10-08-07

2 Days in Paris

poster_2days_270Ik heb een boon voor Julie Delpy. Dat is geen geheim. Die boon heb ik al sinds ik haar aan het werk zag in Killing Zoe (een voor de rest weinig memorabele film), ergens halverwege de jaren negentig. Die boon werd een hele bonenplant toen ik op 30 december 2000 Before Sunrise zag op canvas (en door de film geobsedeerd werd), een film waarin ze (voor mij persoonlijk dan) zowat de beste vertolking uit de filmgeschiedenis neerzette, een prestatie die enkel overtreffen wordt door, jawel, Julie Delpy, enkele jaren later in het nog net iets betere vervolg Before Sunset.

Diezelfde Julie Delpy heeft nu een film geregisseerd, waarvoor ze zelf het scenario schreef, en in één moeite door ook nog eens een van de hoofdrollen op zich neemt. En ze komt er nog mee weg ook!

Het verhaal: Française Marion (Delpy) en Amerikaan Jack (Adam Goldberg) zijn al twee jaar een koppel dat in New York woont. Na een reis naar Venetië besluiten ze om twee dagen bij haar ouders (gespeeld door Delpy’s echte ouders) in Parijs door te brengen. Naast de cultuurschok die Jack te verwerken krijgt, komt hij er ook nog eens achter dat Marion blijkbaar al meer vriendjes versleten heeft dan hij vermoed had, en die vriendjes zijn ook niet te beroerd om enkele intieme details met hem te delen. De sfeer tussen het koppel wordt ondertussen steeds grimmiger…

Het geheel doet wat denken aan een kruising van Before Sunrise en Before Sunset met Meet The Parents. Het scenario is intelligent, bijzonder grappig (vooral de ouders van Marion lijken er een duivels genoegen in te scheppen om Jack het leven zuur te maken) en licht subversief en anarchistisch van toon. De film bulkt van de geweldige dialogen. Delpy doopt haar pen lustig in vitriool om eens goed naar Bush, de bourgeoisie en het kapitalisme uit te halen. Daarnaast hangt ze een pessimistisch, maar realistisch beeld van de liefde op. Niet elke relatie is vanzelfsprekend, en we kunnen elkaar soms behoorlijk ergeren aan onze partners.

Het enige minpunt aan de film is dat er helaas maar weinig chemistry tussen de hoofdpersonages te bespeuren valt. Daardoor slagen ze er niet echt in om veel sympathie op te wekken bij de kijker, die onverschillig blijft of hun relatie het zal halen. Maar dat is het enige schoonheidsfoutje waar ik deze film op heb kunnen betrappen.

2 Days in Paris is een charmant, licht subversieve komedie die zeer regelmatig op de lachspieren werkt, en me anderhalf uur lang een grijns op het gelaat heeft kunnen toveren. Dit is dé zomerfilm waar ik op zat te wachten: luchtig, onderhoudend en met een gezonde dosis intelligente beschouwingen (iets waar vehikels als Pirates of the Caribbean 3, Fantastic Four 2 of Transformers niet van kunnen beschuldigd worden).

Delpy kwam, zag en overwon. ***/****

20:30 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

"Het enige minpunt aan de film is dat er helaas maar weinig chemistry tussen de hoofdpersonages te bespeuren valt. Daardoor slagen ze er niet echt in om veel sympathie op te wekken bij de kijker, die onverschillig blijft of hun relatie het zal halen. Maar dat is het enige schoonheidsfoutje waar ik deze film op heb kunnen betrappen."

Dat kleine schoonheidsfoutje is toch de hele essentie van dit soort films? Ik vermoed dat ik het een slechte film zou vinden, enkel en alleen om dit "schoonheidsfoutje". Liefde maakt inderdaad blind :-).

Zijt gij trouwens Transformers gaan zien? Bizar...

Gepost door: Joris | 12-08-07

Hmm, klinkt goed! Iets om op mijn lijstje te zetten. 'k Wil ook nog The Simpsons gaan zien en toch ook Man zkt Vrouw. Ben eens benieuwd wat daar allemaal van in huis gaat komen. Mezelf kennende...

Gepost door: Twinkeltje | 13-08-07

De commentaren zijn gesloten.