11-12-08

In a concert hall, under the sea?

Over het optreden van dEUS kan ik kort zijn: uitstekend! Het was het veertien jaar lange wachten meer dan waard. Uitschieters waren voor mij Roses, het bezwerende en creepy Theme from Turnpike, Instant Street, Suds and Soda en Morticiachair. De overige minuten van het bijna twee uur durende optreden waren ook zeer te pruimen.

Dat kan helaas niet gezegd worden van het geluid dat naar goeie oude Vorst-Nationaal gewoonte weer meer dan ondermaats was. Het klonk ongeveer als een skippende cd in een aquarium in een lege kathedraal waar enkele werklui met een drilboor aan de gang waren. Voor een ticket van 36 euro verwacht ik toch een net iets meer zuivere klank.

07:59 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

08-12-08

Picnic

picnic

10:26 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

05-12-08

"Van Kenny Bossier is da wel gelukt"

Heerlijk toch, die plaatsvervangende schaamte. Zo erg durven ze het zelfs bij In de Gloria niet te verzinnen.

 

08:04 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

04-12-08

Sinterklaas

6 december komt er aan, dus tijd voor een klassieker:

 

 

 

11:51 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

27-11-08

Doe de Moestafa

Terwijl ik op het werk op het gemak probeer wakker te worden en nog wat te bekomen van de iets te geslaagde receptie van gisterenavond, wordt er plotseling luid op het raam geklopt. Sinterklaas kon het niet zijn, want die komt pas op zes december, dus ik besloot het te negeren. Nog geen halve minuut later werd er weer op het raam geklopt. Ik ging de deur opendoen, en daar stond een allochtone buurtbewoner die blijkbaar verbaasd was toen hij mij zag. "Moestafa? Moestafa?" "Non, fILLE," antwoordde ik. "Moestafa? Moestafa?" Gadverdamme, het was er weer ene die traag van begrip was. "Je ne connais pas Moestafa." "Moestafa?" Het begon een beetje belachelijk te worden vond ik zelf. De man in kwestie keek verbaasd rond, en breidde plots zijn woordenschat uit met 100%: "Camion, Moestafa?" Ik wist absoluut niet wat hij bedoelde, dus schakelde ik over op een andere taal. Ik moest korte zinnen maken, dat was duidelijk: "English?" "English no, Moestafa?" Communicatie had duidelijk geen zin, dus ik besloot gewoon te zwijgen en af te wachten. Dat leidde tot het volgende: "Camion, Mustafa? Mustafa? Camion? Camion? Mustafa?" Waarna hij teleurgesteld verder ging. Rare jongens, die buurtbewoners.

08:57 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

26-11-08

Hey ho! hey ho!

Dwergen zijn geweldig! Voila, dat heb ik ook weer eens gezegd. Volgens mij ligt het aan hun disproportionele vormen: dat kleine lijf met die kleine armpjes en beentjes, maar dan wel een hoofd en handen van normale omvang. Een beetje zoals de poppen uit het Liegebeest. In films en tv-series zijn ze ook altijd een garantie op succes. Ik kan geen enkele slechte film bedenken waar een dwerg in meedoet. Zelfs Ron alles-wat-ik-aanraak-verandert-in-een-ongelofelijke-kutfilm Howard kwam er mee weg in Willow. En gisteren was het ook weer prijs bij de Matroesjka's.

