29-04-08

I like to movie, movie

Een klein uurtje geleden zou een mes zeer welkom geweest zijn in de bloedhete studio van Radio Scorpio, want de spanning was er te snijden. Spanning die veroorzaakt werd door de twee kandidaten van de Strijd der Filmtitanen, respectievelijk de titelhouder van 2005 en ondergetekende, winnaar van 2008. De tegenstander vroeg of ik veel wist. Ik antwoordde met een bescheiden: "bwah, geluk met de vragen is ook belangrijk he." En vroeg toen hetzelfde aan hem. Met een semi-arrogant ondertoontje zei hij: "Tja, ik ben beroepshalve als verantwoordelijke voor de programmatie veel met film bezig, en mijn vader baat een videotheek uit. Dus ja..." Hij leek nogal zelfzeker en ik moet eerlijk zeggen dat ik vreesde dat ik het onderspit zou delven. Onzin natuurlijk, valse bescheidenheid is nergens goed voor. Ik won met een score van 5-2, zonder fout antwoord te geven. Even twijfelde ik toen naar de drie regisseurs van Eros gevraagd werd. Michael Antonioni en Wong Kar Wai (twee huisfavorieten) wist ik onmiddellijk, maar Soderbergh schoot me maar op de valreep te binnen. Na afloop bleek mijn tegenstander een niet zo sportieve verliezer te zijn. Hij wenste mij proficiat, maar kon ook niet nalaten om te zeggen dat mijn vragen een pak gemakkelijker waren dan de zijne. Ik kan daar niet over oordelen want die van hem kende ik ook allemaal :-p En dan zei hij nog dat hij met zijn prijs (cinematickets) niet veel kon doen, want hij ging toch al gratis naar de cinema. Volgende week of binnen drie weken vindt de finale plaats. Ik ben er klaar voor.

20:08 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

24-04-08

Inglisj wit heirs on

Jaja, ik weet het wel. Lachen met mensen is niet mooi, en dat zou ik ook nooit doen, maar dit was een geval van niet te stuiten overmacht. Mijn collega kreeg telefoon in het Engels zo bleek en haar Engels leek ook al enkele jaren zijn beste tijd gehad te hebben. Zoals bijvoorbeeld volgende zinnen: "You don't mean it! I was already thinking by myself that something wasn't in order." Jawel, een duidelijk geval van iets te letterlijk vertalen. Ik daag iedereen uit om in zo een situatie serieus te blijven. Eeuwig respect van mijnentwege zal uw deel zijn. Alsof dat iets voorstelt.

15:39 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Boekenstokje

Bij gebrek aan inspiratie zal ik nog eens een stokje invullen dat her en der rondvliegt.

1. Grijp het dichtstbijzijnde boek dat meer dan 123 bladzijdes telt.
Dat boek blijkt The Yiddish Policemen's Union te zijn van Michael Chabon (u allen ongetwijfeld bekend van The Mysteries of Pittsburgh en Wonder Boys, over een moordzaak in een joodse enclave in Alaska, doorspekt met de nodige humor. Spek voor de bek van the Coen brothers in een verfilming me dunkt.

2. Open het boek op pagina 123 en zoek de 5de zin.
Zimbalist struggled for the next hour to understand that move, and for the strength to resist confiding to a ten-year-old whose universe was bound by the study house, the shul, and the door to his mother's kitchen, the sorrow and dark rapture of Zimbalist's love for the dying widow, how some secret thirst of his own was quenched every time he dribbled cool water through her peeling lips.

3. Post nu de volgende drie zinnen
They played through the remainder of their hour without further conversation. But when it was time for the boy to go, he turned in the doorway of the shop on Ringelblum Avenue and took hold of Zimbalist's sleeve. He hesitated as if reluctant or embarassed.

Spannend he!

08:24 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

18-04-08

I'll swim in the clouds

Goed volk gisterenavond in de AB. Naast mezelf in het publiek traden op het podium Turner Cody, Jeffrey Lewis (met hoofdzakelijk covers van de anarchistische punkgroep Crass), de zoals verwacht uitstekende headliner Adam Green en de verrassing van de avond, Soko.

