30-08-07

lang leve de post

Het postkantoor. Ik kom er liever niet, maar soms is het onvermijdelijk. Eergisteren was zo een dag. Dat kwam doordat ik een pakketje (drie t-shirts en een poster) eigenlijk al een tijdje terug (een tweetal maanden) naar Oostenrijk had moeten/kunnen terugsturen. Met de nakende verhuis werd het hoog tijd om daar eens werk van te maken, anders zou het er toch niet van komen.

Er stond gelukkig weinig volk, dat viel al mee. De loketbediende daarentegen was van het overijverige en overdreven vriendelijke type. "Een zeer goeie middag meneer. Wat kan ik doen voor meneer?" Een slecht begin van de conversatie, ik ben geen meneer. Ik zei hem dat ik een zending naar het buitenland moest doen en gooide de items op zijn bureau. "Jazeker meneer (gadverdamme!), en hoe had meneer die zending willen doen?" "Met de post," antwoordde ik naar waarheid. De bediende lachte heel kunstmatig en zei: "Meneer heeft me allicht verkeerd begrepen, ik bedoelde op welke manier meneer de objecten had willen verzenden." "Zo goedkoop mogelijk liefst."

Vervolgens nam hij me mee naar de afdelingen met pakjes en enveloppen en kokers om dingen mee te verzenden. "Helaas heb ik enkel het grote kokerformaat meneer. Die poster zou ook in een kleinere goedkopere koker passen, maar die zijn er zoals gezegd niet meer." "Doe dan maar de grote." "Bent u zeker, meneer? U kan altijd later nog eens terugkomen voor een kleine koker." Ik begon stilaan mijn geduld een beetje te verliezen. De t-shirts zouden volgens hem wel in een envelop gepropt geraken.

Dan gaf hij me stickers om het adres van de bestemmeling in te vullen, want op zo een koker zou ik onmogelijk kunnen schrijven. "Mag ik ook ne stylo lenen?", vroeg ik. "Dat mag en dat kan, meneer, op voorwaarde dat u hem nadien zeker aan mij terug bezorgt." Ik wilde hem vragen of dat per post moest gebeuren, maar ik heb tact, dus ik liet het maar zo.

Nadat ik het adres ingevuld had bracht ik hem alles terug. "Meneer heeft de stickers niet nodig gehad blijkbaar?" Ik zei dat het gewoon ook wel lukte. "Ik merk het meneer, mij lukt dat nooit." Who gives a fuck? Waarom zou die info relevant zijn voor mij? Ik was blij dat ik daar eindelijk weg kon, en hopelijk moet ik er niet te rap meer komen.

08:13 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

vertel dat nu eens eerst op een fuif of bij vrienden en dan op een podium
succes gegarandeerd
zeker met uw mimiek erbij

Gepost door: jeronimo | 30-08-07

Amai zeg, waar zijt gij geweest? Ik heb natuurlijk wel nog nooit zo een pakket opgestuurd, maar toen ik eens een CD opstuurde, legde ik dat op die toonbank en ik zei "Ik moet dit opsturen, kan u dit in een pakketje stoppen en meteen voldoende frankeren?" Bediende verdwijnt en komt terug met Cd in een postpakketje met alle postzegels erop. Moest ik enkel nog het adres in vullen en dat was het.
En zoals Cms het zegt en velen voor hem: ga eens in de stand-up comedy, dat zal u geen windeieren leggen! (En vergeet vooral die donate button op mijn blog niet als het zo ver is *lol*)

Gepost door: Twinkeltje | 30-08-07

hola wat lees ik daar?? jij hebt iets 2 maanden uitgesteld!!?? :)

Gepost door: beate | 30-08-07

toch fijn dat een bezoekje aan een postkantoor zo'n avontuur kan zijn?

Gepost door: soet | 30-08-07

allé allé, nu er eens iemand vriendelijk is ga je die persoon toch niet afschieten :-) meestal als ik naar de post moet zit er iemand aan het loket die dringend nood heeft aan vakantie...

Gepost door: Sueda | 31-08-07

De meest primaire rechtvaardiging door ondanks dit is de uitdrukkelijke verwarmen van de gevoelige zonnebaden, de aarde, de brengen kan ook dienen atmosferische fronten en nog veel meer .

Gepost door: Duarlyfar | 20-09-12

De commentaren zijn gesloten.