Maar daar stopte de dwergenpret zelfs niet gisteren. In mijn droom dook er ook eentje op, maar wel een raar mannetje. Ook wel een rare droom trouwens. Het begon ermee dat ik wakker werd in een muf geurende, slecht verlichte kamer, en nee, dat is niet iedere ochtend het geval. Ik zat vastgebonden op een stoel en zag een kale dwerg met dikke lippen en VTM-sticker op zijn hoofd dode foetussen doorklieven met een bijl, om daarna hun ingewanden op te eten. "Wat heeft dit te betekenen?", vroeg ik, omdat ik me afvroeg wat dat te betekenen had. Het bebloede dwergenmuiltje sprak: "I'm looking for eternal life. I suck the life energy out of dead foetusi" Ook dat nog, een Engelstalige dwerg, maar hij verstond blijkbaar wel Nederlands. "Allemaal goed en wel, maar moet dat persé zo agressief?" "I'm the fourth reincarnation of Jesus Christ," antwoordde hij. Alsof dat ineens alles rechtvaardigde. Godsdienstwaanzin, zelfs in dromen komt het voor. "Wie waren de vorige drie dan wel?", wilde ik weten. "Jesus Christ, John Cleese and Johnny Cash. And I am Jef Celis" Hier moest ik hem even corrigeren. "Jefke makker, ik wil niet moeilijk doen, maar in dat geval zijt gij niet de vierde, maar derde reïncarnatie van de heiland, want terugkeren in hetzelfde lichaam beschouw ik niet als reïncarnatie." Toen werd hij kwaad denk ik, want hij kwam op me afgestormd en sloeg me met een dode vis in mijn gezicht. "You'll never be a fisherman!", brulde hij. Alsof dat ooit een van mijn ambities geweest is. Dus ik antwoordde hem: "En gij zult nooit de hoofdrol krijgen in De Grote Vriendelijke Reus." "You'll never be a toothpick," diende hij me van repliek. Nu ging hij te ver. Dat ik nooit een visser zou worden, daar had ik me al lang bij neergelegd, maar mijn ambitie als tandenstoker zomaar in de kiem smoren, dat kon ik niet verdragen. "En gij zult nooit een extra grote pizza carnivore kunnen opeten bij La Vecchia Napoli," daagde ik hem uit. Die weddenschap wilde hij wel aangaan. En ik moet toegeven dat ik hem onderschat had. Hij werkte heel het spel naar binnen, zij het niet zonder enige moeite. Hij begon een beetje groen te zien. Tegen de tijd dat ik de rekening gevraagd had, ontplofte hij ineens, letterlijk. En zo ontsnapte hij aan het betalen van de rekening. Moe maar tevreden werd ik wakker. Jefke Celis, may you rest in pieces.

08:23 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

24-11-08

dingen die een mens zich soms afvraagt

Al heel het weekend word ik gekweld door volgend vraagstuk, dat zich om onbestemde reden aan mij opdrong: als je met je vingertoppen je arm aanraakt, waar heb je dan het meeste gevoel? in de vingertoppen of in de arm?

08:55 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

23-11-08

Toepasselijk gelet op de weersomstandigheden

Na al die jaren nog steeds geweldige (c)rap:

 

18:59 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-11-08

Fleet Foxes @ AB

Dat het leven kut is, wisten we al langer. Dat de aarde een koude, eenzame plaats is ook. Dat de meeste mensen primitieve egoïsten zijn die enkel hun eigen plezier najagen, is ook niet nieuw. Maar af en toe flakkert er tussen al deze somberheid eens een baken van licht op, dat alles weer de moeite waard maakt. Af en toe wordt een mens zo met verstomming geslagen, dat alles wat voorafging slechts een manke aanloop lijkt naar dat ene moment. Dat was bijvoorbeeld het geval bij het horen van New Slang van The Shins ("This song will change your life", zei Natalie Portman daar later nog over in de meest waarachtige dialoog uit het geweldige Garden State), of de meest essentiële plaat allertijden: In the Aeroplane over the Sea van Neutral Milk Hotel. En gisterenavond was het ook weer prijs in de Ancienne Belgique.

Na een meute strontzatte, kotsende en stinkende studenten getrotseerd te hebben en na een ingetogen, maar niet geheel overtuigende J. Tillmann, betraden Fleet Foxes het podium voor de meest fantastische 75 minuten van dit jaar. Hun muziek is een mix van al het mooie wat popmuziek te bieden heeft. Persoonlijk hoor ik er invloeden in van The Beach Boys, The Shins, Led Zeppelin ten tijde van hun derde album, Neil Young en zelfs Fernando van Abba. Vanaf de eerste noten begon spontaan de zon te schijnen en werd de wereld een beetje mooier. De ene prachtsong volgde de andere op, en het publiek lustte er wel pap van. De hoogtepunten van hun cd en ep, waren live ook de hoogtepunten (White Winter Hymnal, Your Protector, Mykonos). Kippevelmomenten! Zanger Robin Pecknold (een kruising van Jezus met Urbanus anno de seventies) bewees tijdens een mij onbekend nummer dat hij geen micro nodig heeft om te kunnen zingen. Zelden klonk muziek zo oprecht als dit. Bovendien bleken de groepsleden tussen de nummers door ook nog eens enthousiaste kerels te zijn, met een goed gevoel voor humor. Absolute topklasse!

