22-05-07

Wat een dag!

Wat een dag. Op het werk kreeg ik telefoon van een collega die vroeg of ik een stevige plastieken zak had. Ik zei dat ik dat wel een erg persoonlijke vraag vond en dat ze zich beter met haar eigen zaken bemoeide.

 

Op weg naar huis werd ik op een afstand van nog geen twintig meter drie keer aangeklampt door Greenpeacemedewerkers. Ik snap wel dat het hun werk is om mensen lastig te vallen, maar tegen de volgende die me nog eens aanspreekt, zeg ik dat ik geen tijd heb omdat ik nog een paar zeehondjes moet neerknuppelen.

 

Na mijn vrijwel wekelijkse Bilbobezoek (opbrengst: Roman Candle van Elliott Smith (eindelijk midprice), Want One en Want Two van Rufus Wainwright), ging ik op zoek naar een of andere kleerwinkel, waar een collega van mij een broek had laten verkorten, en mij werd de eer toebedeeld om die broek te gaan halen. De winkel was nog niet zo gemakkelijk te vinden. Ik ben er twee keer in geslaagd om hem te passeren. Gelukkig bracht een kort telefoontje verlossing. Voor mij was een oude vrouw, een jaar of zeventig schat ik, aan de beurt. Ze wilde weten of haar kleedje wat smaller gemaakt kon worden, want het viel nogal ver open vond ze. Voor het gemak had ze dat kleedje aangedaan zodat ze het kon tonen. Maar ze had er wel niet de goeie schoenen onderaan. Dat kwam doordat ze weldra aan haar knie geopereerd zou worden en alleen die schoenen mocht aandoen, omdat haar knie anders te veel belast zou worden, en “den doktoor” had gezegd dat er dan misschien wel vocht in haar knie zou kunnen komen, en dat zou niet goed zijn voor haar knie. Ik geraakte op den duur den tel kwijt van al die knieën. Toen ze uiteindelijk ter zake kwam, moest iedereen haar snel gelijk geven dat het kleedje te open was. Want toen ze eens zwierig om haar as wentelde (en dat ondanks de pijnlijke knie!), werd er op décolletéhoogte net iets te veel vlees zichtbaar. Dat had ik liever niet gezien :-s

 

Hoewel mijn eetlust enigszins bedorven was door het voorgaande schouwspel, ging ik toch naar Patje Platje, de beste frituur van Leuven, en Patje was blijkbaar in een cynische bui. Nadat ik besteld had kwam een student met een heel hoge stem aan de beurt. “Excuseer, meneer, wat zit er eigenlijk in het midden van zo ne zigeunerstick?” Waarop Patje heel droog antwoordde: “een houten stokske.” Goeie frieten en goeie grappen, Patje is echt wel the place to be.

18:43 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Zoals ik al op mijn blog zei en hier voor alle zekerheid ga herhalen... "Oh God, I've been spotted... Net toen ik dacht dat het onmogelijk was voor bloggers om mij te spotten. :) Wie was jij? :P"

Gepost door: Anneke | 22-05-07

waa! @eikebah, dat wil je niet weten of je duikt onder voor de rest van je heikele bestaan :DDD

@fille: maar jong toch...eek...en hebt gij mss een lederen zak? :s

Gepost door: Jeronimo | 22-05-07

:) Aan het aantal CD's te zien dat je had gekocht had ik al zo'n vermoeden.

Bon, 'k ben al blij dat het was toen ik aan de kassa stond en niet toen ik helemaal paniekerig door de winkel liep omdat ik niet kon kiezen. ;)

Gepost door: Anneke | 22-05-07

Een zeer boeiende dag lijkt me :)

Gepost door: Life is a dance | 23-05-07

superhumor zo'n kort tekstje en toch zo verschrikkelijk grappig, zet jezelf op een poduim en ik kom zeker kijken!
btw dank u voor de vermelding van mid price van elliot smith, dat wordt weer een bilbo bezoek!!!!!

Gepost door: soet | 23-05-07

Hahaha... een houten stokske!

Sublieme frituuruitbater!

:-D

Gepost door: Zita | 24-05-07

De commentaren zijn gesloten.