31-08-08

Heimwee die niet overgaat

Gisteren zakte ik af naar mijn geboortetown omdat zich daar zowaar een muziekfestivalletje afspeelde, Waranderock. Niet dat dat zo speciaal is, elk boerengat heeft tegenwoordig wel zijn eigen rockfestival, maar ik had een goeie reden om te gaan. Yevgueni, voor het eerst sinds lang een Nederlandstalige groep die zowel muzikaal als tekstueel sterk uit de komt.

Ik heb de groep leren kennen via Syho, die hun cd'tje Kannibaal eens kocht toen ze bij mij op bezoek kwam. Tot dan was ik alleen vertrouwd met het bloedmooie "Als ze lacht" (tip hier maar eens aan Clouseau'tjes), maar het nummer Sara trok me definitief over de schreef. Een in melancholie gedrenkte song, met een lichtjes zielige, maar ook komische strofe:
"De lege glazen die plaatsten we sluw
op het randje van de toog
en wachtten dan af als een stel oude bokken
tot Sara voorover boog
En wij drinken lijk zot want hoe meer glazen leeg
Hoe meer inzicht je in Sara's binnenkant kreeg"

Yevgueni dus. Ze brachten een energieke set, die rijkelijk plukte uit hun twee albums, en aangevuld werd met drie nieuwe nummers die alvast het beste doen verhopen voor de derde, in maart te verschijnen plaat. Hoogtepunten voor mij waren "Sara", "Als ze lacht", "Eenzaam met jou", "Verloren Zoon" en het nummer dat van geen enkele radiozender te branden is "Robbie II". De zanger bleek een sympathieke peer te zijn, met een gezond gevoel voor humor. En mijn huidige mening dat Yevgueni met kilometers voorsprong veruit de beste Nederlandstalige band van het moment is, blijft intact. Enige punt van kritiek is dat er teveel geforceerde publieksparticipatie verwacht werd ("in de handen klappen" "met de vingers knippen" "meezingen").

Daarna was het de beurt aan een hyperkinetische dwerg met een keyboard die luistert naar de naam Sioen. Ik geef toe dat ik het niet zo heb voor deze groep, die op cd nog slapper uit de hoek komt dan de doorsnee penis bij een naaktfoto van Margriet Hermans. Maar de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik ongeveer de helft van het optreden best wel ok vond. Vier sterke openingsnummers, dan nog een geweldige versie van een geweldig lied "Too good to be true" en nog een onderhoudende versie van "Another Ballad". Voor de rest vond ik het geforceerde aanstellerij. En was het nu echt nodig om na elk nummer de titel nog eens te zeggen? Half geslaagd dus, en dat is al de helft beter dan hun cd's. Misschien herzie ik mijn mening ooit nog eens.

12:00 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Als ze lacht is inderdaad een bloedmooi nummer. 'k Heb ze ooit al gezien op 't Vijverfestival bij ons en 'k heb die cd Kannibaal. Maar Clouseau is ook goed :-)

Gepost door: Life is a dance | 31-08-08

yevgueni allez dat je die nu pas ontdekt, nu beter laat dan nooit :-))
voor de rest voor chocopotten gezien?

Gepost door: jeronimo | 31-08-08

sioen is idd een adhd-dwerg, maar toch zo charmant en zo'n sterke muziek! Wacht maar, je wordt binnenkort wel over de streep getrokken!

Gepost door: syho | 31-08-08

De commentaren zijn gesloten.