31-10-08

Zorg eens voor een jeugdtrauma

Wegens begrafenisverplichtingen nam ik vanochtend de trein naar Mechelen. Tegenover mij zaten een bomma en haar kleinzoon. Toen de kaartjesknipper binnenkwam gaf de bomma haar kaartje af, en hij sprak de kleinzoon (een jaar of zes oud schat ik) aan: "Hebt gij geen kaartje?" "Nee, meneer," antwoordde de kleine beleefd. Waarop de kaartjesknipper doodernstig werd en zei: "Dan zal ik u van den trein moeten gooien." Die kleine trok lijkbleek weg, en zijn bomma was ook helemaal de kluts kwijt: "Ja maar, nee maar, hij moet toch nog geen kaartje hebben, zeiden ze aan het loket." "Dat klopt. Ik had u goed liggen he. Hohohohoho!" Zowel de bomma als de kleinzoon zagen er de grap niet echt van in.

De begrafenis was ook weer lachen geblazen. Ik heb een probleem met ernst op begrafenissen. Waaraan dat ligt weet ik niet, maar volgens mij heeft het met het idee te maken dat er op dergelijke gelegenheden niet gelachen mag worden. Maar er was sprake van uitlokking. Links van mij hadden zich twee oude mékes geplaceerd, met veel stoelgeschuifel en uiteraard ook door het hard laten vallen van een wandelstok, gepaard gaand met de nodige gêne. Blijkbaar vonden ze hun vriendin niet direct, zoals bleek uit hun conversatie. "Tilleke moet hier toch ook ergens zitten?" "Jaja, ze had gezegd dat ze er zou zijn." "Sebiet denkt ze nog dat wij niet gekomen zijn." "Ah maar wacht eens, daar zit ze se. Die zal ons nog niet gezien hebben." waarop ze naar Tilleke begonnen te zwaaien. Tilleke had dat blijkbaar niet direct in de gaten. "Neeje, ze ziet ons niet." "Sinds die aan haar ogen geopereerd is, is dat nog erger geworden." "Psst, psst, Tilleke! Tilleke!" Tilleke die aan de andere kant van de kerk zat had het gefluister blijkbaar ook gehoord, want ze keek rond. "Aha, ze ziet ons." En ze begonnen weer te zwaaien. Tilleke gaf teken van herkenning, en ze wees erop dat er nog plaats was. Waarop de twee oudjes zich met veel moeite rechttrokken, en zo discreet en onopvallend naar de andere kant van de kerk wilden begeven. Aan hun strategie moet nog wat geschaafd worden. Juist op dat moment werd het startsein gegeven en begon de mis, met als gevolg dat iedereen rechtstond, en de oudjes opgingen in de mensenmassa. En dan verwachten ze dat ik serieus blijven. No can do.

14:53 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

30-10-08

Zet eens een groepsnaam om in de praktijk

Zet eens een groepsnaam om in de praktijk in enkele eenvoudige stappen, tijdens het optreden van die groep.

1. Kies een groepsnaam die om te zetten valt in de praktijk. Voor de pyromanen onder ons kan bijvoorbeeld iets aangevangen worden met Arcade Fire. Ik kies in dit voorbeeld voor Blood Red Shoes.
2. Ga naar een optreden van de groep in kwestie.
3. Onderga een afgrijselijk voorprogramma dat zo emo was dat de zanger bijna begon te wenen omdat hij op een podium moest kruipen.
4. Laat vervolgens een uur pauze en pep het publiek op met muziek uit de jaren negentig (in casu Nirvana en Rage Against the Machine).
5. Laat de groep telkens kleine wervelstormen van songs spelen, bij voorkeur aangevoerd door de cutest chick in de hedendaagse rockwereld.
6. Zorg ervoor dat deze stormen steeds meer escaleren en dat het publiek nog meer opgezweept wordt.
7. Indien stap 6 goed wordt, zal u merken dat het publiek het nodig acht om een pogo'ke te lanceren.
8. Vorm zelf de barricade waar het pogoplezier stopt.
9. U zal merken dat enkele dwazen achter u het niet begrijpen, en dat ze zich in de pogocirkel moeten begeven als ze hun overtollige energie willen kwijtraken.
10. Voornoemde dwazen zullen dan een stormloop naar voren starten, teneinde het publieksgedeelte waarin zij zich bevinden ook in beweging te krijgen.
11. Tijdens stap 10 zal u merken dat u plotseling ook naar voor gestuwd zal worden en om uw evenwicht niet te verliezen uw voeten moet verplaatsen. Bij deze verplaatsing zal u uw grote linkerteen op onaangename wijze ergens tegenaan stoten, waardoor de teennagel zich door uw sok zal boren, en u zal hem voelen loskomen van de teen zelf. Opgelet: dit is behoorlijk pijnlijk.
12. Als alles goed gaat bij stap 11 zal u beginnen bloeden als een rund, en kleuren uw schoenen bloedrood. Missie geslaagd!