08:09 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

18-11-08

Woef

Blijkbaar vonden sommigen in mijn gezelschap het ongepast dat ik bij het à volonté chinees buffet iets te luid opmerkte dat ons dessert gearriveerd was, toen er een hond blafte in de zaak.

20:37 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

16-11-08

Der Führer hat immer recht

Zelfs bij personeelsuitstapjes: http://www.luckytv.nl/video_untergang.html

14:06 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-11-08

Godard en Agnew

Sommige toevalligheden in het leven zijn toch wel heel toevallig, of gewoonweg bizar. Op mijn vrije brugdag keek ik deze voormiddag naar Le Petit Soldat, een film die deel uitmaakt van de voortreffelijke DVD-box van Jean-Luc Godard, en ik bedacht me dat diezelfde compromisloosheid en eigenzinnigheid die hij in zijn films aan de dag legt ook bij Alex Agnew terug te vinden is. Rond de middag bevond ik mij in de Fnac en zag daar de nieuwe DVD van Alex Agnew staan, en uiteraard heb ik die meegenomen. Op de binnenkant van het doosje staat een citaat: "He who jumps into the void owes no explanation to those who stand and watch.", een citaat van, jawel, Jean-Luc Godard. Zo een dingen maken mijn dag goed :-)

Ook nog een muziektip: Elephants...Teeth Sinking into Heart van Rachael Yamagata is de ideale soundtrack voor de herfst:

 

13:32 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

05-11-08

Loft

De nieuwe film van Erik Van Looy speelt nu al enkele weken en ongeveer iedereen in Vlaanderen heeft hem al gezien en vindt hem nagenoeg zonder uitzondering fantastisch. Sinds gisteren behoor ik ook tot de categorie van mensen die hem gezien heeft, fantastisch echter it ain't.

Het begint nochtans goed. Het uitgangspunt, "5 vrienden, 1 loft, 1 lijk", spreekt tot de verbeelding. Wie is de dode vastgeketende vrouw op het bed, en hoe is ze daar terechtkomen? Intrigerende vragen, een paranoïde sfeer, gecombineerd met degelijk acteerwerk (Filip Peeters en Matthias Schoenaerts in het bijzonder), en een hypergestileerde vormgeving (Van Looy is duidelijk fan van Michael Mann) zorgden ervoor dat ik gedurende de eerste helft geboeid (no pun intended) bleef toekijken. Maar dan loopt het een beetje mis. Als kijker besef je dat het je geen zak kan schelen wat er met de personages zal gebeuren, en vraag je je alleen nog af hoe de plot zich verder zal afwikkelen. En ook met die afwikkeling loopt het een beetje fout. Had de film een kwartier korter geweest, zou ik er een tevredener gevoel aan overgehouden hebben. Nu was het mij allemaal net iets teveel over the top.

Wat niet betekent dat het een slechte film is, zeker niet. De talrijke flash backs en flash forwards zitten op een natuurlijke manier in het verhaal verwerkt. Maar al bij al is dit een routineuze thriller, die doet wat hij moet doen, zonder meer. Ik heb me niet verveeld, maar enkele strategische beslissingen zouden tot een beter eindresultaat geleid hebben. Een beetje een gemiste kans.

**,5/****

08:25 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

31-10-08

Zorg eens voor een jeugdtrauma

Wegens begrafenisverplichtingen nam ik vanochtend de trein naar Mechelen. Tegenover mij zaten een bomma en haar kleinzoon. Toen de kaartjesknipper binnenkwam gaf de bomma haar kaartje af, en hij sprak de kleinzoon (een jaar of zes oud schat ik) aan: "Hebt gij geen kaartje?" "Nee, meneer," antwoordde de kleine beleefd. Waarop de kaartjesknipper doodernstig werd en zei: "Dan zal ik u van den trein moeten gooien." Die kleine trok lijkbleek weg, en zijn bomma was ook helemaal de kluts kwijt: "Ja maar, nee maar, hij moet toch nog geen kaartje hebben, zeiden ze aan het loket." "Dat klopt. Ik had u goed liggen he. Hohohohoho!" Zowel de bomma als de kleinzoon zagen er de grap niet echt van in.

