16-03-09

Memories are a good thing as long as you don't have to deal with the past

Afgelopen weekend gebeurde er iets dat een nasty jeugdherinnering triggerde. Ik was naar een zeer interessante documentaire aan het kijken (misschien in mei te bewonderen op een documentairefestival), waarin naast David Hasselhoffs onsterfelijke klassieker Looking for Freedom, ook een stukje uit Baywatch kwam. Onwillekeurig moest ik terugdenken aan de prille nineties, toen zowat iedereen op school naar dat programma keek. Ik vormde hierop geen uitzondering. Mijn favorieten waren Shauni (Erika Eleniak) en iets later en in hogere mate Summer (Nicole Eggert).

In diezelfde periode moesten we op school ook een spreekbeurt houden over ons favoriete tv-programma en motiveren waarom we dat zo goed vonden. Iemand vond Rescue 911 geweldig, omdat hij zo kon leren hoe hij zelf reddingsoperaties moest uitvoeren. Boeiend dude. Mijn favoriete tv-programma was Married with Children, omdat het mijn ambitie was om later met 1 hand in mijn broek urenlang voor tv te zitten. Alvast 1 droom die werkelijkheid geworden is. Maar een van mijn klasgenotes vond Baywatch dan weer het beste tv-programma allertijden: "omdat ik zelf een zwemster ben, en het mijn droom is later mensen te kunnen redden die aan het verdrinken zijn." Mooie motivatie, daar niet van, maar ik probeerde krampachtig niet aan die klasgenote te denken, wier naam ik niet ga vermelden, maar haar bijnaam was "den hond" (nuff said), in rood badpak waggelend over een strand in Malibu, maar het kwaad was geschied. Nooit heb ik nog naar die reeks kunnen kijken, zonder spontaan zure oprispingen te krijgen.

Stomme documentaire.

08:18 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.