Veel succes!

08:28 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

28-10-08

The Twilight Zone

Rare toestanden in Leuven. Wegens vakantie en bijgevolg geen Spaanse les zouden we met een aantal mensen pizza gaan eten bij La Vecchia Napoli. Helaas bleek de eigenaar ziek te zijn, zodat we noodgedwongen een a priori minderwaardig pizzasubstituut moesten zoeken. Quo Vadis bleek ook gesloten te zijn en daarom strompelden we dan Amici Mei binnen. Dat restaurant zat overvol, en ik denk dat ik met mijn 28 jaar zowat de oudste persoon was die er aanwezig was. Ik had nochtans nergens een bordje zien hangen met een maximumleeftijd. Het eten was niet bijzonder (alle pizza's zijn niet bijzonder, tov La Vecchia Napoli), de wachttijden waren nogal lang (een uur eer we eten kregen) maar begrijpelijk door de grote aanwezigheid, en de garçon was onvriendelijk. Maar toen een van ons bij de afrekening zei dat ze student was, hebben we allemaal pizza gekregen aan de democratische studentenprijs van 5 euro. Zomaar eventjes drie euro winst in the pocket.

08:13 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-10-08

Leave me alone, I won't pick up the phone

Ik ben alleen thuis in het huis van mijn ouders. Ik heb een filmpje in de DVD-speler gepropt, A bout de souffle van Godard. Want cultuur moet op elk uur van de dag kunnen, en op kwaliteit staat geen tijdstip. Ondertussen rinkelt de telefoon met regelmatige intervallen, die steeds korter worden. Maar niemand onderbreekt mij tijdens het film kijken. Er zijn grenzen die gerespecteerd dienen te worden. Dus ik neem niet op. Er is wel een zekere nieuwsgierigheid om te weten wie het zou zijn. Ik vermoed dat het redelijk dringend is. Dat het niet voor mij is, staat vast, anders zouden ze op mijn GSM bellen. En aangezien ik er op zaterdag normaalgezien toch nooit ben, moeten ze maar op een later tijdstip terugbellen, en mij vooral niet storen tijdens het filmkijken.

11:55 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

22-10-08

Verhuisd

Drukke dagen op het werk. We zijn volop aan het verhuizen, naar een nog iets bouwvalliger krot. Maar in mijn nieuw oud bureau heb ik een nis die al omgedoopt is tot de kapel. En daarin heb ik ook al een bewoner gehuisvest. Een kabouter in gips, die luistert naar de naam Ratzinger, kwestie van in de kapelsfeer te blijven. Een mens moet iets doen om het leven interessant te houden he. Ik overweeg om er een paddestoel naast te zetten, of een nepgazon ofzo, dat hij zich toch een beetje thuisvoelt.

21:24 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

18-10-08

 

Van zowel Syho als Life is a Dance kreeg ik de vraag om zes onspectaculaire eignaardigheden over mezelf te vertellen. Bij deze.

The rules: 
Link the person who tagged you.
Mention the rules on your blog.
Tell about 6 unspectacular quirks of yours.
Tag 6 following bloggers by linking them. 
Leave a comment on each of the tagged bloggers’ blogs letting them know they’ve been tagged.

1. Ik word altijd minstens vijf minuten voor mijn wekker afgaat wakker, ongeacht het tijdstip waarop hij ingesteld staat.
2. Ik ben vies van houten lepels, dus op de kookles gebruik ik plastieken substituten.
3. Mijn GSM moet altijd rechts in mijn broek zitten, en mijn sleutels links. Anders voel ik mij de rest van de dag ongemakkelijk.
4. Op weg naar het station en terug zijn er op de breedte het trottoir ongeveer op tien meter afstand van elkaar lange tegels waar ik nooit zal opstappen.
5. Ik heb een mammografisch geheugen. Van elke film die ik gezien heb (en dat zijn er behoorlijk wat), kan ik zeggen of er al dan niet borsten in te zien zijn.
6. Alle weekdagen en sommige getallen hebben voor mij een bepaalde kleur. Maandag is rood, dinsdag groen, enz...