Zeggen dat het optreden van Soko geweldig was, zou een understatement van formaat zijn. Soko was een van de meest emotioneel overrompelende ervaringen die ik op muziekaal gebied al beleefd heb. Ongeveer op gelijke hoogte met die keer dat In the Aeroplane over the Sea van Neutral Milk Hotel voor het eerst klikte bij mij. Soko is jong, onbevangen en uitermate innemend en grappig. Ze ging direct van start met I'll kill her, waarbij ze doodernstig "sometimes i'm funny" zong, gevolgd door een gelaten stilte en gelacht vanuit het publiek, waardoor ze de slappe lach kreeg en met moeite door de rest van het nummer stuntelde. Heel grappig. Daarna volgde liedjes over pindakaas, vermeende zwangerschappen, tijgers, pinguins, krokodillen, katten (met een piepjong meisje (een jaar of vier) uit het publiek dat mocht miauwen), doodsangst. Het was een heel chaotisch optreden waarbij Soko zowel drumde, gitaar speelde, rockte, sloeg, zalfde, ontroerde. Ze kan niet goed spelen en ze kan niet goed zingen, maar ze doet het wel met een nooitgeziene bezieling en oprechtheid. En met een onweerstaanbaar Frans accent natuurlijk. Soko is het muzikale equivalent van Before Sunrise, Before Sunset, Once, Eternal Sunshine of the Spotless Mind en The Science of Sleep. Aailuiveur :-)

08:27 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

16-04-08

Life in the fast lane

Het is een razend drukke week, ontspanningsgewijs dan, maar ik amuseer me en dat is het belangrijkste. Sleeping is giving in. Op maandagavond was er een uiterst gezellig pizza-etentje met enkele klasgenoten uit de Spaanse les, met onverwachte afterparty. Gisteren heel de dag een oersaaie vergadering die ik even ben ontvlucht door een acuut geval van de slappe lach, veroorzaakt door mijn collega die het nodig vond om alle hippe Engelse termen die gebruikt werden nog eens expliciet in mijn oor te fluisteren, terwijl hij zag dat ik al op mijn tanden aan het bijten was. Toppers waren "pull-down menu", "reminder" en absolute favoriet "draft" (uitgesproken als drooft). Des avonds werd ik in de studio van de Leuvense lokale radio Scorpio verwacht om te strijden voor de titel van Filmtitaan. Een van de potentiële tegenstanders kende ik al van een andere filmquiz, waarin we door een gemeenschappelijke vriendin in dezelfde ploeg gezeten hadden, en van zodra hij me zag, zei hij tegen de andere kandidaten dat ze het nu wel konden vergeten. Hij heeft gelijk gekregen. fILLE kwam, zag en overwon, eerst met een score van 5-1, en dan met een score van 5-2, met telkens 1 fout antwoord van mijnentwege. Binnen twee weken de halve finale. Na afloop heb ik nog verbroerderd met de tegenstanders, en waarschijnlijk gaan we een filmquizploegje oprichten in de nabije toekomst. Siddert ende beeft alvast.
Hedenavond zit ik in de Fuse in Vorst voor de finale van de RockRace, alwaar ik jurylid zal zijn. Morgenavond in de AB voor het optreden van Jeffrey Lewis, Soko en de onvolprezen Adam Green. Vrijdag zit ik in diezelfde AB voor het uitverkochte optreden van The Kooks. Druk druk druk.

08:27 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

13-04-08

Herkenbaar (yeah i know, ik pleit schuldig)

Hilarische sketch uit het geweldige, satirische programma The Chaser's War on Everything. Elke maandag op canvas.

12:08 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

11-04-08

Idiote manieren om de ochtend te beginnen, deel 1

Begin met uw huisgenoten de dag om kwart voor zeven met een polonaise op dit nummer in een versie van Willy Sommers. Of de onderburen het konden appreciëren, valt voorlopig af te wachten.