De begrafenis was ook weer lachen geblazen. Ik heb een probleem met ernst op begrafenissen. Waaraan dat ligt weet ik niet, maar volgens mij heeft het met het idee te maken dat er op dergelijke gelegenheden niet gelachen mag worden. Maar er was sprake van uitlokking. Links van mij hadden zich twee oude mékes geplaceerd, met veel stoelgeschuifel en uiteraard ook door het hard laten vallen van een wandelstok, gepaard gaand met de nodige gêne. Blijkbaar vonden ze hun vriendin niet direct, zoals bleek uit hun conversatie. "Tilleke moet hier toch ook ergens zitten?" "Jaja, ze had gezegd dat ze er zou zijn." "Sebiet denkt ze nog dat wij niet gekomen zijn." "Ah maar wacht eens, daar zit ze se. Die zal ons nog niet gezien hebben." waarop ze naar Tilleke begonnen te zwaaien. Tilleke had dat blijkbaar niet direct in de gaten. "Neeje, ze ziet ons niet." "Sinds die aan haar ogen geopereerd is, is dat nog erger geworden." "Psst, psst, Tilleke! Tilleke!" Tilleke die aan de andere kant van de kerk zat had het gefluister blijkbaar ook gehoord, want ze keek rond. "Aha, ze ziet ons." En ze begonnen weer te zwaaien. Tilleke gaf teken van herkenning, en ze wees erop dat er nog plaats was. Waarop de twee oudjes zich met veel moeite rechttrokken, en zo discreet en onopvallend naar de andere kant van de kerk wilden begeven. Aan hun strategie moet nog wat geschaafd worden. Juist op dat moment werd het startsein gegeven en begon de mis, met als gevolg dat iedereen rechtstond, en de oudjes opgingen in de mensenmassa. En dan verwachten ze dat ik serieus blijven. No can do.

14:53 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

30-10-08

Zet eens een groepsnaam om in de praktijk

Zet eens een groepsnaam om in de praktijk in enkele eenvoudige stappen, tijdens het optreden van die groep.

1. Kies een groepsnaam die om te zetten valt in de praktijk. Voor de pyromanen onder ons kan bijvoorbeeld iets aangevangen worden met Arcade Fire. Ik kies in dit voorbeeld voor Blood Red Shoes.
2. Ga naar een optreden van de groep in kwestie.
3. Onderga een afgrijselijk voorprogramma dat zo emo was dat de zanger bijna begon te wenen omdat hij op een podium moest kruipen.
4. Laat vervolgens een uur pauze en pep het publiek op met muziek uit de jaren negentig (in casu Nirvana en Rage Against the Machine).
5. Laat de groep telkens kleine wervelstormen van songs spelen, bij voorkeur aangevoerd door de cutest chick in de hedendaagse rockwereld.
6. Zorg ervoor dat deze stormen steeds meer escaleren en dat het publiek nog meer opgezweept wordt.
7. Indien stap 6 goed wordt, zal u merken dat het publiek het nodig acht om een pogo'ke te lanceren.
8. Vorm zelf de barricade waar het pogoplezier stopt.
9. U zal merken dat enkele dwazen achter u het niet begrijpen, en dat ze zich in de pogocirkel moeten begeven als ze hun overtollige energie willen kwijtraken.
10. Voornoemde dwazen zullen dan een stormloop naar voren starten, teneinde het publieksgedeelte waarin zij zich bevinden ook in beweging te krijgen.
11. Tijdens stap 10 zal u merken dat u plotseling ook naar voor gestuwd zal worden en om uw evenwicht niet te verliezen uw voeten moet verplaatsen. Bij deze verplaatsing zal u uw grote linkerteen op onaangename wijze ergens tegenaan stoten, waardoor de teennagel zich door uw sok zal boren, en u zal hem voelen loskomen van de teen zelf. Opgelet: dit is behoorlijk pijnlijk.
12. Als alles goed gaat bij stap 11 zal u beginnen bloeden als een rund, en kleuren uw schoenen bloedrood. Missie geslaagd!

Veel succes!

08:28 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

28-10-08

The Twilight Zone

Rare toestanden in Leuven. Wegens vakantie en bijgevolg geen Spaanse les zouden we met een aantal mensen pizza gaan eten bij La Vecchia Napoli. Helaas bleek de eigenaar ziek te zijn, zodat we noodgedwongen een a priori minderwaardig pizzasubstituut moesten zoeken. Quo Vadis bleek ook gesloten te zijn en daarom strompelden we dan Amici Mei binnen. Dat restaurant zat overvol, en ik denk dat ik met mijn 28 jaar zowat de oudste persoon was die er aanwezig was. Ik had nochtans nergens een bordje zien hangen met een maximumleeftijd. Het eten was niet bijzonder (alle pizza's zijn niet bijzonder, tov La Vecchia Napoli), de wachttijden waren nogal lang (een uur eer we eten kregen) maar begrijpelijk door de grote aanwezigheid, en de garçon was onvriendelijk. Maar toen een van ons bij de afrekening zei dat ze student was, hebben we allemaal pizza gekregen aan de democratische studentenprijs van 5 euro. Zomaar eventjes drie euro winst in the pocket.

08:13 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-10-08

Leave me alone, I won't pick up the phone

Ik ben alleen thuis in het huis van mijn ouders. Ik heb een filmpje in de DVD-speler gepropt, A bout de souffle van Godard. Want cultuur moet op elk uur van de dag kunnen, en op kwaliteit staat geen tijdstip. Ondertussen rinkelt de telefoon met regelmatige intervallen, die steeds korter worden. Maar niemand onderbreekt mij tijdens het film kijken. Er zijn grenzen die gerespecteerd dienen te worden. Dus ik neem niet op. Er is wel een zekere nieuwsgierigheid om te weten wie het zou zijn. Ik vermoed dat het redelijk dringend is. Dat het niet voor mij is, staat vast, anders zouden ze op mijn GSM bellen. En aangezien ik er op zaterdag normaalgezien toch nooit ben, moeten ze maar op een later tijdstip terugbellen, en mij vooral niet storen tijdens het filmkijken.

11:55 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

22-10-08

Verhuisd

Drukke dagen op het werk. We zijn volop aan het verhuizen, naar een nog iets bouwvalliger krot. Maar in mijn nieuw oud bureau heb ik een nis die al omgedoopt is tot de kapel. En daarin heb ik ook al een bewoner gehuisvest. Een kabouter in gips, die luistert naar de naam Ratzinger, kwestie van in de kapelsfeer te blijven. Een mens moet iets doen om het leven interessant te houden he. Ik overweeg om er een paddestoel naast te zetten, of een nepgazon ofzo, dat hij zich toch een beetje thuisvoelt.

21:24 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

18-10-08

 

Van zowel Syho als Life is a Dance kreeg ik de vraag om zes onspectaculaire eignaardigheden over mezelf te vertellen. Bij deze.

The rules: 
Link the person who tagged you.
Mention the rules on your blog.
Tell about 6 unspectacular quirks of yours.
Tag 6 following bloggers by linking them. 
Leave a comment on each of the tagged bloggers’ blogs letting them know they’ve been tagged.

1. Ik word altijd minstens vijf minuten voor mijn wekker afgaat wakker, ongeacht het tijdstip waarop hij ingesteld staat.
2. Ik ben vies van houten lepels, dus op de kookles gebruik ik plastieken substituten.
3. Mijn GSM moet altijd rechts in mijn broek zitten, en mijn sleutels links. Anders voel ik mij de rest van de dag ongemakkelijk.
4. Op weg naar het station en terug zijn er op de breedte het trottoir ongeveer op tien meter afstand van elkaar lange tegels waar ik nooit zal opstappen.
5. Ik heb een mammografisch geheugen. Van elke film die ik gezien heb (en dat zijn er behoorlijk wat), kan ik zeggen of er al dan niet borsten in te zien zijn.
6. Alle weekdagen en sommige getallen hebben voor mij een bepaalde kleur. Maandag is rood, dinsdag groen, enz...

Nu moet ik zes slachtoffers aanduiden:
1. Twinkeltje
2. Manlome
3. Soet
4. Kikkertje
5. Lime
6. Babs

19:42 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

15-10-08

Heather Nova

Hoe de AB propvol krijgen? Simpel, nodig gewoon een buitengewone knappe vrouw met een fantastische stem en doorgaans uitstekende nummers uit. Het maakt niet uit dat het voorprogramma op geen ballen trekt, tenzij ballen gehakt die grossieren in stereotype gitaarrock, waarin geen spatje originaliteit te bespeuren viel. Scarce heetten ze en die naam was nog niet zo slecht gekozen, want goeie nummers waren uiterst scarce. Ze waren energiek, dat dan weer wel.

Een half uur later kreeg de ongelovige fILLE een welhaast spirituele ervaring die zou doen vermoeden dat er meer is tussen hemel en aarde door de tot de kern van het bestaan reikende engelenstem van Heather Nova. De zesde keer dat ik ze live zag ondertussen, en de zesde keer kippevel van de eerste tot de laatste noot, zelfs al zaten er enkele stinkers van formaat in haar set. Nummers als Blood of Me of Not Only Human zullen wel nooit uitgroeien tot mijn favoriete, maar voor Island, Paper Cup, Walk This World, Heart and Shoulder, I wanna be Your Light, en meer van dat fraais mogen ze mij altijd wakker maken. Ook de nieuwe nummers, die Heather enkel begeleid van gitaar bracht mochten er wezen. Prima optreden, niet zo goed als enkele jaren geleden in Het Depot, maar toch een van de betere die ik dit jaar al gezien heb.

Helaas vond Heather het nodig om een mededeling te doen op het podium, die ze beter niet gedaan had. Ze wist te melden dat ze een nieuwe cd uit had, maar dat die nog niet in België verkrijgbaar is, maar wel aan de merchandisestand. Zowat de halve AB had zich na afloop rond die stand geschaard om die cd te bemachtigen. Ik liet mij ook pletten tussen al die wildemannen/vrouwen. Na tien minuten duw- en trekwerk, was ik bijna aan de beurt en zag juist het laatste exemplaar voor mijn neus verkocht worden. Een regelrechte schande. Chance dat ik mijn trein nog gehaald heb, anders waren er ongelukken gebeurd.

08:22 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-10-08

a la española

Oude mensen lokken het zelf uit. Gisteren moesten we in kleine groepjes bespreken wat we van de ouderen in de maatschappij vonden, zowel positief als negatief. De bloedhete klas deed me net bedenken dat oude mensen het altijd koud hebben. Er mag een hittegolf heersen, nog zullen ze met nen dikke pull aan, de chauffage op 30 graden zetten, en klagen dat het toch wat frisser is binnen. Mijn gedachten waren nog niet koud, onmogelijk in die klas, of een oudje haalde het in haar hoofd om het raam toe te doen, terwijl ze ondertussen over haar armen wreef, als om te benadrukken hoe koud ze het wel niet had. Zolang er geen wolkjes uit de mond komen, is het niet koud, vind ik, en moeten ze ook niet klagen. I rest my case.

Voorts is er een nieuwe, en best wel lollige straf ingevoerd voor de onverlaten die het in hun hoofd halen om tijdens de les nog Nederlands te praten. De misdadiger in kwestie moet voor de klas komen en een liedje naar keuze zingen, ter vermaak van de groep. Hopelijk gaat er rap iemand in de fout.

08:45 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

11-10-08

Hiep hiep hoera!

Jorg Haider is dood, één fascist minder op deze aardbol. Alle beetjes helpen.

En ik verjaar vandaag.

Twee keer goed nieuws.

19:22 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

05-10-08

Melancholie en pedofilie

Goed volk in de Botanique op vrijdagavond. Naast mezelf en Sfieke in het publiek bevonden troffen we op het podium de mij tot dan toe onbekende Bowerbirds aan, gevolgd door Bon Iver. En het was twee keer prijs. Bowerbirds zijn een trio tree-huggende hippies, waaronder een oogverblindende accordeoniste. Visueel zat het alvast goed. En muzikaal mocht het er ook best wezen. Een aantal folky natuurhymnes die de sfeer van warme zomers met fluitende vogeltjes oproepen. Very nice, I like.

Ook Bon Iver overtuigde live met verve. Eerder dit jaar was ik al onder de indruk van de geweldige plaat For Emma, Forever Ago, een ideale winterplaat. Heel intiem en sober. Live kwam het allemaal iets steviger uit de hoek, en werd er bijwijlen hard doorgeramd. Verrassend goed, met als hoogtepunt the wolves.

Minder vrolijk ging het er op de Focus Filmdag van Knack aan toe. Patrick Duynslaegher schotelde ons weer vijf films vanuit de wijde wereld voor. De ene al wat harder dan de andere. We trapten af met Somers Town, een al bij al vrij luchtig sociaal drama over een Poolse jongen die bevriend raakt met een Engels straatboefje in Londen. Oorspronkelijk opgezet als promofilmpje voor de Thalys, weet regisseur Shane Medows (van het fantastische This is England) er een erg persoonlijke en mooie film van te maken. En Willy doet niet mee: ***/****

De tweede film, Elève Libre, was van de Franstalige Brusselaar Joachim Lafosse, en gaat over een student wiens persoonlijke leven een zootje aan het worden is: slechte schoolresultaten, een tenniscarrière die mislukt... Een vriend des huizes biedt aan om hem te helpen slagen voor de middenjury. Al snel worden enkele pertinente ethische vragen gesteld over vrijheid, manipulatie en affectie. Waar liggen de grenzen? Zware kost, maar wel de beste film van de dag: ***,5/****

Na een uiterst lekkere koude schotel was het de beurt aan Sweet Foot City, een Chinese film waar ik niets over kan zeggen, omdat ik na tien minuten in slaap gesukkeld ben, en pas tegen het einde weer wakker werd. Ik weet alleen dat er enorm weinig in gesproken werd en dat het tergend langzaam leek te gaan.

Daarna begaven we ons naar La Rabia, op de Argentijnse pampa's, waar een vete tussen twee boerenfamilie's verstrekkende gevolgen zal hebben. Rauw, compromisloos en wederom heel hard. Leuk weetje: alle dieren die in de film sterven, sterven echt, en op de wijze waarop ze anders ook gestorven zouden zijn. Dus wie altijd al eens wilde weten hoe een varken geslacht werd, is hier aan het juiste adres. Dit kan hard overkomen, maar lijkt mij niet sensationeel bedoeld, daarvoor is de film te integer. ***/****

Afsluiten deden we met Savage Grace, een waargebeurd misdaadverhaal dat zich afspeelt in de upper class family Baekeland (erfgenamen van de uitvinder van het bakeliet). Als rijken zich vervelen slaan soms de stoppen wel eens door. Er wordt gretig met giftige tong gesproken in deze zelfdestructieve familie die er enkele ziekelijke gewoontes op nahoudt. Julianne Moore levert een geweldige prestatie. **,5

09:43 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-10-08

Het mysterie van de Indiërs

Al enkele weken lang speelt er zich vrijdagochtend op de trein een bizar fenomeen af. Even voor we Brussel-Noord binnenrijden, staat er een Indiër op, en tikt dan een drietal anderen op de schouder die hem dan volgen. Naar waar is me niet geheel duidelijk. Naar een andere wagon? Ik heb ze in elk geval nog nooit zien afstappen. En waarom zouden ze verspreid zitten. Op die trein is zeker plaats genoeg om bij elkaar te kunnen zitten. Bizar.

08:17 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

01-10-08

Zet de religieuze medemens eens een hak

Af en toe stuit ik eens op een zin of bedenking die me doet grijnzen. Zo ook in Nachttrein naar Lissabon van Pascal Mercier, een literair avontuur van jewelste, waarin het bestaan van een almachtige god (of allah of hoe die pipo ook genoemd wil worden) op grandioze wijze onderuit gehaald worden met de vraag of die god een steen kan scheppen die hij niet kan optillen. Als hij dat niet kan is hij niet almachtig, en als hij het wel kan is hij ook niet almachtig want dan is er een steen die hij niet kan optillen. Schitterend!