Nu moet ik zes slachtoffers aanduiden:
1. Twinkeltje
2. Manlome
3. Soet
4. Kikkertje
5. Lime
6. Babs

19:42 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

15-10-08

Heather Nova

Hoe de AB propvol krijgen? Simpel, nodig gewoon een buitengewone knappe vrouw met een fantastische stem en doorgaans uitstekende nummers uit. Het maakt niet uit dat het voorprogramma op geen ballen trekt, tenzij ballen gehakt die grossieren in stereotype gitaarrock, waarin geen spatje originaliteit te bespeuren viel. Scarce heetten ze en die naam was nog niet zo slecht gekozen, want goeie nummers waren uiterst scarce. Ze waren energiek, dat dan weer wel.

Een half uur later kreeg de ongelovige fILLE een welhaast spirituele ervaring die zou doen vermoeden dat er meer is tussen hemel en aarde door de tot de kern van het bestaan reikende engelenstem van Heather Nova. De zesde keer dat ik ze live zag ondertussen, en de zesde keer kippevel van de eerste tot de laatste noot, zelfs al zaten er enkele stinkers van formaat in haar set. Nummers als Blood of Me of Not Only Human zullen wel nooit uitgroeien tot mijn favoriete, maar voor Island, Paper Cup, Walk This World, Heart and Shoulder, I wanna be Your Light, en meer van dat fraais mogen ze mij altijd wakker maken. Ook de nieuwe nummers, die Heather enkel begeleid van gitaar bracht mochten er wezen. Prima optreden, niet zo goed als enkele jaren geleden in Het Depot, maar toch een van de betere die ik dit jaar al gezien heb.

Helaas vond Heather het nodig om een mededeling te doen op het podium, die ze beter niet gedaan had. Ze wist te melden dat ze een nieuwe cd uit had, maar dat die nog niet in België verkrijgbaar is, maar wel aan de merchandisestand. Zowat de halve AB had zich na afloop rond die stand geschaard om die cd te bemachtigen. Ik liet mij ook pletten tussen al die wildemannen/vrouwen. Na tien minuten duw- en trekwerk, was ik bijna aan de beurt en zag juist het laatste exemplaar voor mijn neus verkocht worden. Een regelrechte schande. Chance dat ik mijn trein nog gehaald heb, anders waren er ongelukken gebeurd.

08:22 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-10-08

a la española

Oude mensen lokken het zelf uit. Gisteren moesten we in kleine groepjes bespreken wat we van de ouderen in de maatschappij vonden, zowel positief als negatief. De bloedhete klas deed me net bedenken dat oude mensen het altijd koud hebben. Er mag een hittegolf heersen, nog zullen ze met nen dikke pull aan, de chauffage op 30 graden zetten, en klagen dat het toch wat frisser is binnen. Mijn gedachten waren nog niet koud, onmogelijk in die klas, of een oudje haalde het in haar hoofd om het raam toe te doen, terwijl ze ondertussen over haar armen wreef, als om te benadrukken hoe koud ze het wel niet had. Zolang er geen wolkjes uit de mond komen, is het niet koud, vind ik, en moeten ze ook niet klagen. I rest my case.

Voorts is er een nieuwe, en best wel lollige straf ingevoerd voor de onverlaten die het in hun hoofd halen om tijdens de les nog Nederlands te praten. De misdadiger in kwestie moet voor de klas komen en een liedje naar keuze zingen, ter vermaak van de groep. Hopelijk gaat er rap iemand in de fout.

08:45 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

11-10-08

Hiep hiep hoera!

Jorg Haider is dood, één fascist minder op deze aardbol. Alle beetjes helpen.

En ik verjaar vandaag.

Twee keer goed nieuws.

