24-02-07

De tandarts: deel 2

Vorige week had ik er al uitvoerig over bericht dat ik naar de tandarts moest en dat ik er niet echt naar uitkeek, om het zacht uit te drukken. Gisteren was het dan zover. Een vijftal minuten te vroeg zette ik me in de wachtkamer, die voor vier verschillende praktijken dienst deed. Naast me zat een bejaard koppel en tegenover me een vrouw met dochter. Het viel me tegen dat er in deze wachtzaal geen kalmerende muziek te horen was en dat het aanbod aan tijdschriften en stripverhalen nogal aan de lage kant was. Ik besloot om dan maar een beetje wezenloos voor me uit te staren. Het viel mij hierbij op dat telkens als ik de vrouw voor mij lang genoeg in de gaten hield, ze aanstalten leek te maken om mij aan te spreken, maar op dat moment keek ik telkens weg, waarna ze weer interesse veinsde in het boekje van haar dochter. Niet lang daarna waren zij aan beurt. Ze was nog maar juist weg of de oude knar naast me zei: “das na percies dat die gans den taad hiet wilde zeggen.” Ik zei dat ik me ook niet van die indruk kon ontdoen. Na mijn antwoord schakelde hij over in een soort AN, waarbij de letter h geplaatst werd waar ze niet moest staan en wegviel waar ze wel hoorde. Onwillekeurig moest ik aan Kwak uit de Jommekesstrips denken. “Hom oe laat eeft hu heen hafspraak?” “Om kwart voor vijf.” “Hik hook, maar hik was ier heerst, dus hu zult toch huw beurt moeten hafwachten.” Ik vond hem direct een pak minder sympathiek, maar ik bleef beleefd en vroeg bij wie hij juist moest zijn. “Bij de neuroloog.” “En? Zenuwachtig?”, vroeg ik, maar die grap ging duidelijk aan hem voorbij. “Heen klein beetje maar.” Toen ik zei dat ik bij de tandarts moest zijn, was hij gerustgesteld. Plotseling wees hij me op een poster. “Dat his wel goed gevonden.” Op de poster stond: “Laat uw geheugen u in de steek, spreek er dan gerust over met uw arts.” “Als ge u dat op dat moment nog kunt herinneren wel ja.” Dat bleek ook voor de nodige verwarring te zorgen, maar gelukkig kwam de neuroloog hem en zijn vrouw uit hun lijden verlossen. “Amai, tis ne precies ne vriendelijke deze keer!”, brulde de vrouw net iets te luid, “das al goed.”

 

Uiteindelijk mocht ik een kwartier later dan voorzien bij de tandarts komen. Een vriendelijke vrouw, maar ze praatte teveel naar mijn goesting. Waarschijnlijk om me op mijn gemak te stellen. Het is alleen niet zo gemakkelijk om te antwoorden met de bek wijd opengesperd. Dat klinkt dan zo ongeveer als “aa” of “ee”, terwijl er bevestigend dan wel ontkennend geknikt wordt. Ik had haar toevertrouwd dat ik Spaans studeerde. “Spaans? Dat is wel moeilijk om uit te spreken met al dat lispelen enzo.” Ik zei dat dat best wel meeviel. “Doe eens voor.” Waarop ik zei: “Sssspaansssss.”, een dom antwoord op een domme vraag. Na een grondige inspectie van mijn tanden bleek de schade best mee te vallen. Momenteel heb ik een tandvleesontsteking die moet genezen tegen 15 maart, en dan gaat ze de twee tanden met een stuk af herstellen en ook nog een gaatje dichten. Voorts wist ze mij nog te melden dat mijn gebit tot de A1-klasse behoort: stevige tanden, perfect gevormd en perfect op elkaar passend. Dat komt blijkbaar zelden voor bij mensen die nooit een beugel gedragen hebben. Zo heb ik weer iets om over te stoefen.

10:20 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

woehahaha! je meent het man, met je droge moppen!!!!! hilarious!
kwak en boemel lol waar is den tijd! ik ben eigelijk nog steeds fan van jomeke maar ik heb de laatste tien jaar geen strip meer gelezen.. heskuseert hu mij, bij de kapper las ik heen strip hen hik moest enorm hikken van het lachen zodat hiedereen raar naar mij keek, maar hik vond professor hobelijn zo hrappih

Gepost door: Lord cms | 24-02-07

@cms ik ken wel iemand die op professor gobelijn gelijkt

Gepost door: liese | 24-02-07

ai fillke,
ik word al wat bangerig
want ik heb ook weer een dringende afspraak
met mijn tandarts
die ik altijd maar uitstel
ondanks de kalmerende muziek
die ik haat in de wachtkamer
ik zeg dan altijd tegen mezelf, vhi
kalmeer , maar dat helpt niet..
veel sterkte
grts
vhi

Gepost door: vhi | 24-02-07

oef met al die pré-stress lijkt het wel een opluchting dat de horror van de wachtkamer groter bleek dan die in de tandartsstoel.
Proficiat met je A1-collectie!

Gepost door: grmpf | 25-02-07

De commentaren zijn gesloten.