31-10-08

Zorg eens voor een jeugdtrauma

Wegens begrafenisverplichtingen nam ik vanochtend de trein naar Mechelen. Tegenover mij zaten een bomma en haar kleinzoon. Toen de kaartjesknipper binnenkwam gaf de bomma haar kaartje af, en hij sprak de kleinzoon (een jaar of zes oud schat ik) aan: "Hebt gij geen kaartje?" "Nee, meneer," antwoordde de kleine beleefd. Waarop de kaartjesknipper doodernstig werd en zei: "Dan zal ik u van den trein moeten gooien." Die kleine trok lijkbleek weg, en zijn bomma was ook helemaal de kluts kwijt: "Ja maar, nee maar, hij moet toch nog geen kaartje hebben, zeiden ze aan het loket." "Dat klopt. Ik had u goed liggen he. Hohohohoho!" Zowel de bomma als de kleinzoon zagen er de grap niet echt van in.

De begrafenis was ook weer lachen geblazen. Ik heb een probleem met ernst op begrafenissen. Waaraan dat ligt weet ik niet, maar volgens mij heeft het met het idee te maken dat er op dergelijke gelegenheden niet gelachen mag worden. Maar er was sprake van uitlokking. Links van mij hadden zich twee oude mékes geplaceerd, met veel stoelgeschuifel en uiteraard ook door het hard laten vallen van een wandelstok, gepaard gaand met de nodige gêne. Blijkbaar vonden ze hun vriendin niet direct, zoals bleek uit hun conversatie. "Tilleke moet hier toch ook ergens zitten?" "Jaja, ze had gezegd dat ze er zou zijn." "Sebiet denkt ze nog dat wij niet gekomen zijn." "Ah maar wacht eens, daar zit ze se. Die zal ons nog niet gezien hebben." waarop ze naar Tilleke begonnen te zwaaien. Tilleke had dat blijkbaar niet direct in de gaten. "Neeje, ze ziet ons niet." "Sinds die aan haar ogen geopereerd is, is dat nog erger geworden." "Psst, psst, Tilleke! Tilleke!" Tilleke die aan de andere kant van de kerk zat had het gefluister blijkbaar ook gehoord, want ze keek rond. "Aha, ze ziet ons." En ze begonnen weer te zwaaien. Tilleke gaf teken van herkenning, en ze wees erop dat er nog plaats was. Waarop de twee oudjes zich met veel moeite rechttrokken, en zo discreet en onopvallend naar de andere kant van de kerk wilden begeven. Aan hun strategie moet nog wat geschaafd worden. Juist op dat moment werd het startsein gegeven en begon de mis, met als gevolg dat iedereen rechtstond, en de oudjes opgingen in de mensenmassa. En dan verwachten ze dat ik serieus blijven. No can do.

14:53 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

nmbs-humor is meestal nogal bizar inderdaad :)

Gepost door: Manlome | 01-11-08

hehe, die conducteur was grappig

Gepost door: syho | 01-11-08

De commentaren zijn gesloten.