19:22 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

05-10-08

Melancholie en pedofilie

Goed volk in de Botanique op vrijdagavond. Naast mezelf en Sfieke in het publiek bevonden troffen we op het podium de mij tot dan toe onbekende Bowerbirds aan, gevolgd door Bon Iver. En het was twee keer prijs. Bowerbirds zijn een trio tree-huggende hippies, waaronder een oogverblindende accordeoniste. Visueel zat het alvast goed. En muzikaal mocht het er ook best wezen. Een aantal folky natuurhymnes die de sfeer van warme zomers met fluitende vogeltjes oproepen. Very nice, I like.

Ook Bon Iver overtuigde live met verve. Eerder dit jaar was ik al onder de indruk van de geweldige plaat For Emma, Forever Ago, een ideale winterplaat. Heel intiem en sober. Live kwam het allemaal iets steviger uit de hoek, en werd er bijwijlen hard doorgeramd. Verrassend goed, met als hoogtepunt the wolves.

Minder vrolijk ging het er op de Focus Filmdag van Knack aan toe. Patrick Duynslaegher schotelde ons weer vijf films vanuit de wijde wereld voor. De ene al wat harder dan de andere. We trapten af met Somers Town, een al bij al vrij luchtig sociaal drama over een Poolse jongen die bevriend raakt met een Engels straatboefje in Londen. Oorspronkelijk opgezet als promofilmpje voor de Thalys, weet regisseur Shane Medows (van het fantastische This is England) er een erg persoonlijke en mooie film van te maken. En Willy doet niet mee: ***/****

De tweede film, Elève Libre, was van de Franstalige Brusselaar Joachim Lafosse, en gaat over een student wiens persoonlijke leven een zootje aan het worden is: slechte schoolresultaten, een tenniscarrière die mislukt... Een vriend des huizes biedt aan om hem te helpen slagen voor de middenjury. Al snel worden enkele pertinente ethische vragen gesteld over vrijheid, manipulatie en affectie. Waar liggen de grenzen? Zware kost, maar wel de beste film van de dag: ***,5/****

Na een uiterst lekkere koude schotel was het de beurt aan Sweet Foot City, een Chinese film waar ik niets over kan zeggen, omdat ik na tien minuten in slaap gesukkeld ben, en pas tegen het einde weer wakker werd. Ik weet alleen dat er enorm weinig in gesproken werd en dat het tergend langzaam leek te gaan.

Daarna begaven we ons naar La Rabia, op de Argentijnse pampa's, waar een vete tussen twee boerenfamilie's verstrekkende gevolgen zal hebben. Rauw, compromisloos en wederom heel hard. Leuk weetje: alle dieren die in de film sterven, sterven echt, en op de wijze waarop ze anders ook gestorven zouden zijn. Dus wie altijd al eens wilde weten hoe een varken geslacht werd, is hier aan het juiste adres. Dit kan hard overkomen, maar lijkt mij niet sensationeel bedoeld, daarvoor is de film te integer. ***/****

Afsluiten deden we met Savage Grace, een waargebeurd misdaadverhaal dat zich afspeelt in de upper class family Baekeland (erfgenamen van de uitvinder van het bakeliet). Als rijken zich vervelen slaan soms de stoppen wel eens door. Er wordt gretig met giftige tong gesproken in deze zelfdestructieve familie die er enkele ziekelijke gewoontes op nahoudt. Julianne Moore levert een geweldige prestatie. **,5

09:43 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-10-08

Het mysterie van de Indiërs

Al enkele weken lang speelt er zich vrijdagochtend op de trein een bizar fenomeen af. Even voor we Brussel-Noord binnenrijden, staat er een Indiër op, en tikt dan een drietal anderen op de schouder die hem dan volgen. Naar waar is me niet geheel duidelijk. Naar een andere wagon? Ik heb ze in elk geval nog nooit zien afstappen. En waarom zouden ze verspreid zitten. Op die trein is zeker plaats genoeg om bij elkaar te kunnen zitten. Bizar.

08:17 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

01-10-08

Zet de religieuze medemens eens een hak

Af en toe stuit ik eens op een zin of bedenking die me doet grijnzen. Zo ook in Nachttrein naar Lissabon van Pascal Mercier, een literair avontuur van jewelste, waarin het bestaan van een almachtige god (of allah of hoe die pipo ook genoemd wil worden) op grandioze wijze onderuit gehaald worden met de vraag of die god een steen kan scheppen die hij niet kan optillen. Als hij dat niet kan is hij niet almachtig, en als hij het wel kan is hij ook niet almachtig want dan is er een steen die hij niet kan optillen. Schitterend!

17:10 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |