30-06-08

Der fILLE ist gelandet

Jawohl, ik ben zurück van een uiterst geslaagde vijfdaagse in Wenen. Bijna alle filmlocaties van Before Sunrise teruggevonden. Helaas blijkt het luisterkotje uit mijn vorige post niet echt te bestaan. Jammer.

De vlucht naar ginder viel wel een beetje tegen. Het vliegtuig was in een hevig onweder terechtgekomen. Spectaculair, met knappe lichteffecten en turbulentie en al. Tot daar was er niks op aan te merken, daar had ik zelfs geld voor bijgegeven. Maar na de landing hebben we meer dan een uur op onze bagage mogen wachten, doordat de transportband het begeven had. Uiteraard is diezelfde bagage gans die tijd in de gietende regen achtergebleven op een kar, en had mijn valies de bedenkelijke eer om bovenop de stapel te liggen, en zeiknat te zijn. Ganz toll, oder? Door die vertraging zag ik ook enkele treinen richting centrum aan mijn neus voorbijgaan, en kon ik pas om iets na middernacht koers zetten naar mijn eindbestemming, waar ik om 1u aankwam.

 Maar op de terugreis werd het nog beter. Jawohl. Ik moest de vlucht van 18u05 halen en volgens mijn berekeningen moest ik rond 15u naar de luchthaven vertrekken, en dan zou ik in het slechtste geval nog om 16u20 daar zijn. Ruimschoots op tijd omdat de check in pas om 17u25 zou afgesloten worden. Na een voorspoedige rit van 20 minuten moest ik enkel nog de trein richting Flughafen nemen. Die trein kwam juist aangereden. Navraag bij een andere passagier, een lachende Koraan die "yes, yes, ailpolt" zei, bevestigde dat dit de correcte trein was. En Jungen und Mädchen, hier volgt een wijze les: vertrouw nooit een goedlachse Koreaanse medemens. U zult zo dadelijk merken waarom. Op de trein vond de Koreaan in kwestie het nodig om bij mij te komen zitten en begon spontaan zijn leven te vertellen. "I am lepoltel fo Kolea newspapel. I am hele fo footbarr! I rike Spain. Eviva España! Oré Oré, we are champion!" Just my luck, daar zou ik het komende half uur mee opgezadeld zitten. "You arso here fo footbar?" "No, just on holiday." "Ah, horiday! Rike Madonna! Horiday! Cerebrate good times come on." Volgens mij had hij enkele Ottakringers of Stiegls te veel naar binnen gewerkt, want hij verwarde Madonna en Kool and the Gang. Om het allemaal nog wat leuker te maken, kwam de controleur erbij. Ik haalde mijn vervoersbewijs boven en kreeg te horen: "Ich glaube das wir ein Problem haben." Alsof die Koreaan al niet erg genoeg was. Ten eerste bleek mijn ticket maar geldig te zijn binnen 1 zone. "Entschuldigung, ich habe es nicht gewusst.", zei ik. Hij zag dat ik oprecht was en liet het daarbij. Ten tweede bleek de trein in kwestie helemaal niet naar de luchthaven te rijden. Ik had die loempiavreter wel op zijn gezicht kunnen slagen, gadverdamme! De eerstvolgende halte ben ik uitgestapt, hij ook. En heb ik me een geldig ticket aangeschaft, en ben op veilige afstand van hem gaan staan. Gelukkig kwam er rap een trein terug. En heb ik in het oorspronkelijke station dan toch de juiste trein kunnen nemen. Een tiental minuten vooraleer de check-in afsloot was ik daar, en toen volgde eindelijk een meevaller. De vlucht was niet volzet en ik mocht kiezen of ik aan het gangpad of bij een raampje wou zitten. Ik koos uiteraard voor het laatste. Na drie keer van gate te mogen veranderen, mocht ik eindelijk het vliegtuig op. En nam plaats aan het raampje... ter hoogte van de vleugel. Zicht nihil. Er werd nog een vertraging van een half uur omgeroepen, wegens problemen in Zaventem en uiteraard was daarmee de pret nog niet gedaan, want naast me zat een gezellige dikkerd, die tijdens de vlucht in slaap zou vallen en in mijn richting overhellen. Met veel moeite kreeg ik hem terug in oorspronkelijke positie. Hij werd er niet eens wakker van. Ik begin te begrijpen waarom er geen scherpe voorwerpen de vlieger op mogen. En natuurlijk zat voor mij ook een irritant rotjoch van een jaar of drie, dat heel de tijd achter zich zat te kijken, en mij bleef aanstaren. Ik stak mijn tong eens uit, kwestie van te laten zien dat ik wel met de jeugd van tegenwoordig kan opschieten, en in de hoop dat ze zich dan zou omdraaien en zwijgen. Niet dus. Blijkbaar verwachtte ze meer zotte smoelen en volstond mijn neutrale gelaatsuitdrukking niet. Haar moeder ondernam niks om het kind het zwijgen op te leggen. Gelukkig had ik in Zaventem nog dadelijk mijn trein naar huis. Toch nog iets positief.

22:13 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

De foto's zien er alvast goed uit!

Gepost door: Life is a dance | 01-07-08

kleine lieve koreaantjes chance da tik niet zo goedlachs ben als leompiavreter :p hoewle ik verlsikte me van het lachen in mijn stuutte met pikante tonijnsalade

dien dlaaide welkerijk de r en de l om? de lul lol rur ror bedoer ik
:p
hilmarious!!

ik meot de fot's nog bekijken maar die plaatselijke fauna hun flora is best te pruimen en te plukken

Gepost door: jeronimo | 01-07-08

De commentaren zijn gesloten.