17:10 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

27-09-08

Wiskunde voor beginners

Ik ben geen wiskundig genie, verre van. Vraag mij hoeveel 36 gedeeld door 4 is en ik vermoed dat er ergens een of andere vierkantswortel aan te pas moet komen om tot een sluitend eindresultaat te komen. Maar optellen lukt me nog wel, wat niet gezegd kan worden van de promomensen van Celio, alwaar ik daarjuist een broek kocht. Want ik moest een broek hebben. Om redenen die mij niet geheel duidelijk zijn, hadden enkele van mijn broeken de laatste weken de neiging om op de meest onlogische plaatsen te scheuren. Aldus kwam ik aan bij Celio, waar een vriendelijke verkoopster heel behulpzaam was en mij algauw een goed passende, niet-gescheurde broek ter waarde van 34,99 euro aanpraatte. En ze wist mij ook te melden dat er een promotie was ter gelegenheid van de dag van de klant. Als ik nog een exemplaar kocht, zou het mij slechts 69,99 euro kosten. Een snelle rekensom leerde mij echter dat twee keer 34,99 euro overeenstemt met een bedrag van 69,98 euro, wat dus welgeteld 1 eurocent minder is dan de zogenaamde promotie. Ik zei haar dat dan ook, en heb me niet aan die laaghartige commercie laten vangen. Ik had trouwens maar 1 broek nodig.

Voorts verblijd ik mijn weekend met enkele muzikale aanwinsten:

- De weergaloos mooie rootsmuziek met Indianeninvloeden op Faces in the Rocks van Mariee Sioux.
- Acid Tongue, het tweede solo-album van het engeltje Jenny Lewis, de frontvrouw van Rilo Kiley
- A Certain Feeling van Bodies of Water, Fleet Foxes meets Arcade Fire
-De hyperkinetische potpourri van Late of the Pier
- Hollywood Mon Amour: De '80s filmmuziekbewerkingen van Marc Collin (Nouvelle Vague) met medewerking van oa Yael Naim en Juliette Lewis
- En Some Girls Wander By Mistake om The Sisters of Mercy collectie te vervolledigen.

En ik heb nog lekkere zelfgemaakte chocomousse in de frigo staan. Zo blijkt die kookles toch nog nuttig te zijn.

13:51 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

23-09-08

Die ochtend in de krantenwinkel

Humo! Humo! Humo! Aangezien vandaag bij de nieuwe van Dimitri Verhulst een gratis Humo gegeven wordt, wandelde ik alvorens naar het werk te gaan, bij de plaatselijke krantenboer binnen. Daar stond een man met camera geposteerd ter hoogte van de Humo's. Ik nam een exemplaar en werd gevolgd naar de toog van de winkelier, alwaar het afrekeningsproces volledig gefilmd werd. Ik wilde naar buiten gaan toen een rossekop met sproeten en een "ik-ben-te-vertrouwen"-blik me aansprak, de cameraman naast hem. "Mag ik u iets vragen?" "Dat mag." "Bent u vandaag vroeger opgestaan om de Humo te kopen?" "Nee." "Zou u hem normaalgezien wel gekocht hebben?" "Nee, dat niet." "Zou u dat even voor de camera willen herhalen, voor het VTM-journaal?" "Geen probleem," zei ik. Als lid van een Leuvense boekenclub, is boekenpromotie het minste wat ik kan doen voor het volk. De rossekop vroeg wel of ik wou zeggen dat ik speciaal vroeger opgestaan was. Dat kon. De camera begon te lopen, en hetzelfde gesprek werd herhaald: "Bent u vandaag vroeger opgestaan om de Humo te kopen?" "Eeeeuuuuhhhh, ja," antwoordde ik enigszins aarzelend. En dat komt misschien straks op het nieuws. Tenzij ze in de tussentijd een overtuigender slachtoffer gevonden hebben.

08:04 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

21-09-08

Get Well Soon

Niet veel inspiratie de laatste tijd, vandaar nog maar eens een clipje.

09:36 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

16-09-08

Liedje van het jaar?

Het zal toch niet veel schelen denk ik. Dit vat perfect samen hoe het voelt om verliefd te zijn. Onweerstaanbaar!

 

20:00 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-09-08

"With a face like this I won't break any hearts"

Gisterenavond belandde door een of andere mentale associatie Troublegum van Therapy? nog eens in mijn cd-speler, en is er sindsdien niet meer uit geweest. Ik voel me weer helemaal 14, en ik kan nog alle teksten woord voor woord meebrullen. En ik moet ook onwillekeurig terugdenken aan een foto vanop Werchter eind jaren 90 waarop ik samen met Andy Cairns poseer, beiden met een belachelijke sik. Die sik heeft me wel een Therapy?-plectrummetje opgeleverd. Rock 'n' Roll! "The World is fucked, and so am I"

 

 

23:11 Gepost door fILLE in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |