05-10-08

Melancholie en pedofilie

Goed volk in de Botanique op vrijdagavond. Naast mezelf en Sfieke in het publiek bevonden troffen we op het podium de mij tot dan toe onbekende Bowerbirds aan, gevolgd door Bon Iver. En het was twee keer prijs. Bowerbirds zijn een trio tree-huggende hippies, waaronder een oogverblindende accordeoniste. Visueel zat het alvast goed. En muzikaal mocht het er ook best wezen. Een aantal folky natuurhymnes die de sfeer van warme zomers met fluitende vogeltjes oproepen. Very nice, I like.

Ook Bon Iver overtuigde live met verve. Eerder dit jaar was ik al onder de indruk van de geweldige plaat For Emma, Forever Ago, een ideale winterplaat. Heel intiem en sober. Live kwam het allemaal iets steviger uit de hoek, en werd er bijwijlen hard doorgeramd. Verrassend goed, met als hoogtepunt the wolves.

Minder vrolijk ging het er op de Focus Filmdag van Knack aan toe. Patrick Duynslaegher schotelde ons weer vijf films vanuit de wijde wereld voor. De ene al wat harder dan de andere. We trapten af met Somers Town, een al bij al vrij luchtig sociaal drama over een Poolse jongen die bevriend raakt met een Engels straatboefje in Londen. Oorspronkelijk opgezet als promofilmpje voor de Thalys, weet regisseur Shane Medows (van het fantastische This is England) er een erg persoonlijke en mooie film van te maken. En Willy doet niet mee: ***/****

De tweede film, Elève Libre, was van de Franstalige Brusselaar Joachim Lafosse, en gaat over een student wiens persoonlijke leven een zootje aan het worden is: slechte schoolresultaten, een tenniscarrière die mislukt... Een vriend des huizes biedt aan om hem te helpen slagen voor de middenjury. Al snel worden enkele pertinente ethische vragen gesteld over vrijheid, manipulatie en affectie. Waar liggen de grenzen? Zware kost, maar wel de beste film van de dag: ***,5/****

Na een uiterst lekkere koude schotel was het de beurt aan Sweet Foot City, een Chinese film waar ik niets over kan zeggen, omdat ik na tien minuten in slaap gesukkeld ben, en pas tegen het einde weer wakker werd. Ik weet alleen dat er enorm weinig in gesproken werd en dat het tergend langzaam leek te gaan.

Daarna begaven we ons naar La Rabia, op de Argentijnse pampa's, waar een vete tussen twee boerenfamilie's verstrekkende gevolgen zal hebben. Rauw, compromisloos en wederom heel hard. Leuk weetje: alle dieren die in de film sterven, sterven echt, en op de wijze waarop ze anders ook gestorven zouden zijn. Dus wie altijd al eens wilde weten hoe een varken geslacht werd, is hier aan het juiste adres. Dit kan hard overkomen, maar lijkt mij niet sensationeel bedoeld, daarvoor is de film te integer. ***/****

Afsluiten deden we met Savage Grace, een waargebeurd misdaadverhaal dat zich afspeelt in de upper class family Baekeland (erfgenamen van de uitvinder van het bakeliet). Als rijken zich vervelen slaan soms de stoppen wel eens door. Er wordt gretig met giftige tong gesproken in deze zelfdestructieve familie die er enkele ziekelijke gewoontes op nahoudt. Julianne Moore levert een geweldige prestatie. **,5

09:43 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

je hebt de bus gevonden en de regenachtige dag goed doorgebracht! keep up the good work while i'm gone!

Gepost door: jero | 05-10-08

De commentaren zijn gesloten.