08:07 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-04-08

Hoe de fILLE lid werd van een bibliotheek en er geen boeken ontleende

Daarstraks kreeg ik telefoon van een collega wier zoon een boek moet lezen voor de Franse les. Iets van Amélie Nothomb, dat ze blijkbaar niet in de plaatselijke bibliotheek hadden, maar wel in die van Leuven, en of ik hem dan eventueel wilde gaan halen, als het niet teveel moeite was. In mijn eeuwige goedheid kon ik natuurlijk niet nee zeggen. En wie ben ik om de jeugd goeie boeken te ontzeggen, want Amélie Nothomb is mij nog nooit tegengevallen. Zelf kom ik eigenlijk nooit in een bibliotheek, ik koop de boeken die ik lees, omdat ik op voorhand nooit kan inschatten hoe lang ik over een boek zal doen. Met boeken is het zoals kakken, soms gaat dat rap, soms duurt dat lang. In de bibliotheek bleek dat mijn lidkaart ongeveer acht jaar oud was. Dat kan kloppen. Vijf minuten en evenveel euro's later was ik weer volwaardig lid. Joepie. En ik stelde vast dat er geen dvd's stonden die ik nog niet gezien had of wilde zien, maar dat de collectie wel degelijk is. Pluspunt voor de bibliotheek. Helaas was er van het boek van Amélie Nothomb geen spoor te bekennen bij de Franse literatuur. Wel andere boeken, maar niet wat ik zocht. Ik logde in op de computer en daar stond dat ze een exemplaar op voorhand hadden. Dan maar naar het onthaal voor verduidelijking. Een vent die er ouder uitzag dan het oudste boek dat ze staan hadden, en dat naar alle waarschijnlijkheid ook was ging het wel efkes voor mij opzoeken. Efkes is een relatief begrip bij een dyslectische typer stelde ik al snel vast. Toen hij het uiteindelijk gevonden had zei hij dat het boek normaal in de rek moest staan bij de Franse boeken. "Daar heb ik al gekeken." "Dan zou het kunnen dat het verkeerd staat of kwijt is." Zover was ik ook al. "Wat misschien ook zou kunnen, is dat het juist terug binnengebracht is. Ge kunt eens bij die boeken gaan kijken." Ik volgde tevergeefs zijn raad op. Fuckers, vijf euro kwijt door leugenachtige info op de website. Niet goed bezig bibliotheek.

19:42 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

01-04-08

Altijd lente in de ogen van de tandartsassistente?

Helaas was er geen tandartsassistente aanwezig gisteren. Gekweld door tandpijn tijdens mijn reis in Schotland, had ik la mama sms-gewijs gevraagd om op maandagmorgen een tandartsbezoek te regelen. De gebruikelijke tandarts was niet bereikbaar, dus werd er naar een andere beoefenaar van het vak gezocht waar ik gisteren om 9u verwacht werd. Het bleek een vent van bijna pensioengerechtigde leeftijd te zijn, wat niet echt veel vertrouwen wekte. Ik heb het sowieso al niet zo op tandartsen begrepen. En deze man deed niet veel moeite om dat vertrouwen te vergroten. Hij stak zijn vingers zonder plastieken handschoenen in mijn mond. Ze waren gelukkig wel gewassen. Hij had ook niet zo een hygiënisch maskertje voor zijn mond. Hij ging met een soort haakje naar de pijnlijke zone en trok ermee aan iets in mijn mond, wat pijn deed. "Hebt ge iets gevoeld?", vroeg hij. "Ja, het deed zeer." "Hebt ge iets gevoeld, of deed het zeer?" "Het deed zeer," zei ik nog eens. "Zijt ge zeker? Als het zeer deed moet de tand ontzenuwd worden en moet ge drie behandelingen ondergaan, als ge gewoon iets gevoeld hebt, moet ik hem gewoon opvullen." "In dat geval heb ik gewoon iets gevoeld" Geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt om nog eens terug te gaan bij die barbaar. Gelukkig blijk ik mijn eigen pijngrens juist ingeschat te hebben. Volgende keer terug naar de gebruikelijke tandarts, en hopelijk niet te rap.

14:11 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |