. Maar tijdens het bekijken schoot dus ineens Micha Marah in mijn hoofd, figuurlijk dan, anders zou ik dit nu niet aan het typen zijn. Of getypt hebben beter gezegd. Ik ken Micha Marah eigenlijk alleen van Stad op Stelten en later de Soundmixshow, waarin ze elke soundmixer goed vond en als ze haar ogen sloot, zag ze gewoon de geïmiteerd in kwestie voor zich. Ze is ook zangeres, maar ik kan me met de beste wil van de wereld geen enkel liedje van haar voor de geest halen. Ik denk eerlijk gezegd ook dat dat eigenlijk niet eens een ramp is. Ik vind wel dat ze een rare artiestennaam heeft. Ik geef toe dat het een verbetering is ten opzichte van Aldegonde Lippens, maar toch. “Vouwele rosse” was misschien ook geen slechte naam geweest, maar daar bouw je natuurlijk geen carrière mee uit.

08:34 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

16-10-06

Kantoorhumor

Eerst en vooral wil ik even aanstippen dat ik Willy’s en Marjetten zeer geslaagd vond, een soort geflipte combinatie van Buiten de zone en In de Gloria.

 

Later op de avond konden de liefhebbers nog eens genieten van Het Eiland, ook een zeer leuk programma, al vind ik het net iets teveel op het sublieme The Office lijken. Ook in Nederland hadden ze een tiental jaren geleden een uiterst vermakelijke komische reeks die zich op kantoor afspeelde: Debiteuren/crediteuren van Jiskefet. Humor die mijn toenmalige klasgenoten die De Kampioenen nog niet ontgroeid waren niet kon boeien, maar ik vond het geweldig. Hieronder één van de grappigste afleveringen in twee delen:

 

Deel 1

Deel 2

 

Voor nog meer geflipte spelletjes. Hieronder klikken voor Numberwang!

 

 

 

 

16:57 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-10-06

Fout op zondag: Army Of Lovers - Israelism

18:15 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

12-10-06

When you were young

Het rare aan gedachten is dat je ze niet kan tegenhouden. Op de meest onverwachte momenten duiken de gekste dingen op. Zo moest ik daarnet op de trein terugdenken aan een klasgenoot K. die ik al zeker tien jaar niet meer gezien heb en die in de naïevere tijden van het zesde studiejaar en eerste middelbaar niet om een straffe uitspraak verlegen zat. In het algemeen was hij ook nogal onstuimig waardoor hij geregeld iets brak, vooral zijn benen of armen dan. Ik was, of ben nog steeds beter gezegd, eerder het rustige type, om niet te zeggen volstrekt passief. Het enige dat ik al ooit gebroken heb is wat servies. Op een dag beweerde K. dat als er een trein over uw voeten zou rijden, dat geen pijn zou doen door de hoge snelheid waarmee treinen zich verplaatsen. Vrachtwagens zouden hetzelfde resultaat of gebrek aan resultaat opleveren. Gewone auto’s ook, maar dat was natuurlijk minder spectaculair. Aangezien we ons in een empirische fase bevonden, moest deze bewering natuurlijk gestaafd worden. Het enige waar wij over beschikten dat wielen had, was een fiets. Mits voldoende lanceersnelheid zou een duizelingwekkende snelheid van 30 km per uur geen probleem mogen vormen. K.’s voet zou de proefpersoon van dienst zijn, aangezien hij de boude bewering gelanceerd had. Iemand anders zou de fiets besturen. De eerste poging liep fout af doordat K. vergeten was zijn voet voldoende naar voren te brengen, waardoor hij op nogal onzachte wijze getroffen werd door het fietsstuur in zijn linkerzij. Maar wetenschap is trial and error en K. zette de tweede keer zijn beste voetje voor dat iets daarna overreden werd door de fiets, waarna hij kermend van de pijn op de grond neerzeeg en, zo bleek later, enkele beentjes in zijn voet gebroken had. Mogelijke conclusies: K. had ongelijk of de fietser in kwestie reed niet snel genoeg. Het experiment is nooit herhaald. Evenwel heeft MTV later een heel programma gemaakt dat teert op dergelijke stunts. Misschien waren we wel pioniers.

 

Alhier nog een heel schoon liedekijn, met prachtige tekst, al zeg ik het zelf. Het zelf.

08:15 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

10-10-06

De doldwaze avonturen van een man en zijn stylo

Gisteren hebben we in de Spaanse les de kleuren geleerd en moesten die door middel van conversatie oefenen.

Ik was lichtelijk in gedachten verzonken en afwezig wat op mijn stylo aan het knabbelen toen ik door de leerkracht aangesproken werd:

“Tienes labios azules?”, vroeg hij. Natuurlijk heb ik geen blauwe lippen en diende hem van antwoord met de juiste kleur.

“No, tengo labios rojos.”, antwoordde ik didactisch verantwoord met een correcte volzin. Blijkbaar dacht hij daar anders over: “Si, tienes labios azules.” Ik dacht dat mijn antwoord niet lang genoeg was dus zei ik. “No, no tengo labios azules. Mis labios son rojos.” Misschien was hij wel kleurenblind begon ik te denken. Toen zei hij dat ik maar eens in de spiegel moest gaan kijken en daar merkte ik dat ik wel degelijk labios azules had, even azul als de inkt in mijn stylo. Gadverdamme!

18:10 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

08-10-06

Fout op zondag: Glenn Medeiros - Nothing's gonna change my love for you

Bijna zo fout als stemmen op het Vlaams Belang is deze geweldige clip waarin romantisch in slow motion op het strand gewandeld wordt op de tonen van een irritante sax-solo (later geperfectioneerd in Baywatch door het bikini-element toe te voegen) en ondertussen worden er witte pulls gezellig over schouders gehangen, duiken paarden uit het niets op om even snel weer te verdwijnen en eindigen we natuurlijk met een obligate zonsondergang.

 

14:31 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-10-06

Ryan Adams & The Cardinals

Ryan_Adams_umvd003

 

Gisterenavond trok ik met Sfie en boordevol anticipatie naar het Koninklijk Circus in Brussel voor het optreden van Ryan Adams & the Cardinals. We waren duidelijk niet de enigen, want het optreden was volledig uitverkocht.

 

Het Koninklijk Circus is een zeer mooie zaal. Qua interieur doet hij denken aan, oh verrassing, een circus, maar dan koninklijk. We hadden vooraan het podium post gevat om zo weinig mogelijk van het spektakel te moeten missen.

 

Om 20u stipt begon het voorprogramma. Dit bleek de gitarist van the Cardinals te zijn die tevens over een goeie stem beschikte en ons 45 minuten lang entertainde met zijn alternative country. Drummer van dienst was tot groot genoegen van de aanwezigen Ryan Adams zelve, die tussen de nummers door zijn avondmaal nog consumeerde en zich ondertussen gedroeg als een uit de kluiten gewassen schelm. Het optreden kende een hilarische start door de nieuwe tourpiano die allerlei rare geluiden produceerde en bezeten leek te zijn. Achteraf maakte Ryan van die gelegenheid gebruik om Radiohead een sneer te geven (iets dat ik alleen maar kan aanmoedigen): “Kid B minor” en “No Way Computer”.

 

