05-10-07

Norwegian Wood

norw"I once had a girl, or should I say, she once had me." Zo begint Norwegian Wood, een van de allerbeste Beatlesnummers (na Happiness is a warm gun en Here comes the sun). Het is niet geheel toevallig ook het hoofdthema van de gelijknamige geweldige roman van Haruki Murakami, de beste die ik tot nu toe van hem gelezen heb.

Het verhaal focust zich op Watanabe een stille, introverte student in het Japan van de late jaren zestig. Hij heeft een zeer hechte band met Naoko, het vriendinnetje van zijn beste vriend, die zelfmoord gepleegd heeft. Beiden reageren nogal verschillend op dit incident, en proberen zich op hun eigen manier te handhaven in het leven, wat voor Watanabe net iets beter lukt dan Naoko, die in een inrichting belandt. Ondertussen leert Watanabe een ander meisje kennen, Midori, en komt hij voor een moeilijke keuze te staan. Blijft hij er voor Naoko, of kiest hij voor Midori? Een strijd tussen gevoel en verstand.

Dit is een van de meest meeslepende romans die ik al gelezen heb. Murakami slaagt er zoals steeds in een gevoelige snaar bij mij te raken. Zijn schrijfstijl is eenvoudig en hij is een meester in sfeerschepping. Het geheel baadt ondanks het hoge realistische gehalte in een dromerige, bevreemdende sfeer. Hij schrijft over alledaagse, herkenbare dingen op zo een manier dat ze bijna iets bijzonders krijgen. Melancholie is steevast een van de hoofdpersonages in zijn werk en daarnaast steekt hij zijn liefde voor film en muziek ook niet onder stoelen of banken. Een man naar mijn hart.

Opgepast: uiterst verslavend! Dit was het vierde boek dat ik van hem las en ik stop niet vooraleer ik ze allemaal gelezen heb.

08:21 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

bedankt voor je bezoekje! Geniet van het lezen! ;-)

Gepost door: syho | 06-10-07

De commentaren zijn gesloten.