16-11-07

so long, farewell

Op mijn dagelijkse wandeling van het station naar mijn woonst werd ik gisterenavond al van ver toegezwaaid door twee jongedames, die ik nooit eerder in mijn leven gezien had. Naarmate ik naderde, raakte ik daar meer en meer van overtuigd, zelfs toen ze een spurtje inzetten om mij om ter snelst te kunnen begroeten. Tot ze zelf inzagen dat ze zich vergist hadden en zich daarna geen houding wisten te geven. Errare humanum est, en het overkomt iedereen wel eens.
Een ander paar mouwen wordt het wanneer je iemand van ver herkent die je in wezen niks te zeggen hebt, en waarmee een conversatie liever vermeden wordt. In dergelijke gevallen zijn er tal van opties: het sms'je dat dringend verstuurd moet worden, de winkelvitrine die net datgene uitstalt waar je al jaren naar zocht (wie wil er nu geen vijftiendelige kurkentrekkerset of een spork (is het lepel?, is het een vork?)), of het "toevallig" net de andere richting opkijken in het voorbijgaan. Simpelweg doen alsof je neus bloedt (al dan niet figuurlijk), is ook een optie.
Soms is het echter niet mogelijk om een gesprek uit de weg te gaan, als je onverhoeds overvallen wordt in een winkel bijvoorbeeld. Dat zijn dan gesprekken die steevast eenzelfde routine volgen, nadat er eerst schijnbaar blij verrast gekeken wordt.
- "Hoe ist?"
- "Goed, en met u?" (opvallend hoe goed het altijd gaat met mensen, ikzelf vorm hierop geen uitzondering)
- "Ook goed."
(ondertussen wordt al gretig gezocht naar gespreksonderwerpen die er helemaal niet zijn)
- "Waar werkt gij tegenwoordig?" (who gives a fuck? ik heb u jaren niet gezien en dan zou mijn werk ineens interessant moeten zijn voor u)
- "Ik werk bij X."
- "En, valt dat wat mee?"
- "Ja, ik mag niet klagen. En gij?" (uit beleefdheid altijd vragen naar het beroep van de andere)
- "Ik bij Y, ook alles goed daar. Hoort gij soms nog iets van iemand van vroeger?"
- "Af en toe."
- "Ik niemand meer." (wat had ge gedacht? als ge constant van die stomme vragen stelt)
Hierop volgt dan meestal een lange ongemakkelijke stilte die aangeeft dat alle mogelijke gespreksonderwerpen uitgeput zijn en dat we daar nog uren kunnen staan als niemand nog iets zegt. In zo een geval is de leugen (of de dubbele leugen, zie voorbeeld) de beste oplossing.
- "Allez, plezant u nog eens gezien te hebben (leugen 1), maar ik moet nu echt dringend doorgaan (leugen 2)." (maar ge had wel tijd voor een zinloos gesprek blijkbaar?)
- "Ja, ik heb ook nog vanalles te doen." (gif met gif bestrijden)
- "Tot nog eens he!" (hopelijk niet)
- "Ja, tot nog eens."
En zo wordt alweer een zinloze conversatie afgerond. Ohja, morgen ga ik naar een schoolreünie, hoog tijd om het typevoorbeeld nog eens goed in te studeren.

08:29 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

lol ik had in de armania indertijd op de oude amrkt ind e wc ooit zo'n voorval een knappe blonde deerne draaide zich om en zie, hey (mijn naam) hoe is dat nog met u..en ik niet weten waar kijken tot ik doorhad dat ze het tegen die grote naamgenoot net achter mij had...

en nja ik haat het als ik altijd als eerst moet doen da tik iemand heb gezien...ik denk aha gij komt er niet onderuti om mij nen dag te zeggen, zfls al wil ik die mens oo niet spreken, het is de beleefdheid, ik wil niet genegeerd worden door mensen die mij kennen
meestal wil helaas zelf altijd vluchten ;-)

Gepost door: jeronimo | 16-11-07

die banale geprekken ik haat zo ook zo verdomd é en atlijd diezelfde vragen...
maar heel soms vind ik het wel tof om nog eens oude bekenden tegen te komen zo zag ik deze zomer mijn eerste (officieel) vriendje (lees handje geven en één vluchtige kus) terug na zo'n 12 jaar of zoiets. Ik was geflatteerd dat hij me nog wilde herkennen hahahah

Gepost door: soet | 19-11-07

of ge kunt ipv te spreken ook gewoon de hele tijd zitten geeuwen....;-)

Gepost door: syho | 20-11-07

verdorie dat is inderdaad altijd zo! Werd dit vroeger in school geleerd misschien? Het lijkt een basisvaardigheid.

Gepost door: tilde | 20-11-07

Zeer herkenbaar

Gepost door: Life is a dance | 21-11-07

De commentaren zijn gesloten.