Na een half uurtje pauze was het dan de beurt aan de maestro himself, gehuld in Batman-t-shirt. Naar verluidt zijn zijn optredens altijd een risico doordat hij nogal onberekenbaar is en het niveau durft al wel eens variëren, gesteld dat hij komt opdagen. Tegenwoordig is hij clean en nuchter, dus dat was al enigszins geruststellend. En ondanks een ietwat krakend stem (“my granny voice”) door een griepje bleek hij in absolute topvorm te zijn. Meer dan twee uur lang werden we getrakteerd op nummers uit zijn hele oeuvre, maar de meerderheid kwam toch uit Cold Roses (magnolia mountain, beautiful sorta, easy plateau, cold roses, life is beautiful). Hij speelde ook een aantal nummers die ik niet kende, maar ze waren stuk voor stuk interessant. Er was ook veel interactie met het publiek en onderling stonden de groepsleden ook onophoudelijk te grappen. Het meest hilarische moment was toen ze beweerden dat alles met de piano in scène gezet was. Er werd in grandeur afgesloten met een vijftien minuten durende versie van I see Monsters, een nummer dat op cd nog geen vier minuten duurt. En op het einde van dit nummer hulde hij zich in een zwarte cape en een of andere carnavalsmasker. Wat de bedoeling daarvan was, weet ik niet, maar het was wel grappig. Alweer een geweldig optreden achter de kiezen.

08:34 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

05-10-06

Just because you're paranoid, doesn't mean they're not after you

Gisterenavond was ik weer ruimschoots op tijd in het CLT-gebouw voor de Spaanse les. Deels doordat ik er nog altijd mijn weg niet goed vind, deels doordat ik nog een sanitaire stop moest inlassen. Na verificatie van het leslokaal ad valvas begaf ik me in die richting, waar ik helaas op één van mijn oudere klasgenotes botste, een enorm gemotiveerde vrouw van vooraan in de veertig die nog hip meent te zijn door te verklaren dat ze naar Studio Brussel luistert. Ze was blij dat ze mij zag, want ze vond het leslokaal niet. Ik zei dat ze maar met mij moest meekomen, hoewel ik het zelf ook niet exact wist. Ik had het dan toch relatief snel gevonden en verklaarde dat ik nog een sanitaire stop diende in te lassen en direct terug zou zijn. Om de een of andere reden volgde ze me, terwijl ze me toch niet echt kon bijstaan in een of andere activiteit. Ondertussen bleef ze honderduit zagen over het feit dat ze een grammaticaboek gekocht had en haar werkwoorden daarin zou studeren (ook al hebben we al een grammaticaboek, maar dat werd niet aanbevolen op de website) en dat ze ook woordenboeken ging kopen van Wolters of Van Dale omdat die op de website aanbevolen werden en dat onze leraar zelfs een persoonlijke website heeft en dat ze daar toevallig op verzeild geraakt was omdat ze veelvuldig gebruik maakt van internet en tijdens een van haar surftochten eens ging kijken of er op de website van het CLT geen info over Spaans stond en dat ze toen gezien had dat de leraar een persoonlijke website had en het precies nogal professioneel aanpakte en welke woordenboeken ik had, als ik er al had. Ik zei dat ik nog Prisma’s had uit mijn studieverleden, maar die werden niet aanbevolen op de website. Alsof ik daar wakker van ga liggen. Ze vroeg ook of ze vorige les iets gemist had, want ze had er niet kunnen zijn, wegens een verkoudheid en ze had nog overwogen om te komen, maar haar man had haar dat afgeraden en dat bleek uiteindelijk nog niet zo een slechte beslissing, want ze was zich ineens toch mottig beginnen voelen en zo bleef ze maar ratelen. Ondertussen had ik eindelijk het toilet bereikt en ging er mijn ding doen. Toen ik enkele minuten later buiten kwam, stond ze mij daar nog altijd op te wachten. En vervolgde toen: “heb ik iets gemist?” “Mij blijkbaar,” dacht ik, maar dat sprak ik niet hardop uit. “Niet veel.”, zei ik. Ik maakte dat ik terug aan de klas was waar ondertussen ook al anderen stonden, zodat ik me snel van haar kon afscheiden. Volgende keer kom ik iets later, dat staat nu wel vast. Of ik moet zorgen dat ik een jongere stalkster vind, dat is natuurlijk ook een optie.

08:23 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

04-10-06

Werelddierendag

Wat gaan ze nog allemaal uitvinden zeg? Binnenkort vrouwendag misschien? Laten we redelijk blijven he.

Anyway, hier het bewijs dat katten smerige beesten zijn.

18:07 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

01-10-06

0110 - zonder woorden

09:14 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |